Nou, dat worden verhaaltjes zonder foto's de komende twee dagen. De internetverbinding is hier zo minimaal dat het maar net lukt om de tekst erin te krijgen. Foto's gaat echt niet lukken. Da's jammer, want we hadden weer een paar leuke.
Toen we wakker werden was de rekening netjes onder onze deur doorgeschoven. We konden dus direct weg als we klaar waren. Dat duurde natuurlijk weer even, maar om kwart over negen reden we weg. Op goed geluk Richmond in op zoek naar een ontbijtje. Dat vonden we na een omweg bij Sukie's Country Cookin'. Geen idee wat het was, maar het was druk op de zondagmorgen. Binnen bleek het weer een schot in de roos. Heerlijke pannenkoeken, French Toast en andere ontbijtjes. We namen elk weer wat lekkers. Binnen een half uurtje kun je dan weer de weg op. Tomtom bracht ons naar de I-80 en na een dik half uur reden we Fairfield binnen. Daar is de Jelly Bean fabriek en je kunt er gratis rondleidingen krijgen. Jammer dat het vandaag zondag is, want dan werkt de fabriek niet. Maar goed, toch een rondleiding en een grote Jelly Bean winkel. We kijken rond, proeven Jelly Beans, winkelen wat en dat alles met leuke Jelly Bean hoedjes op ons hoofd. Een uurtje later vervolgen we onze weg oostwaarts. Na dik twee uur rijden komen we bij Donner Lake en Donner Memorial State Park. De Donner Party is bekend in Amerika. Met drie gezinnen vertrokken ze uit St. Louis om hun geluk te beproeven in California. Vanuit Salt Lake namen ze de verkeerde route naar het westen en raakten het grootste deel van hun bezittingen en hun ossen kwijt in de woestijn. Toen ze in de Sierra Nevada kwamen sneeuwden ze in. Ze moesten overwinteren en dat lukte niet helemaal. Uiteindelijk werden ze, voordat ze gered werden, gedwongen om een aantal van hun overleden medereizigers op te eten. Maar ze haalden het uiteindelijk wel. En vandaar een monument voor hun doorzettingsvermogen.
Wij bekijken het museum en het monument en rijden dan naar Donner Lake. Auto parkeren, zwembroek aan en zwemmen maar. Het is 30 graden en dan wil je wel een duik nemen. Voor het eerst sinds we uit Seattle vertrokken is het weer eens boven de 20 graden (dat ene stukje binnenland in Noord-Californie afgelopen donderdag niet meegeteld). En het zal ook boven de 30 blijven, totdat we vrijdag over de Sierra Nevada komen en de temperatuur oploopt tot boven de 40 graden. We hebben nu al veel water ingeslagen, maar dat zal later deze week nog wel een keer moeten.
Na Donner Lake rijden we langs Lake Tahoe naar onze bestemming. Lake Tahoe is een vakantiebestemming voor half Californie en het is er dan ook in het weekend weer erg druk geweest. Een grote stroom auto's komt ons tegemoet. Het dorp zelf bestaat alleen uit hotels en andere zaken die met toerisme te maken hebben. Wij zoeken ons motel en dat valt niet mee, want ik heb het adres vergeten te noteren. Ik weet ongeveer van google maps waar het is en het lukt dan ook met maar 1 keer verkeerd rijden het te vinden. Het is een hotel op zijn retour zullen we maar zeggen. De kamer is groot met twee grote bedden, een zithoek en een klein keukentje. Eigenlijk bedoeld voor mensen die hier een week zitten. Het hotel is net overgenomen door America's Best Value Inn, een keten van hele goedkope motels. Als we de deur naar het balkon opendoen valt de screendoor eruit. Als Thom naar de wc is geweest zit die meteen verstopt. Een groot contract met de luxe die we in het vorige hotel hadden. Maar ja, we moeten ook op de centen letten en dit is mooi goedkoop. We eten de bij Safeway gekochte kip op, met daarbij noodles en een schaal met fruit. Heerlijk. Daarna duiken Anna, Thom en Paul nog even in het zwembad. Heel even maar, want het water is werkelijk ijskoud. Alleen de whirlpool is lekker warm, maar die whirled niet zoveel meer. Dan maar weer terug naar de kamer. We gaan nog even een avondwandelingetje maken naar Nevada. Dat is maar een paar honderd meter verderop en duidelijk te herkennen, want zodra je de staatsgrens overbent beginnen de casino's. We lopen er eerst langs, maar kunnen ons daarna niet meer inhouden en gaan naar binnen. Het eerste casino is de moeite echt niet waard, maar als we in Harrah's komen, waan je je een klein beetje in Las Vegas. Het Las Vegas van 25 jaar geleden dan wel te verstaan, want inmiddels is daar ook veel veranderd. Wel leuk om alle lichtjes te zien en de geluidjes te horen. We lopen terug door Heavenly Village, vanwaar de kabelbaan naar Heavenly Ski resort vertrekt. Het maakt een beetje een Zwitserse indruk. In de winter is het er waarschijnlijk nog veel drukker dan 's zomers. Van daar lopen we terug naar het hotel. Het is dan al 10 uur en tijd om in bed te kruipen. Maar niet voordat dit verhaaltje weer af is. Tot morgen. Het weer? Vanochtend was het 15 graden bij vertrek en vanmiddag werd het 30 graden. Zelfs op 1900 meter, waar we nu zitten is het warm.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten