Vandaag staan we wat vroeger op. Ik maak de fout te zeggen dat we rustig aan kunnen doen omdat het nog vroeg is en dus doen we eerst weer een ontbijtje op bed. Is ook zo gezellig. Daardoor zitten we wel pas om 9 uur op de fiets. Dat had ook acht uur kunnen zijn. Maar goed, het is niet anders. We fietsen door de smalle straten van Kyoto (er zijn ook hele brede, maar die proberen we te ontwijken) in noord westelijk richting. Gisteren ging het naar het oosten, nu dus de andere kant op. Onze bestemming is Kinkaku-ji of de Gouden Tempel. Maar we worden al weer direct afgeleid als we langs het enorme witte Nijo kasteel fietsen. Daar moeten we toch even kijken. We vragen aan een van de vele guards waar de fietsparkeerplaats is en hij wijst ons er naar toe. Het blijkt om de hoek te zijn, dus gelukkig hoeven we niet ver te lopen. We kopen kaartjes en gaan het kasteel in. Het eerste paleis is te bezichtigen. Er komt geen eind aan de mooie zalen waar we doorheen lopen op onze sokken. Schoenen moeten in tempels en paleizen steevast uit en soms in een rekje en soms in een plastic zakje aan de hand mee. Deze keer dus in een rekje. Als we het eerste paleis gehad hebben wandelen we naar buiten en komen weer bij de prachtigste tuinen uit. Wat een genot om hier rond te lopen. Het tweede paleis wordt grondig gerestaureerd, dus daar kunnen we niet in. Omwille van de tijd is dat prima. We wandelen door en komen een theehuis tegen. Hier kunnen we ook nooit nee tegen zeggen en we zitten dus al weer snel aan de koffie (hebben ze ook) en een heerlijk gebakje. Dit sterkt ons weer voldoende om de tocht voort te zetten. We zoeken de uitgang van het kasteel op en pakken onze fietsen er weer bij. We fietsen door richting de Gouden Tempel. Het was overigens niet druk, terwijl we overal gewaarschuwd zijn voor de Golden Week, de week waarin vier nationale feestdagen vallen. Vandaag was de eerste, het is namelijk Showadag of Keizerdag. Twee dagen na Koningsdag in Nederland dus Keizerdag in Japan. Showadag wordt besteedt door bezoeken aan tempels en shrines te brengen. Er staat ons dus nog wat te wachten. Terwijl we aan het fietsen zijn komen we langs een prachtige poort. Hierachter is ook weer een tempel die we eigenlijk niet zouden bezoeken, maar ja, we zijn er toch en die poort ziet er fantastisch uit. En dus laten we ons weer verleiden tot een bezoekje aan de Kitano Tenman-gu, een Shinto altaar. Het is allemaal weer even prachtig, maar vergt toch wat tijd en we moeten echt naar de Gouden Tempel. We fietsen snel door en vinden de plek waar de Gouden Tempel is. Eigenlijk hebben we best wel zin aan wat eten gekregen en dus zoeken we eerste een plek om wat te lunchen. Dat vinden we in een modern cafeetje waar ze een broodje met wat rundvlees verkopen. Glaasje aardbeienmelk erbij en klaar is Kees. Dan wordt het toch echt tijd voor de Gouden Tempel. Het is hier niet echt druk voor wat aangekondigd was en dus lopen we rustig door het mooie park en maken foto's van de Gouden Tempel. Het is inmiddels 13 uur, dus we hebben er vier uur over gedaan om hier te komen. Schandalig, maar er is ook zoveel moois te zien in Kyoto. Na de Gouden Tempel is het de beurt aan de Ryoan Ji waar een beroemde Zen tuin is. Ook hier is het opvallend rustig. Het is niet echt Zen, want er zijn wel veel mensen, maar van grote drukte is geen spraken. De tuin is overigens schitterend. In een zee van kleine steentjes liggen vijftien rotsen omgeven met mos. Vanuit geen enkel perspectief kun je alle vijftien stenen in de tuin tegelijk zien. Alleen van bovenaf is dat mogelijk, maar vroeger was er een groot gebrek aan drones, dus dat is iets dat pas de laatste tijd kan als je je drone bij je hebt en mag laten vliegen. Bij de Zentuin is ook nog een landschapstuin met een pad rond een meer. Daar genieten we ook nog even van voordat we weer op de fiets stappen voor een ritje van vijf kilometer naar het bekende bamboebos van Kyoto. Onderweg dreigt het te gaan regenen en Chris koopt twee regenjassen. Een voor zichzelf en een voor de bagage in het mandje voorop de fiets. Op mij staat geen maat, dus hebben ze hier geen jassen die groot genoeg zijn. De regen komt gelukkig nog niet en we fietsen door naar de bamboegroeve. Die blijkt gelukkig iets dichter bij te zijn dan ik op de kaart had uitgevogeld. Pure winst. Hoe weet je dat je bij de bamboegroeve komt? Dan zijn er plotseling weer heel erg veel mensen op straat en zijn er meer souvenierwinkels dan in Zandvoort aan Zee. Man man man, wat komen als die mensen hier toch doen. Gouden Tempels en Zentuinen hoeven ze niet, maar een bos met bamboe (waar je er onderweg ook genoeg van ziet) dat spreekt blijkbaar wel aan. Wij maken ons snel uit de voeten en drinken een bakje koffie. Daarna op de fiets. Ondertussen is het wel wat heviger gaan druppelen. We zetten de terugtocht in. Om half zes moeten we onze fietsen inleveren. We willen echter vragen of we ze nog een dagje mogen houden. Om precies half zes zijn we er. Gelukkig zijn de fietsen voor morgen nog niet verhuurd en mogen we ze nog een dagje houden. We krijgen ook nog korting, omdat we ze nu drie dagen hebben. We fietsen naar het hotel en hangen onze spullen te drogen. We zijn gelukkig niet erg natgeregend. Nu is het nog zorg om iets te eten te vinden. Om de hoek zit een yakitori (stokjes) restaurant dat een hoge waardering krijgt. Het ziet er van de buitenkant niet uit, dus hopelijk is er plek. Als we aan komen lopen staat er geen rij, dus dat is al hoopgevend. Op de deur hangt een briefje dat er tot eind mei geen reserveringen worden aangenomen. Dat is ook mooi, want als er buiten geen rij staat, zouden we direct aan de beurt moeten zijn. Helaas....... het briefje buiten betekent dat ze tot eind mei volgeboekt zijn en dus geen nieuwe reserveringen meer aannemen. Jammer dan, het lijkt hier de Librije wel. Ook maandenlang volgeboekt. Dan maar een paar stappen terug. Er zijn hier ook restaurants voor een snelle hap en naast ons hotel zitten er drie. De eerste heeft een rij buiten staan. Die is vast goed, maar we hebben geen zin om te wachten. De tweede is wat onduidelijk en dus nemen we de derde. We drentelen wat rond totdat ik de machines zie staan waar je meer moet bestellen. We proberen alle Japanse omschrijvingen bij de plaatjes te ontcijferen. Dan geld in de machine, het nummer kiezen dat je hebben wilt en dan het briefje uit de machine aan de ober geven. Vervolgens vijf minuten wachten en dan komt je eten. We hebben een complete maaltijd met soep en hoofdgerecht voor 5 euro per persoon. En het is nog erg lekker ook. Hierna terug naar het hotel. Videos bewerken, muziekje erbij en verhaal schrijven. En dan lekker slapen. Morgen weer een dagje Kyoto met meer tempels en fietskilometers. Hopelijk is het weer 's ochtends niet al te nat. 's Middags knapt het weer op, hopelijk 's morgens ook. Al spreken we wel af dat regen niet erg is. Het spoelt het stof van de straten, het laat bloemen en gebouwen glimmen, het zorgt ervoor dat riviertjes stromen en is bovendien ook nog een goed voor al die prachtige tuinen hier. Je moet de positieve kant ervan inzien. Weltrusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten