Japan 2023 dag 1

Uiteraard staan we vroeg op, want wie blijft er nou lang in bed als ie op reis gaat. Om zeven uur schuiven we aan bij het ontbijtbuffet. Zoals verwacht klopte de reservering van gisteravond niet en stonden we niet op de lijst. De mevrouw maakte er geen punt van en we konden opscheppen. De gebruikelijke ingrediënten: croissaintjes, pain au chocolade, scrambled eggs uit poeder gemaakt, waterig sinasappelsapje. Zeker geen 16 euro waard, maar goed.
Na het ontbijt spullen ophalen en het hotel uit. Om kwart voor acht hebben we de shuttle gereserveerd. Was niet echt nodig, want er is weer een grote bus die vijftig passagiers kan hebben. Zoveel zijn er niet en dus hebben we plek genoeg. De shuttle doet er weer een klein kwartiertje over en zet ons af bij de plek waar we gisteren opgestapt zijn. Dat blijkt aan de andere kant te zijn van waar we zijn moeten. We wandelen dus door de hallen van Schiphol. Het is er erg rustig en als we bij de security aankomen blijkt daar helemaal niemand te zijn. Wat een verschil met vorig jaar toen de hallen uitpuilden en mensen vluchten mistten doordat de rijen zo lang waren. Om kwart over acht zijn we dus aan de andere kant van de veiligheidscontrole en hebben we nog twee uur door te brengen voor onze vlucht naar Warschau vertrekt. Dat is de eerste bestemming die we aandoen. We installeren ons bij de gate en nemen een grote bak koffie. We wachten rustig af totdat het inchecken begint. Dat is mooi op tijd en zonder problemen komen we met onze te zware handbagage het vliegtuig in. Dat gaat dus prima. We komen niet op tijd weg, want er is een probleem met de slurf of de airbridge zoals die officieel heet. Hij komt niet los van het vliegtuig. Dat levert een klein half uurtje vertraging op. Voor ons niet erg, want we hebben zo’n elf uur door te brengen in Warschau. De vlucht boven Nederland is erg mooi. We vliegen over Volendam en Marken, Lelystad, Giethoorn, Meppel en Hoogeveen. Boven Duitsland begint het bewolkt te worden en zien we niet veel meer. Na een uur en drie kwartier komen we in Warschau aan. Het is bewolkt, maar wel droog. Het vliegtuig wordt op een parkeerplaats gezet, vlak naast het Duitse regeringsvliegtuig. Dat is hier met hoogwaardigheidsbekleders die de opstand in het ghetto van Warschau herdenken, vandaag precies 80 jaar geleden. Veel mensen hebben haast om het vliegtuig uit te komen, maar dat helpt met bussen niet. Er wordt gewacht tot de bussen vol zijn en dan rijden ze naar de gate. We worden een gebouw binnen gelaten en staan al snel buiten. Geen paspoortcontroles en zo. Buiten proberen we de bagagelockers te vinden om onze koffertjes kwijt te raken. Dat is nog een zoektocht en als we ze gevonden hebben blijkt dat net de laatste in gebruik wordt genomen. Dat is een mooie tegenvaller, maar als we net twintig meter weggelopen zijn komt er een mevrouw die haar koffer uit een locker haalt. Wat een mazzel, nu hoeven we niet met onze koffers naar de binnenstad van Warschau te slepen. Als we de koffers kwijt zijn zoeken we de bus naar de stad. Die is ook weer lastig te vinden, of in ieder geval lopen wij eerst de verkeerde kant op. We vinden bus 175 die ons naar de binnenstad brengt. Da’s nog een hele tocht, maar we komen er. Bij het Cultuurpaleis stappen we uit. We zijn wel aan de lunch toe en die vinden we bij Reform, een restaurant met uitstekende lunches. We zoeken ook maar even uit waar we eigenlijk heen moeten. De oude stad is hier niet vlakbij en dus pakken we de metro. Twee stations verder er weer uit en daar de tram pakken. Moet je wel de goede richting uit! En dus moeten we de volgende halte er weer uit en de tram terug pakken. Maar we komen er. We lopen door de oude stad waar een paar mooie gebouwen zijn en een leuk plein met gekleurde gevels. We zitten heerlijk op een bankje, want de zon piept af en toe even tevoorschijn waardoor de temperatuur prima is. Na een tijdje wandelen we door. De opstand in het ghetto begon 80 jaar geleden en vlakbij is het monument daarvoor. Dat bekijken we. Even verderop is ook de grens van het ghetto gemarkeerd. Hier stond een muur die de joodse wijk afzonderde van de rest van Warschau. Begin 1942 woonden er 450000 mensen in deze wijk die daar natuurlijk lang niet op berekend was. Door de erbarmelijke omstandigheden stierven er 100000 van de honger en de rest werd uiteindelijk vermoord in de concentratiekampen. Maar weinigen overleefden het ghetto van Warschau.
Na dit indrukwekkende deel van de stad was het tijd voor koffie In een leuk restaurant bestelden we koffie met bonbons. Heerlijk. De eigenaar deed er nog extra bonbons bij voor de sfeer. Daarna tijd om een geocache te doen. Dat was eentje die in een hele grote koker zat. Niet te missen, maar lasitg om uit te vinden wat je er nou precies mee moest.
Na de cache wandelen we verder door de oude stad. Warschau is wel een aardige stad, maar een beetje groot. Er zijn veel verschillende centra die ver uit elkaar liggen. Als we weer door een nieuwer gedeelte van de stad met een winkelstraat lopen worden we aangesproken door drie meisjes. Ze delen papieren narcissen uit die je op je jas kunt plakken. We hebben al heel veel mensen ermee zien lopen. Het is een beetje hetzelfde als de klaproos in Belgie en Engeland. Het is ter herinnering aan de opstand in het ghetto. Als je het bloemtje uitvouwt lijkt het heel veel op de gele jodenster uit de oorlog. Wij krijgen er ook eentje opgeplakt en horen er helemaal bij. We lopen nog wat rond, komen op een groot plein waar het graf van de onbekende soldaat is. Er brandt een eeuwige vlam en op plaquettes op de zuilen staan de plekken waar de Poolse soldaten gevochten hebben. Arnhem en Breda zijn twee plaatsen in Nederland die genoemd worden. Ondertussen komen we delegaties van belangrijke mesen langs die door gillende sirenes begeleid worden. Vast ook voor de herdenking. Het is zo langzamerhand tijd geworden om terug te gaan naar het vliegveld. Nog wel even de bus zoeken, maar met behulp van een chauffeur komen we op de juiste plek. De bus doet er een dik half uur over. Koffertjes uit de kluis en naar de security. Dat gaat allemaal erg soepel. We eten een hamburger bij Johnny Rocket en installeren ons daarna bij de gate. Het is er niet heel erg druk. Ze willen plotseling nog wel de coronapapieren van de transferpassagiers zien. Gelukkig hebben we die, dus dat is ook gefixt. Het boarden gaat snel. In het vliegtuig blijkt dat mijn stoel stuk is. Hij wil niet rechtop blijven staan. De stewardes weet dat de vlucht niet vol is, dus als iedereen er is krijgen we andere plaatsen. Allebei aan weerszijde van het gangpad. Prima te doen, want zo heb je niemand naast je zitten. De vlucht vertrekt met 15 minuten vertraging. We beginnen aan de tocht van bijna 13 uur. Dat wordt vast niet erg leuk.