Het opstaan verloopt wat moeizaam. We zijn vroeg wakker door het tijdsverschil, maar zitten wel met een kater van de vorige avond. Eerst maar wat aspirine en dan nog maar even de ogen dicht. De warme douche helpt wel een beetje en om een uur of half elf verlaten we uiteindelijk het hotel. De buitenlucht doet goed en een uitgebreid ontbijt bij de Morning Star (24 uur geopend) doet wonderen. We consumeren ons eerste echte Amerikaanse 'breakfast'. Annejan en Erik nemen 'pancakes' en ik de vertrouwde 'French toast'. Alle drie hebben we de daarbij behorende 'bacon and eggs'. De koffie is ouderwets slap, maar dat went nog wel. Na het ontbijt volgt de subwayrit naar het World Trade Center. Het is er aanmerkelijk drukker dan gisteren. We gaan proberen of we er tickets kunnen krijgen voor het concert van Jonathan Richman in de Supperclub dat morgen plaatsvindt. Helaas hebben ze alleen kaarten voor Broadway shows en die hoeven we niet. Al snel staan we weer buiten op het plein tussen de Twin Towers. De zon schijnt en het is er warm. De kater vraagt echter alweer om een bak koffie dus die halen we bij de stand op het plein. Twee espresso's en een Red Eye Special. Nou die werkt wel. Goede koffie en dat in New York. We besluiten om vandaag het Financial District te doen en slenteren richting Wall Street. Onderweg doen we nog wat kunst op in de vorm van een beeld van Dubuffet en een muurschildering van Monet. Door de koffie krijgen we dorst en we kopen een blikkie bij een streetvendor. Deze is druk aan het gyros bakken, want het loopt tegen lunchtijd. We lopen naar de Federal Exchange en nemen plaats op de trappen. Van hieruit heb je een uitzicht op de straat voor de New York Stock, Exchange en na een tijdje staren valt ons oog op de Nederlandse en de KPN-vlag die aan het gebouw hangt. Da's waar ook, KPN wordt geïntroduceerd op de New Yorkse beurs. Feest. Als we uitgerust zijn wandelen we door de Federal Exchange, een gebouw waar George Washington geïnaugureerd is en waar op dit moment een expositie over postzegels aan de gang is. We hebben het snel gezien en lopen over Wall Street naar Broadway. Daar gaan we direct maar even de Record Explosion in, een winkel waar ik 10 jaar geleden nog LP's gekocht heb. Dit keer gaan we voor de CD's. Het blijkt direct een groot succes bij Annejan. Hij weet zijn creditcard direct op waarde te schatten. Dat is de eerste stapel. Na een uur in de winkel te hebben gelopen zetten we koers naar de Staten Island Ferry. Die vertrekt pas over 20 minuten dus we hebben nog even tijd om naar buiten te gaan en een blikje te drinken. De hal van de Ferry stroomt ondertussen goed vol. Gelukkig gaat iedereen voor de verkeerde deur staan, dus als we de boot op mogen zijn we voor de meute aan boord. We kiezen een plekje buiten op het achterdek. Zo zie je tijdens de vaart de skyline van Manhattan steeds kleiner worden. Nu pas valt de hoogte van sommige gebouwen op. Als je er dichtbij staat hebben ze maar 1 maat: hoog; maar als de afstand groter wordt, merk je dat hoog verschillende gradaties kent. Uiteindelijk wordt echter duidelijk dat het World Trade Center overal bovenuit steekt. We varen langs Govenors Island waar de kustwacht is gevestigd en passeren Ellis Island waren jaren geleden de immigranten van overzee aankwamen in afwachting van hun toelating in de VS. Nu gaat dat heel wat makkelijker als je tenminste de goede nationaliteit en de juiste hoeveelheid geld op zak hebt. Daarna vaart de boot langs de Statue of Liberty. Een imposant gezicht, maar we hoeven er niet op. Da's toch meer iets voor Amerikanen. Na een verbazend korte tocht leggen we aan op Staten Island, de vijfde borough van New York City, Het is voornamelijk een woonwijk en voor ons is er niet zoveel te zien. Toch gaan we maar even aan land, zodat we ook van Manhattan af geweest zijn. We kijken wat uit over het water en als we de volgende boot aan zien komen besluiten we deze weer terug te nemen. Dat kost twee kwartjes, want als je er aan de Staten Island kant op wilt moet je betalen. Vanaf Manhattan is het gratis. Als je er dus op Staten Island niet afgaat heb je een gratis overtochtje. In de vertrekhal koop ik nog wat verse Chocolat Chip Cookies. Dan is het tijd voor de overtocht. Tijdens de reis doen we verslag van de vorige dag aan een filmende Annejan. We gaan binnen zitten omdat het op het achterdek in de zon uit de wind wat erg warm wordt. Als we weer in Manhattan zijn lopen we naar Batterv Park. De voeten zijn weer uiterst vermoeid, dus we lopen snel langs het park. Op een bord zien we dat er een Netherlands Monument moet staan. Daar gaan we dus maar even kijken. En inderdaad, er staat een beeld waarop in het Nederlands wordt verteld dat wij deze stad eigenlijk hebben gesticht. Als trotse pauwen verdwijnen we direct onder de grond om met de subway naar Central Park te rijden. Als we op 72nd Street boven de grond komen blijkt er op de hoek van de straat een platenzaak te zitten. Tijd om even naar binnen te gaan om de creditcard van Annejan te testen. We zijn weer uitgebreid aan het zoeken en natuurlijk vind je dan van alles. Dat gaat weer goed. Na het bezoek aan de platenzaak lopen we richting Central Park. Op de hoek van 72nd en Madison Avenue trakteert Erik op hot-dogs. Die zijn voor Amerikaanse begrippen wat klein en smaken voor Europese begrippen wat gewoontjes. Maar het gaat er wel in na een dag sjouwen. We lopen met hot-dog en al Central Park in om op het eerste-de-beste bankje neer te ploffen. Rook pauze. Als het vuur gedoofd is, lopen we verder en stoppen we bij Conservatory Pond. Een vijver met een kleine eettent. Hier bestellen we een pizza, maar dat blijkt zo'n verwarmd diepvriesding te zijn. Valt wel tegen. Als de pizza op is lopen we door het park richting hotel. Het voorspelde half uur lopen blijkt te kloppen, maar voordat we bij het hotel zijn lopen we langs D' Agostinos Supermarket en kopen wat bier en versnaperingen. Koekjes bijvoorbeeld om 's morgens wat te eten te hebben. In het hotel kijken we een tijdje TV en rusten uit. Om 9 uur gaan we naar buiten en houden op inmiddels bekende wijze een taxi aan. De chauffeur blijkt een Indiër te zijn die meer problemen heeft met het Engels dan met het Newyorkse verkeer. Hij begrijpt niet helemaal waar we naar toe moeten als we zeggen naar Leonard Street te willen. Gelukkig weet ik dat het in de buurt van de Church Street is en die weet hij wel. Tenminste dat menen we uit zijn gebrabbel te kunnen opmaken. Hij rijdt wel de goede kant op en na een kwartier komen we ongeveer in de buurt van waar we zijn moeten. Met vereende krachten weten we tenslotte Leonard Street te vinden en staan we voor de Knitting Factory, de jazz-club uit Annejans dromen. Vanavond speelt, zoals elke maandagavond, David Murray's Big Band en dat belooft wat. Als we de bar binnenlopen horen we uit de zaal al wat klanken die veel op jazz lijken, maar voor mij weinig met Big Band muziek vandoen hebben. We nemen maar een kop koffie en schrikken al een beetje van de prijs. Maar ja, het is Jazz, das daar moet je wat voor over hebben De vorige dag hebben we al ontdekt dat er een Internet computer in de gang staat, dus dat biedt perspectieven. Het ding heeft wel af en toe wat kuren, maar daar komen we wel overheen. Als hij vrij is, besluiten we een bericht te sturen naar Nederland. De enige die regelmatig zijn email checkt is Andries, dus die is de gelukkige. Hij krijgt een bericht uit New York. Direct hierna begint het concert van de Big Band. Dat blijkt een vreselijk gepiel te zijn, dus op een gepast moment knijp ik er tussenuit, om al snel door Erik gevolgd te worden. We nemen plaats aan de bar en betalen een fortuin voor een kop koffie met een Drambuie. Als de Internetcomputer weer vrij is besluiten we een bericht aan mezelf te sturen. Om te controleren of het proces werkt. Na een half uurtje komt Annejan kijken of we er nog zijn en blijkt het concert afgelopen te zijn. Gelukkig maar. We maken ons snel uit de voeten en nemen een taxi terug naar het hotel. Dat gaat erg snel en omdat we er niet genoeg van kunnen krijgen nemen we er nog eentje in de hotelbar. Daarna snel slapen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten