Vandaag een echte fietsdag. Niet alleen de langste, maar ook die met de meeste heuvels. En daarom staan we vroeg op. Om zes uur gaat de wekker en om tien over zes nog een keer. Dan toch maar er uit. Om tien over zeven vertrekken we uiteindelijk voor onze een na laatste etappe. Er is geen ontbijt in onze pub en dus moesten we op zoek naar wat eten voor in de ochtend. Een dorpje verder vinden we een lokale supermarkt die wat dingetjes verkoopt die je als ontbijt zou kunnen beschouwen. We fietsen door en zoeken een plekje om toch even wat te eten. Dat vinden we bij een heuse voorde, een doorwaadbare plaats in een rivier. Er rijden voortdurend autos door het water. Interessant. We rijden door en maken goede kilometers. Het is vandaag niet zo warm en we rijden maar weinig onverhard dus schiet het mooi op. In Bishop Stortford drinken we koffie in het park bij het kasteel. Iets verderop kruisen we een enorme rotonde. Die is niet gemaakt voor fietsers, maar door goed op te letten en telkens op het juiste moment over te steken komen we levend aan de andere kant. Weer een kilometer afgesneden. We fietsen langs London Stansted, maar meer dan een landende Ryanair zien we er niet van. Aan de noordkant van Stansted is een weg afgesloten, maar op de fiets mogen we er wel door. Gelukkig maar, want de omleiding is gigantisch. We fietsen weer verder en proberen in restaurant de Swan te lunchen en onze accus op te laden. Maar dat mag niet, want de accus mogen niet naar binnen in verband met de verzekering. Dat is een veel gehoord broodje aap verhaal. Klopt niet, maar wordt toch door veel mensen geloofd. Dan maar geen lunch. We halen lekker baguettes en cinnamon rolls. Vijf kilometer verderop is een kerkje waar we ze opeten. In de kerk zijn ook stopcontacten en dus zien we onze kans schoon. We pluggen in, Jezus is vast akkoord. De churchwarden die even later verschijnt in ieder geval wel. Ze vertelt ook nog iets over de kerk en gaat dan aan het werk in de tuin. Evenlater krijgt ze de schrik van haar leven als ik de drone oplaat om de kerk van boven te bekijken. Als we weer meer dan 80% power hebben pakken we alles op en fietsen verder. Het is niet ver meer naar Sudbury. Onderweg krijgen we nog een naar bericht van Henk. De operatie van Frits bleek toch niet goed te zijn gegaan. Hij moet met spoed opnieuw onder het mes. We bellen even om te horen hoe en wat en we hopen maar dat het goed gaat. Hierna nog vijf kilometer naar Sudbury. We zijn mooi op tijd, maar alleen omdat wel vanmorgen twee uur eerder vertrokken zijn. We zoeken onze kamer bij Painters and the Angel, een restaurant waar je alleen ontbijt kunt krijgen en dat nu dus dicht is. We hebben even contact via de Ring deurbel over hoe en wat met de fietsen. Ze mogen in het restaurant. Als we de spullen naar de kamer hebben gebracht pakken we de fietsen en gaan naar de Tesco. We willen boodschappentassen kopen om onze spullen mee op de boot te kunnen nemen morgen. Maar bij de Tesco hebben ze alleen kleine en dus zetten we koers naar de Aldi. Die zijn beter. Daarna terug naar de kamer om de fietsen op te laden. Dat lukt nog niet, dan maar eten. We gaat naar de Pado Lounge, een restaurant uit een keten, want dit is de derde keer dat we dit menu zien. Maar het eten is prima. Daarna terug naar de kamer. We zetten de fietsen nog even binnen en kijken wat tv. Daarna slapen in een kamer die veel te laag is voor mij en in een bed dat veel te kort is. Dat wordt me nog wat.
Voor de trouwe volgers. Woensdag gaan we op de boot naar Hoek van Holland. Waarschijnlijk is er dan niet genoeg internet om de video te uploaden. Dat duurt dan dus tot donderdag. Het verhaaltje gaat wel lukken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten