We hebben prima geslapen in ons appartementje. Geen geluid van de straat, een megagroot bed en een extra kussen doen wonderen. We zijn niet heel snel met opstaan, want we hebben onze eigen ontbijtspullen gekocht gisteren, dus dat vraagt om een ontbijtje op bed. We hebben ook wat tijd, want we hebben elektrische fietsen gereserveerd bij de fietsenmaker om de hoek en die gaat pas om 10 uur open. Na het ontbijt gaan we daar dus maar eens even kijken. Het weer is prachtig. De zon schijnt en het is om 9 uur al 20 graden. Korte broekenweer dus. De fietsen zijn prima en niet al te duur. Het is hier goedkoper huren dan op Schier. Met onze nieuwe aanwinsten fietsen we wel eerst terug naar het hotel, want we hebben twee laders gekregen en om daar nou de hele dag mee te zeulen. Chris maakt van de gelegenheid gebruik om ook korte broek en t-shirt aan te trekken en in zomerse kledij begint ons tocht door Kyoto. Da's even wennen. De wegen zijn vaak druk en breed en fietsen op de stoep mag officieel niet. Toch trekt niemand zich daar iets van aan. Ook de voetgangers niet, die niet moeilijk doen als ze opzij moeten voor een fietser. We hebben een kaart gekregen met een paar straten waar je helemaal niet mag fietsen, maar hoe weten wij nou welke straten dat zijn. De namen zijn in Latijnse letters opgeschreven, maar dat staat verder nergens op bordjes. Fietsen op die brede straten is trouwens ook niet nodig, want Kyoto barst van de kleine straatjes en steegjes waar het heerlijk fietsen is. En dus trappen we er op los. Richting tempels, pagodes en parken. De namen van al die gebouwen zijn bijzonder moeilijk te onthouden en vaak voor de niet bezoeker ook nietzeggend, dus ik zal een omschrijving geven van wat we gezien hebben. De eerste stop is een enorme tempel vlakbij ons hotel. Er wordt hard gewerkt aan de voorbereiding van iets bijzonders. Tenten, stoelen en linten worden klaatgezet. Alleen kunnen wij niet achterhalen waarvoor. De tweede stop is de Duizend Torii (rode poorten). Dit is een bekend plaatje van Kyoto, een lange rij rode poorten waardoor je de berg oploopt. Je vermoedt iets ouds en heiligs, maar dat is maar ten dele waar. De poorten zijn de symbolische doorgang van het aardse naar het heilige. En dat is ook wel zo, want hoe hoger je de berg opkomt, hoe heiliger die wordt. Dat is mooi aangegeven bij de laatste toilet op de berg, want daar staat keurig bij dat het de laatste is omdat de berg verderop te heilig is geworden voor een wc. Echter, de poorten waar wij doorlopen zijn veel aardser dan ze op het eerste gezicht doen vermoeden. Er zijn er namelijk 10000 die allemaal betaald zijn door het Japanse bedrijfsleven. In ruil staat de naam van het bedrijf er op. Dus niks mystieke boodschap, maar gewoon Metaalbedrijf Matsuoko BV. Van de 10000 zijn er 800 op de helling geplaatst als een tunnel. Als je ze allemaal wilt zien ben je 2 tot 3 uur onderweg, dus wij houden het halverwege voor gezien. Dan is het wel zo rustig geworden dat je mooie foto's kunt maken. Onderaan loop je namelijk in de toeristische file omhoog.
De derde stop is bij een tempel waar honderden boeddhabeelden opgesteld staan. Indrukwekkend met in het midden een grote dikke kale Boeddha. Hier lopen we langs, maar blijven we niet te lang hangen.
De vierde stop halte is bij de rode pagode met bijbehorende tempel. Hier wordt het wel wat druk. We moeten onze fiets ook parkeren op een officiele parkeerplaats (wildparkeren wordt bestraft in Japan) en daar staan ook tientallen bussen. De weg naar de tempel is net Volendam. De ene toeristenwinkel na de andere. Er is ook erg veel binnenlands toerisme en er zijn heel erg veel schoolkinderen die naar deze bijzondere plekken gebracht worden. We lopen omhoog en genieten van de prachtige pagode, de imposante, op palen gebouwde, tempel. Iets verderop is na een korte wandeling nog een kleinere pagode te bewonderen. Erg leuk allemaal. Als we hier klaar zijn is het al 16 uur en gaat de boel dicht. We lopen verder naar beneden en komen dan bij de zwarte pagode. Deze is wel heel erg imposant en zeer de moeite waard. Door de stand van de zon levert hij ook prachtige plaatjes op. De laatste stop is een park met...... je raadt het al ....... een tempel. Het wordt echter al donker, dus we blijven in te lang hangen, zoeken onze fiets op en trappen terug naar het hotel. Daar mogen onze fietsen in het schuurtje, dus die staan vannacht veilig en worden morgen verder gebruikt. Wij halen twee hamburgers en milkshakes bij de Mac op de hoek. Chris doet beneden de was en ik tik dit verhaal. Straks de video nog bewerken en dan kunnen we weer slapen. Tot morgen, dan de tweede fietsdag door Kyoto.
De video is klaar, maar er zit soms wat vreemde ruis op de lijn. Geen idee hoe dat komt of hoe ik er vanaf kom. Voorlopig hoort het er even bij. Sorry.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten