Japan 2023 Dag 2

 Vandaag een dag met twee gezichten. Aan de ene kant een om lang te onthouden, want vandaag komen we voor het eerst in Japan. Aan de andere kant ook een dag waarin we voornamelijk in het vliegtuig hebben gezeten en dat moeten we vooral snel vergeten.
We zijn om even na 22 uur in Warschau aan boord van de Boeing 787 Dreamliner gegaan die ons naar Tokyo gaat brengen. Het boarden verloopt niet helemaal soepel, want niet iedereen is al geland als we moeten vertrekken. Uiteindelijk komen de twee laatste passagiers een kwartier te laat. Maar dat halen we vast weer in. Ik heb nog wel een probleempje, want mijn stoel is kapot. Hij wil alleen nog maar achterover en niet meer rechtop. We moeten wachten tot het boarden achter de rug is, dan krijgen we nieuwe plekken. We hopen op een leeg rijtje, maar de laatste twee daarvan zijn blijkbaar voor de mensen die als laatste binnen komen. We krijgen allebei een stoel aan het gangpad en dat is ook goed, want nu is er naast ons veel ruimte. De vlucht zelf is lang en ongemakkelijk. Slapen is er in de eerste uren niet bij. Uiteindelijk doe ik tussen Mongolie en Peking nog even de ogen dicht, maar makkelijk gaat het niet. Twee uur voor de landing wordt er een maaltijd geserveerd. Ik had gehoopt op een ontbijt, want in Polen is het ochtend, maar we krijgen een diner. Waarschijnlijk omdat het in Japan al weer bijna avond is. Nou ja, de spinazie is wel lekker.
Als we op Narita Airport geland zijn gaan we naar Immigration. Onderweg wordt onze temperatuur nog even gemeten, maar verder geen corona bijzonderheden. Ze lijken zich drukker te maken om de apenpokken. De paspoortcontrole verloopt dankzij de van tevoren gegenereerde qr codes erg makkelijk en dat geldt ook voor de douana, al controleert die wel alle koffers van buitenlanders. De mevrouw complimenteert Christien met haar inpakmethode. En daarna zijn we vrij. Direct maar even naar het toilet. Leuk, van die Japanse met veel knopjes. De volgende stap is uitzoeken waar de Keisei trein vertrekt, want daar krijgen we onze kaartjes en de metrokaarten voor de komende 72 uur. Dat lukt snel. Narita is blijkbaar niet zo'n heel groot vliegveld, want we hebben het kantoor snel gevonden. Al melden we ons wel eerst bij de verkeerde. We worden naar het juiste kantoor gewezen en daar wisselen we onze qr code in voor de tickets. De trein vertrekt over 25 minuten, dus we kunnen rustig aan doen.
We hebben gereserveerde plekken, maar dat is niet echt nodig. De trein is vooral leeg.
In 45 minuten rijden we naar station Ueno. Daar moeten we overstappen op de metro naar Shimbashi waar ons hotel is. Als we in het station van Shimbashi naar de uitgang zoeken, vinden we een paar leuke restaurantjes. Het is etenstijd en dus schuiven we in een piepklein zaakje aan. We bestellen lekker dingen van de menukaart. Het blijkt een Chinees restaurant te zijn en die levert heerlijk voedsel. Als we het eten op hebben is het echt tijd om naar het hotel te gaan. Buiten het station voelen we voor het eerst de temperatuur in Tokyo en die is prima. Het is zomers warm. We slepen onze koffertjes vijf minuten voort en dan zijn we bij het hotel. The Blossom Hibiya is enorm gebouw met hotelkamers op de 20ste tot de 27ste verdieping. De lobby is op de 19e. Erg hoog dus. Je hebt uitzicht naar twee kanten. Of op de roodverlichte Tokyo Tower of op het Keizerlijk Paleis. Wij zitten aan de kant met het keizerlijke paleis. We pakken onze spullen uit, douchen en gaan slapen. Het is 23 uur lokaal. We zijn inmiddels 23 uur onderweg. Weltrusten.