De dag begint weer met de wekker die ik pas hoor als Chris mij wakker maakt. We hebben goed geslapen, misschien wel de eerste keer in Japan. Misschien wel te goed, want ik ben nog behoorlijk duf. Maar niets dat een kop koffie en een paracetamol niet op kunnen lossen. We douchen, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Zoals vaak in Azie is het een gemengd ontbijt. Je kunt broodjes en eieren en spek en yoghurt krijgen, maar er is ook een Aziatische sectie met gefermenteerde paddestoelen, tofu, zwarte bonen en andere onduidelijke lekkernijen. Wij houden het maar bij het broodjesgedeelte. Avontuur genoeg. Na het ontbijt spullen pakken en naar de auto. Het plenst. De regen komt gestaag naar beneden en zal ook nog een tijd naar beneden blijven komen. Das niet zo mooi., want we moeten nog door Takayama lopen. Als we de bagage zo goed en zo slecht als het gaat in de auto krijgen en zelf ook niet al te nat zijn geworden, rijden we naar een parkeerplaats in de buurt van de oude stad. Ik zie onderweg een 7-Eleven met een parkeerspot precies voor de deur. Die is voor mij. Ze hebben hier vast paraplu's te koop. En ja hoor. Hele mooie voor maar vijf euro. Ik pak er gelijk twee mee. Bij de parkeerplaats zijn we zo ongeveer de enigen. Dat is het voordeel van vroeg komen, er is dan altijd plek. Onder onze nieuwe regenschermen lopen we naar de oude straatjes van de stad. De eerste souvenierwinkels zijn als open en de eerste toeristen zijn er ook al. Ik weet dat er ergens een ochtend markt is met boeren uit de omgeving die hun waar komen verkopen, dus dat is ons eerste doel. Als we daar komen zijn er vier boeren op komen dagen. Blijkbaar regent het zelfs hen te hard. De Takayama Jinyu is direct naast en die stond op onze to do lijst. WE gaan naar binnen en het blijkt een prachtig gebouw uit de 17e eeuw te zijn vanwaar de omgeving in het Edo tijdperk werd bestuurd. Het is de laatste in zijn soort, de andere zijn allemaal afgebrand. We maken een mooie tocht door het gebouw. Vooral de tuinen zijn mooi. Ik stoot maar één keer mijn hoofd, de gemiddelde Japanner was in de die tijd (en nu nog steeds) de helft korter dan ik, dus dit gebouw is niet op mijn lengte berekend. We doen er lang over om alles te bekijken. Als we er uitkomen zetten we koers naar de oude stad. De eerste stop is bij de koffie. Een heel mooi cafe met een oude uitstraling en goede koffie. Daarna nog door de straten op jacht naar souverniers. Die kopen we niet, maar we komen we de Hida Beef tentjes tegen. Hida is net als Wagyu sterk dooraderd met vet en dat is goed voor de smaak en de malsheid. Ik kies de een na duurste soort en die wordt ter plekke geroosterd. Het zijn vier stukjes op een stokje dat we samen delen. Je proeft echt wel dat dit goed is, al twijfelen we wel over het welzijn van de koe. Die zijn namelijk nergens te zien en staan dus waarschijnlijk het hele jaar op stal om maximaal vet te worden. Hierna is het tijd om verder te trekken. We zoeken onze auto en rijden Takayama uit.
Na een uurtje komen we in Shirakawago, bekend om de huisjes met rieten daken. Het is er erg toeristisch, goed te vergelijken met ons Giethoorn. Er is ook veel water, want tussen de huisjes staat het vaak blank. Eerst dachten we dat het rijstvelden waren, maar het blijkt voor het riet te zijn. Ze verbouwen hun eigen dak. We lopen door het dorpje, eten weer Hida Beef, maar ook bapao met Hida Beef en kroketten met Hida Beef (en Hokkaida aardappelen). We bezoeken twee grote huizen waar vroeger zijderupsen werden gekweekt op de zolders. Natuurlijk met het doel om later zijde te maken.
Uren lopen we door het dorp. Tegen vijf uur gaat de boel op slot en we zijn net op tijd weg. We rijden richting Kanazawa. Onderweg komen we nog een dorp met rieten huizen tegen, maar dat blijkt al dicht te zijn. We gaan door en komen om kwart over zes bij het hotel in Kanazawa aan. Het hotel heeft geen parkeerplaats, maar achter het hotel is een grote openbare. Het vraagt wat tijd om er achter te komen hoe het werkt, maar dat lukt wel. En anders zien we morgenvroeg wel weer. We wandelen om het hotel heen en kunnen inchecken. Weer een mooie kamer. Jammer genoeg maar één bed en misschien een tikje smal, maar we redden het vannacht wel. Eerst nog wat eten. We lopen naar de dichtsbijzijnde sushi restaurant met lopende band. We hoeven niet te wachten (een goed gebruik in Japan) en kunnen direct aanschuiven. De band loopt niet, je moet eerst via een iPad bestellen. Dan komt die bestelling met een treintje. Ook leuk. We bestellen aan de lopende band (no pun intended) en het ene schaaltje na het andere komt binnen. We doen er niet heel lang over om vol te raken. Nog even een toetje en we kunnen al weer weg. Net als alles in Japan is ook dit weer goedkoop. Je kunt hier voor weinig lekker eten.
We lopen terug naar het hotel, schrijven dit verhaal, zetten de video klaar voor verwerking (waar ie de hele nacht over gaat doen) en gaan dan lekker slapen. Weltrusten.
Er is iets niet goed gegaan met de upload. Vanavond opnieuw proberen. Ik verwacht dat ie tegen een uur of twee vanmiddag wel online zal zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten