We staan om half zeven op. Robert is de hele nacht aan het spoken geweest. Hij is ziek. Toch moeten we verder, dus om zeven uur hebben we alles ingepakt en rijden we weg bij het motel. Het is nog een dik uur rijden naar de Grand Canyon maar je mag lekker hard rijden op de weg er naar toe. We zijn er dus snel. Bij binnenkomst van het park betalen we 25 dollar entree. Iets verderop staat er een mule deer langs de weg. Foto. We rijden eerst naar het Visitor Center maar komen dan eerst bij Mather Point waar we parkeren. Als we de auto uit zijn staan we bij de rand van de Grand Canyon. Prachtige uitzichten en het is mooi zonnig weer. Heel anders dan de eerste keer dat ik hier stond. Toen was het zwaarbewolkt en koud. We maken wat foto’s en lopen dan naar het Visitor Center waar we even rondkijken. Daarna naar de gift shop waar we t-shirts inslaan. Robert maakt intussen gebruik van de toiletten. Als we klaar zijn lopen we weer naar de auto. We rijden weer een stukje terug totdat we weer bij een uitzichtpunt komen. Beneden kun je de Colorado rivier zien lopen. Snel weer in de auto en naar het volgende punt. Foto’s maken en weer verder. Zo gaat dat. Als we een paar uitzichtpunten hebben gehad keren we om en rijden naar de uitgang van het park. Via dezelfde weg gaat het weer naar Williams. Daar pakken we de I-40 naar het westen. Onderweg tanken we even bij Seligman en kijken nog even naar wat souveniers. In Kingman stoppen we bij een Subway om wat te eten. Je moet zelf je brood maken door aan de ober te vertellen wat je allemaal wilt. Als we het op hebben gaan we weer verder. Na Kingman gaan we naar Bullhead City waar we de Colorado oversteken naar Nevada. Vreemde plek aan de ene kant niets en aan de andere kant enorme casino’s en hotels . Als we in Nevada zijn komen we op highway 95, een prachtige weg die ons snel naar het noorden brengt. Onderweg nog even de grote weg af en een stukje de woestijn in voor wat foto’s. We zijn om een uur of vijf weer terug in Las Vegas. Mooi op tijd, want AJ en Klaas moeten nog naar een concert van de Blue Man Group. We rijden via de rondweg om Vegas naar Circus Circus, ons volgende hotel. We parkeren de auto en checken in. De kamers liggen weer op een hoge verdieping. Het blijkt alleen niet mee te vallen om de juiste lift te vinden. Een praatgrage dame helpt ons op weg. Maar het gaat toch nog niet helemaal goed, want we zitten in een lift die niet naar de 20ste verdieping gaat. Dan maar weer naar beneden en de lift aan de overkant proberen. Dat lukt wel. De kamers zijn weer prima. Zeker voor de 12 euro die ze kosten. We zetten onze spullen klaar en gaan dan de stad in. Robert blijft in het hotel en gaat slapen. Wij nemen een taxi naar the Venetian om de kaarten voor het concert op te halen. Dat gaat vlekkeloos en even later zitten we in de lobby met een biertje. Wel een dure, want het is per slot van rekening the Venetian. Om kwart voor zeven gaan AJ en Klaas naar binnen en ga ik de Strip bekijken. Ik vraag nog wel even hoe laat de show afgelopen is. Daarna het strijdgewoel in. Er is van alles te zien. Aan de overkant barst de vulkaan voor de Mirage uit en bij Harrahs staat buiten een band te spelen. Ik kijk bij Caesars Palace binnen en wandel weer verder naar de Bellagio. De tijd gaat zo snel dat ik al weer terug naar the Venetian moet omdat de show daar al weer bijna over is. Als ik bij de zaal ben zijn AJ en Klaas er al uit. Er staat nog wel een blauwe man in de lobby die ik maar even op de foto zet. We lopen met zijn drieen naar buiten en zoeken The Outback op. Een Australisch restaurant met als specialiteit een Blooming Onion. Erg leuk, een opengesneden uit die gefrituurd is. Daarbij bestellen we verschillende steaks. Ze zijn allemaal prima, maar wel prijzig. Als we afrekenen moeten we 125 dollar betalen. AJ betaalt met zijn credit card en het zal de laatste keer zijn dat hij hem gebruikt. Als we opstaan schopt iemand tegen de tafel aan en vallen alle flessen en glazen om. Daarbij wordt er van alles nat dat bij elkaar geveegd wordt en in de vuilnisbak verdwijnt. Daarbij waarschijnlijk ook de credit card. Ook het bonnetje overigens, dus de vraag is of die nog wordt afgeschreven. We lopen naar buiten en komen weer langs de band die nog steeds buiten staat te spelen. We blijven kijken, want ze doen het aardig. We drinken wat en kijken naar de vakantievierende Amerikanen. Als de band gaat pauzeren lopen we door naar de Bellagio. Eerst naar binnen. Toch wel wat anders dan ons eigen casino. Pracht en praal. We worden er in meegetrokken en gooien wat geld in de automaten. Wonder boven wonder win ik ook weer eens wat. Zelfs twee keer. Klaas verliest alleen maar. We nemen een taxi terug naar ons hotel en gaan snel slapen.
Eten: Steaks bij the Outback
Geen opmerkingen:
Een reactie posten