Vandaag weer vroeg uit de veren, maar wel nog eerste even ontbijten in het hotel. Pannenkoeken en French Toast. Robert heeft 12 uur geslapen en is er weer helemaal bovenop. We halen de spullen uit de kamer, checken uit via de tv, sleutels in de drop box en naar de auto. We rijden de stad uit via een aantal half afgemaakte nieuwbouwwijken en stoppen nog even voor water. Als snel rijden we weer in de droge woestijn. Na twee uur rijden komen we in Shoshone, de laatste plaats voor Death Valley. We halen er benzine en koffie en rijden weer verder. Onopgemerkt kom je dan het nationale park binnen. Het is ontzettend uitgestrekt en erg leeg. Af en toe stoppen we bij een interessant punt. Eerste een oude boraxmijn, daarna bij Badwater, het laagste punt in de VS met 85 meter onder zeeniveau. Onderweg zien we nog een coyote langs de weg staan. We maken er foto’s van. We komen bij een natural bridge over een canyon waar we een mijl in moeten lopen. De weg er naartoe is onverhard met soms diepe gaten. Langzaam rijden dus. We rijden door en missen de Artist Palette, een mooie rit door een kleurrijk stuk van de woestijn. Wel komen we bij een inn met een restaurant. We parkeren de auto en schuiven aan voor de lunch. Hamburgers met cola. Na de lunch rijden we verder. Even verderop is er weer zo’n onverharde weg. Dit keer naar Salt Creek, een watertje waar de pupfish in zou leven, een vis die in water kan leven dat vier keer zo zout is als zeewater. We zien hem niet. Het water is trouwens pas aan het einde van de wandeling te zien. Wat wel opvallend is dat er plotseling libelles en andere insecten te zien zijn. Waar water is is leven. Het volgende punt is Stovepipe Wells, maar de weg erheen is dicht. We keren om en rijden langs de zandduinen. Indrukwekkend, maar niemand heeft zin om het hele eind in de hitte er naar toe te lopen. Iets verderop slaan we linksaf een onverharde weg op naar Mosaic Canyon. Een hele smalle canyon, uitgesleten door een rivier. Uiteraard is er geen water, maar je moet het er maar bijdenken. De zon verdwijnt al bijna achter de horizon dus we rijden weer snel naar beneden en gaan op weg naar de uitgang van Death Valley. Daarvoor moeten we wel eerst de bergen over en op weg naar beneden gaat het mis met de remmen. Die raken oververhit en even later staan we met gloeiende remschijven langs de weg. We laten ze afkoelen en bedenken wat we verder moeten doen. Er stoppen Duitsers die vragen of ze kunnen helpen. We besluiten om gewoon door te rijden en af en toe te checken hoe het gaat. Al snel blijkt dat we de grootste afdaling hebben gehad en dat remmen niet echt een probleem wordt. Dus rijden we door naar Bishop, Ca. Onderweg moeten we soms voor stoplichten stoppen en dan blijkt dat er wel iets mis is met de remmen. De auto wiebelt erg als je de rem intrapt. In Bishop rijden we even heen en weer en nemen dan onze intrek in de Townhouse Motel. Dat blijkt een verkeerde keus, want we hebben er geen telefoon en geen internet, terwijl er net van alles geregeld moet worden. In de lobby van het hotel bel ik met de verhuurmaatschappij. Die stellen een hoop vragen, maar uiteindelijk komt het er op neer dat ze een nieuwe auto sturen die ’s nachts afgeleverd gaat worden. De hotelmanager krijgt de sleutel en moet die ’s nachts omwisselen. Ze heeft er niet veel zin in, maar het moet maar. Als alles geregeld is gaan we naar de kamers. Het duurt niet lang of de mevrouw van het hotel staat weer voor de deur. Haar man wil niet gewekt worden in de nacht. Hoe het dan moet? Uiteindelijk gaat ze weer weg met onze autosleutels. Wij pakken onze spullen en wandelen door het stadje. We vinden een cafe dat dicht is en een die open is. Die nemen we. We drinken een biertje. Na de tweede vindt de barkeepster het mooi geweest en wil de kassa opmaken. Als we hem op hebben lopen we terug naar het motel. Onderweg nog even pinnen. AJ merkt dat ie zijn credit card niet kan vinden. Oeps. We gaan nog even bij het tankstation tegenover langs en halen een boterham. Daarna naar de kamer. AJ zoekt alle spullen na om zijn kaart te vinden, maar hij is er niet meer. Dan probeert hij de credit card maatschappij te bellen, maar dat lukt alsmaar niet. We proberen op internet te komen en dat lukt uiteindelijk buiten. Door een 24 uurs abonnementje af te sluiten komen we toch op het net en kunnen we nieuwe nummers van de ING opzoeken. Ook dat heeft geen resultaat. Om half een geven we er de brui aan en gaan slapen.
Weer: 30 graden zon
Eten: lunch hamburgers, diner overgeslagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten