Vandaag weer vroeg op. Deels omdat we weer 86 km moeten fietsen naar Harwich en we op tijd willen zijn voor de boot en deels omdat het bed waar we in liggen voor geen meter slaapt. Het is te smal, te kort en bovendien te scheef. Het helt af naar het voeteneinde omdat de vloer scheef is. Kortom, niet iets om in te blijven liggen. Om acht uur rijden we weg bij de Painter. De eerste stop is Gregg's, een soort broodjeswinkel. We kopen broodjes voor het ontbijt. We eten ze op bij de voorde in Kersey waar ik in 1979 ook geweest ben. Er staat weer een bankje voor ons klaar. Na het ontbijt volgt er direct een stevige klim naar de kerk van Kersey. Die bekijken we even van binnen. Niet heel bijzonder. Engelse kerken zien er van buiten mooier uit dan van binnen. We fietsen door in de richting van Colchester. De aangekondigde stijgingen vallen mee en de beloofde dalingen zijn prettig. Om een uur of 12 zijn we in Colchester. Tijd voor de lunch. We zien een plek waar je je fiets binnen kunt zetten en er zijn ook nog eens stopcontacten. Je moet er een app voor installeren en dan een slot reserveren tegen betaling van 1,50. Dan krijg je een code waar je de deur mee kunt openen. Datukt allemaal, het lukt alleen niet om met de code de deur te openen. Er komt iemand vertellen dat we de enigen niet zijn met dit probleem. Te langen leste lukt het toch, maar we durven de fiets niet meer binnen te zetten, want wat als we hem niet meer open kunnen krijgen? En dus geen fiets parkeren en dus geen lunch. Dan maar door op de fiets. Als we Colchester bijna uit zijn ziet Chris een bord van een Vietnamees restaurant. Dat is een schot in de roos. Heerlijk eten en bovendien mogen we ook de accu's opladen. We bestellen allerlei bekende lekkernijen, Ban Xeo, Bun Bo en ook nog wat spareribs. Nog een drip coffee na en we kunnen voldaan weer verder. De batterijen zijn weer bijna vol, dus de laatste 36 km gaan ook lukken. Die gaan eerst nog door een natuurgebiedje langs de rivier de Colne, maar daarna volgt de route vooral grotere en drukkere wegen. We fietsen dus in een ruk door naar Harwich. Als we daar zijn fietsen we langs de boulevard. Het is niet de meest verheffende badplaats van Engeland. Integendeel. Maar misschien heeft het weer er ook mee te maken. Het is bewolkt en maar 20 graden. Uiteindelijk komen we om 17 uur bij een iets vrolijker deel met wat horeca. We willen neerstrijken voor een kop koffie, alleen blijkt alles hier om 17 uur te sluiten. Gelukkig is er aan de overkant nog een cafe. Daar gaan we op het terras zitten. Af en toe komt de zon door en is het aangenaam. En af en toe komt er een wolk voort en is de wind fris. En zo wachten we tot het tijd wordt om naar de boot te gaan. Onze boot komt om kwart voor zeven uit Hoek van Holland en die willen we nog wel even binnen zien lopen. Als we dat gezien hebben fietsen we naar de haven. Onderweg nog even een reflecterend hesje gekocht, want dat schijnt te moeten in de haven (blijkt later onzin). Daarna naar het opstelterrein. Wachten bij de fietsen. Om half acht gaat de gaten open en mogen we naar binnen. We krijgen boarding passes en de sleutelkaarten voor de hut. Dan naar security. Die controleren of je geen wapens bij je hebt. Compleet met fouilleren. En dan mogen we eindelijk naar strook 1 bij de motoren en de andere fietsen. We moeten daar wel meer dan een uur staan, maar we raken in gesprek met twee Engelsen van onze leeftijd die de Elfstedenroute gaan fietsen. Genoeg om over te kletsen. Om negen uur mogen we aan boord. We parkeren de fietsen en binden ze vast aan de rekken. Dan gaan we onze hut opzoeken. Het is een Captains Class hut met uitzicht naar voren, een douche, tv en een goed gevulde minibar. Chris is blij verrast en ik natuurlijk ook. We installeren ons en gaan dan de rest van de boot bekijken. Uiteindelijk komen we bij het restaurant. We hebben nog vrij laat bij de Vietnamees gelunched, dus veel honger hebben we niet. We nemen een pizzaatje met zijn tweeën. Als we zitten te eten worden we gespot door de meneer waar we eerder mee spraken. Of we er gezellig bij komen zitten en een biertje meedrinken. Nou zijn wij altijd van de gezellige mensen, dus dan moet het maar. We drinken twee ipa'tjes en dan is het tijd om te gaan slapen. Het is inmiddels middernacht en we zijn nog niet weg. We gaan terug naar onze kamer en kruipen in bed. Nog even kijken hoe we de haven uitvaren en dan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten