Om half negen zien we elkaar op het station in Groningen.
Nog net genoeg tijd om even een kop koffie te halen in de kiosk. Uiteraard
reizen we eerste klas. Christien en poes zijn ook mee, want zij worden in
Zwolle opgehaald. Onderweg proberen we de videocamera uit. In Zwolle staat Coen
en Tineke klaar met twee pakketten die ik mee moet nemen naar New York. Een
grote voor Dirk en Leigh en een kleinere voor Eiso van der Meulen die in New
York zelf woont. Christien blijft bij Coen en Tineke achter. Na Zwolle zijn we
dus nog met z’n drieën. We waren er al achter dat we in het verkeerde treinstel
zaten; het onze gaat namelijk wel naar Schiphol, maar niet direct. Ik kijk nog
of er in het andere gedeelte nog plaats is in de eerste klas, maar alles blijkt
al vol te zijn. We hebben toch tijd genoeg en gaan maar via Amsterdam CS. Dat
duurt een half uurtje langer. Uiteindelijk zijn we om halftwaalf op Schiphol,
hetgeen nog ruim op tijd blijkt te zijn voor een plaats voor in het vliegtuig
en daar was het allemaal om begonnen. De hel vlucht is rookvrij, dus van dat
probleem waren we al af. Het boarden begint pas om een uur of 1, dus hebben we
nog ongeveer een uur te slijten. Allereerst gaan we naar buiten om eens wat
vliegtuigen te bekijken. Dat is op Schiphol geen probleem. Wel blijkt het
moeilijk om het vliegtuig van Icelandair eruit te pikken, maar dat wordt
veroorzaakt door het feit dat ze daar een sterk verouderd machientje van stal
hebben gehaald die nog niet in de kleuren van de maatschappij is geschilderd.
Op het laatste moment ziet Annejan dat het iets met een bruine staart moet
zijn. Het toestel verdwijnt meteen om de hoek en we zien het pas weer vlak
voordat we instappen.
Nu wordt het tijd om maar eens door de douane te stappen. Dat blijkt geen problemen
op te leveren. Openstaande bekeuringen zijn er niet en worden trouwens niet
gecontroleerd. Direct linksaf naar de winkels. Annejan koopt een boekje van
Stephen King en we informeren nog even naar nicotine-kauwgom voor tijdens de
rookvrije vlucht. De verkoopster weet echter te melden dat dat toch niet helpt.
Eerlijke mensen zijn er ook nog. Dan maar naar de belastingvrije inkoop. We
kopen shag en een fles Wild Turkey en zijn daar ook weer klaar. Annejan ontdekt
nog even het gemak van een creditcard. Als dat maar goed gaat….. Vervolgens
lopen we door naar gate G2. Dat blijkt nog een aardig eind lopen, maar gelukkig
zijn er lopende banden waar je nog allerlei leuke dingen mee kunt doen. Filmen
bijvoorbeeld en dan het einde van de band missen. Ouderwetse slapstick levert
dat op. Als het boarden begint nemen we nog even een kop koffie of een chocomel
en daarna gaan we het vliegtuig in. We blijken, uiteraard, een van de laatsten te
zijn en als wij aan boord zijn kunnen we vertrekken. We zitten redelijk goed
bij de nooduitgang. Het lijkt wel of je er meer beenruimte hebt. We vertrekken
op tijd, dat wil zeggen om half twee. Dat belooft veel goeds. Als snel na de
start beginnen de stewardessen met het uitdelen van drankjes. Wij nemen cola en
melk. Daarna volgt in rap tempo de maaltijd. Om alvast aan het Amerikaanse eten
te wennen, hebben ze er worteltjestaart bij gedaan. Erg lekker.
We landen op tijd op een regenachtig Keflavik, het internationale vliegveld van IJsland. Door het slechte weer is er niet veel te zien van het landschap. De piloot weet nog te vertellen dat het buiten 4 graden is, maar daar merken we weinig van, want we komen toch niet buiten. We zijn als een van de eersten het vliegtuig uit en we haasten ons naar de transferbalie om de verdere vlucht te regelen. Om de bagage hoeven we ons geen zorgen te maken, want die wordt doorgevlogen naar NYC. Bij de transferbalie is het een puinhoop, want de computer doet het niet. We waren er als eersten, maar we worden zeker niet als eersten geholpen. De rij is enorm lang, want er zijn maar weinig mensen die in dit jaargetijde IJsland bezoeken en dus blijven. Gelukkig zijn we toch nog vrij snel aan de beurt en daarna kunnen we dan voor een kop koffie naar het restaurant. We bezoeken nog snel even de tax-free winkel waar je gratis zalm kunt eten. Die kans laten we ons niet ontgaan. Binnen de kortste keren is het al weer tijd om naar het vliegtuig te gaan. Weer komen we als laatsten aan en vertrekken we als we zitten. De vlucht duurt nu wel wat langer, maar de sleur wordt gebroken door een maaltijd en een film. Op de een of andere manier weten luchtvaartmaatschappijen altijd de meest waardeloze films van stal te halen en dit keer was het niet anders. Batman Forever. Ach, je hebt wat te doen en het kost niks. In het vliegtuig zitten we nogal te knoeien met de tijd, want we weten dan nog niet dat het in Amerika nog zomertijd is. Dat betekent geen zes uur tijdsverschil, maar slechts vijf. Het houdt wel in dat we plotseling een uur eerder aankomen dan we dachten. Een mooie meevaller, want in plaats van nog anderhalf uur vliegen, wordt opeens aangekondigd dat we aan de landing beginnen. De landing vormt geen enkel probleem en we kunnen ook direct aanleggen aan de gate, iets waar je in New York nog wel eens op moet wachten. We zijn dus prachtig op tijd. Om half zeven zetten we voet op Amerikaanse bodem. Ook de Immigration gaat snel en als we bij de bagageband aankomen komen ook onze koffers en tassen nog eens als eerste naar buiten zetten. Binnen een kwartier staan we buiten een sigaret te roken. We gaan op zoek naar een bus die ons naar Manhattan moet vervoeren, maar tijdens het zoeken worden we aangesproken door iemand met een auto die ons voor $45,- naar ons hotel wil brengen. Da’s natuurlijk mooi meegenomen en na even gecheckt te hebben bij iemand van de Carey busmaatschappij besluiten er het er maar op te wagen. We blijken een aardige chauffeur te hebben die uitlegt dat hij normaal in een grotere auto rijdt, maar dat die is gestolen. Hij rijdt ons via de Queensboro Bridge snel naar ons hotel waar we al voor achten aankomen. We geven hem een, misschien wel te dikke fooi en gaan naar de hotelbalie. De voucher die we van Holland International hebben meegekregen zit blijkbaar niet in hun computer, want er moet nog het een en ander in de achterkamer geregeld worden. Maar er zijn verder met de voucher geen problemen. Wel blijkt dat er maar twee bedden in de kamer staan. Voor $ 15 per nacht willen ze er wel een bed bijplaatsen, maar de dame achter de balie merkt op dat we anders maar omgekeerd in bed moeten gaan liggen. We besluiten eerst even in de kamer te kijken hoe de bedden er uitzien. Onze kamer is 604 en we gaan er met de lift naar toe. Het blijkt een prima kamer, alleen vinden we de bedden wat klein, dus we bellen direct de balie met het verzoek een extra bed te sturen. We bellen nog even met The Academy waar die avond een concert van Sonic Youth is, maar we horen dat dat is uitverkocht. Dat gaat dus helaas niet door. Terwijl we de TV proberen en onze eerste New Yorkse borrel (met ijs uit de automaat op de tweede verdieping) consumeren wordt het bed al gebracht. De service is prima. De rekening sturen we later wel naar Holland International. Als het bed er staaten we onze plastic beker leeg hebben, wandelen we het hotel uit en lopen New York in. We nemen de subway op 59th Street die ons naar 34th Street oftwel de Empire State Building brengt. Voordat we de toren opgaan eten we eerst een wat fors uitgevallen hamburger in een restaurant bij de ingang van de Empire State. Het is dan tien uur ’s avonds, maar voor ons dus al drie uur ’s nachts. Na het eten is het tijd voor ons eerste hoogtepunt, de Empire State. De lift brengt ons in sneltreinvaart naar de 86ste verdieping waar we van het uitzicht kunnen genieten. New York bij nacht, altijd mooi. Het is glashelder en je ziet miljoenen lichtjes. De lift naar de 102e verdieping werkt jammer genoeg (of gelukkig?) niet, dus we kunnen niet nog hoger. In de wind aan de zuidkant is het verschrikkelijk koud, zodat we voornamelijk aan de noordkant blijven hangen. Na een dik uur gaan we weer met de lift naar beneden. Om half twaalf nemen we de metro naar 59th Street en om twaalf uur zijn we na een korte wandeling in ons hotel. We kijken nog even onder het genot van een borrel naar de tv en gaan dan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten