USA 2012 Coos Bay, Oregon
Vanochtend waren we al weer om 7 uur wakker. Iedereen had prima geslapen, ondanks dat er buiten een grote weg langsliep. Blijkbaar waren we moe genoeg. Rustig aan douchen en inpakken en dan de spullen naar de auto om in te pakken. We zitten in de Motel 6 (lekker goedkoop) en die heeft geen lift. Dus alles twee verdiepingen omlaag. Het gaat natuurlijk prima, want de kinderen slepen ook mee.

Als alles ingepakt is lopen we naar Miller's Homestead, een ontbijt en lunchrestaurant naast de deur. Daar eten we ons eerste Amerikaanse restaurantontbijt. French toast, pancakes en spek en eieren. Heerlijk. Niet teveel en niet te vet. Precies goed. Een uitstekende bodem om aan onze tweede reisdag te beginnen. In de auto de Tomtom aangezet en ingesteld op Lincoln City, een plaats aan de Grote Oceaan. Volgens Tomtom is dat drie uur rijden (volgens Google Maps trouwens ook), maar de wegen door Oregon brengen ons er al in twee uur. Dat is mooi verdiend. De eerste stop is bij D River, de kortste rivier ter wereld. Hij stroomt namelijk uit een meer naar de zee over een lengte van 36 meter. Da's niet veel. Het weer is ondertussen prachtig geworden. Veel zon, maar ook een straffe wind, zodat een jasje wel op zijn plaats is op het strand. Toch is het goed wandelen hier. Als we uitgekeken zijn rijden we verder. Niet lang, want het ene mooie uitkijkplekje na het andere is de moeite waard om te stoppen. En zo komen we pas anderhalf uur later in Depoe Bay aan.

Een natuurlijke haven met een moeilijke ingang die wat stuurmanskunst van de stuurmannen vraagt. Leuk om naar te kijken. Er komen hier ook dagelijks walvissen langs en daar kun je naar toe varen. Dat doen we maar niet, want dat kost natuurlijk tijd. En wij moeten verder. In Newport doen we bij Fred Meyer wat boodschappen voor de lunch. Lekkere broodjes en wat andere dingen. Die eten we verderop in bij South Beach State Park aan de picknicktafel op.
Ook weer een leuk plekje met een mooi uitgestrekt strand. Er zwemmen mensen, maar door het briesjes is het toch aardig fris, ondanks de zonneschijn die we meer en meer beginnen te voelen.
Na de lunch (om drie uur) maar weer verder, want we moeten nog wel een eindje. We stoppen bij Devil's Punch Bowl, een oude grot waar de zee in stroomde en waarvan nu het dak is ingestort. Mooi om te zien. Onze volgende stop is Heceta Head waar een prachtig witte vuurtoren te zien zou moeten zijn. Helaas, helaas, het ding staat in de steigers en is niet te zien.

De kinderen spelen er op het strand wat met het water en met een riviertje dat in de zee stroomt. Daarna maar weer verder, want een halve mijl verderop is de Sea Lion Cave. Die moet je gezien hebben. Nou, helaas, dat ging niet door want de lift naar beneden was in onderhoud (in de zomer?) zodat we er niet in konden. Voor gereduceerd tarief konden we wel naar een uitzichtpunt waar de beesten op de rotsen lagen. Dat hebben we maar niet gedaan, want je kunt zeeleeuwen hier overal zien. En als dat niet lukt liggen ze in San Francisco nog bij Fisherman's Wharf. Dat komt dus wel goed. Hierdoor kunnen we snel weer door naar Florence, Reedsport en onze uiteindelijke bestemming Coos Bay. Hier vinden we zonder veel problemen ons hotel, de Red Lion Hotel. Eigenlijk een motel, maar goed als ze het hotel willen noemen, prima. Thom, Anna en Paul trekken de zwembroek aan en gaan naar het zwembad. Het water is warm, maar buiten heeft de zeemist ondertussen weer de overhand gekregen en is het behoorlijk koud geworden (14 graden). Dat wordt dus rennen naar de kamer met een natte, ijskoude zwembroek. Als we ons aangekleed hebben gaan we op zoek naar het hamburgerrestaurant waar Joost het over had. We kunnen het niet vinden en nemen dit keer de Taco Bell. Lekkere salades en taco's.

Daar kunnen we weer een tijdje op teren. Daarna nog even voor een lekkere coffee moccha naar Dutch Bros. een koffieketen in Oregon. De bakkies zijn lekker. We nemen ze mee naar het motel, waar we ze opdrinken bij het schrijven van dit stuk. Langzaamaan valt iedereen hier in slaap. Weltrusten.
Hieronder nog even de foto van onze auto. De foto is van gisteren en we staan bovenop een modderstroom van Mount St. Helens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten