USA 2009 Amsterdam - Los Angeles

Het kon niet anders of er moest een vervolg komen op onze reis van twee jaar geleden langs de oostkust van de VS. Dit jaar was de westkust aan de beurt. Na lang wikken en wegen hebben we in mei tickets naar Los Angeles aangeschaft, nog niet wetende wat we zouden gaan doen. Maar een gedegen, intensieve voorbereiding leidde tot een programma dat er zijn mag. 

Vandaag begon de uitvoering. Doordat we goedkope tickets hadden die ons eerst langs Zurich in Zwitserland zouden voeren, moesten we erg vroeg opstaan. Dat viel nog lang niet mee. Het ophalen van de verschillende deelnemers verliep niet helemaal vlekkeloos. Annejan had zich wat in de volgorde vergist en stond dus al om twee uur met Klaas bij Robert op de stoep. Dat was niet helemaal volgens afspraak, want ze zouden eerst om half drie naar Oudemolen komen en dan zouden we pas naar Assen rijden. Dat lijkt ook logisch, maar als je geen richtingsgevoel hebt, kan het allemaal anders lopen. Het maakte allemaal niet zoveel uit, want nu konden we vanuit Oudemolen direct de snelweg op en richting Schiphol. We werden uitgezwaaid door Christien. Thom en Anna waren op dit vroege tijdstip niet wakker te krijgen. De reis naar Schiphol verliep uiteraard soepeltjes want om drie uur ’s nachts is er niet echt veel verkeer. Onderweg nog even koffie bij een tankstation bij Harderwijk en toen door naar P3, de langparkeerplaats van de luchthaven. Het valt niet mee om daar je auto kwijt te raken, maar toch lukte dat relatief snel. De bus liet nog even op zich wachten, maar bracht ons vervolgens naar de vertrekhal. Ook als het daar niet druk is, weten ze het toch nog druk te maken. Om vijf uur ’s morgens staan daar dikke rijen mensen voor enkel de vluchten van Lufthansa en Swiss. Door handig de verkeerde bordjes te volgen konden we geheel tegen de verwachting in snel van onze bagage af. En dat nog wel via de business balie van Swiss. Even onthouden hoe dat gaat: je doet net of je 50% gek bent en 50% dom. Werkt geweldig. Na de bagage kwam de veiligheidscontrole. Paspoort hoeft naar Zwitserland niet, maar veiligheid boven alles, dus riemen af en geld uit de zakken. Drie van ons waren er snel door, maar Klaas had wat problemen. Hij had zijn Sanex in zijn handbagage zitten en dat mocht toch echt niet mee. Inleveren dus. Zonder Sanex en wat aangedaan vervolgden we onze weg. Taxfree inkopen is er niet bij als je naar Zwitserland gaat, dus konden we direct door naar de gate. Onderweg nog maar wat koffie en toen lekker relaxen bij de poort. Na een dik half uur begon het boarden. Rustig wachten tot we een van de laatsten zijn om aan boord te gaan; we hebben het al aardig onder de knie. Eenmaal in het vliegtuig blijkt dat we toch nog even moeten wachten op een vijftal passagiers, maar gelukkig duurt dat allemaal niet zo heel lang. We rijden al snel bij de gate weg en taxiën weer half Noord-Holland door op weg naar de Polderbaan. Dat blijft toch lastig hoor, zo’n ritje naar Haarlem om op te stijgen. Maar…. We zijn weer onderweg.

De vlucht naar Zurich is bijzonder snel voorbij. Een kop koffie en een muffin en we zijn er al weer. De landing gaat met een stuiter, maar de tweede keer heeft de piloot hem op de grond. Als we het vliegtuig uit zijn volgen we de borden Exit Zurich en wandelen de luchthaven door. Geen paspoortcontrole en de douane is er even niet. AnneJan moet even naar de smokinglounge en Robert en ik brengen onze handbagage naar een kluis. Dat kost direct 6 Zwitserse franken want je moet hem voor 24 uur nemen. Gelukkig heb ik nog wat vakantiefranken dus dat is geen probleem. De bagagekluizen zijn vlakbij het station dus telefonisch laten we Klaas en AnneJan overkomen. Robert tapt geld en dat blijkt precies genoeg voor de trein te zijn. Als we de kaartjes hebben gaan we naar het perron en daar blijkt de trein al klaar te staan. Binnen tien minuten zijn we op het hoofdstation. Als we naar buiten lopen blijkt het te regenen. Via een dure maar verlaten winkelstraat lopen we de stad in. Er is weinig activiteit door het slechte weer en het vroege tijdstip. Na een tijdje gaan we maar eens linksaf om langs de rivier te kijken of er wat meer te beleven valt. Aan de overkant van de rivier is een wijkje met kleine straatjes dat er wel leuk uitziet. Daar ontdekken we ook een aardige delicatessen winkel waar ze lekkere broodjes verkopen. We hebben allemaal behoorlijke trek dus een broodje schnitzel gaat er wel in. Lekker kopje koffie erbij en we zijn er weer bovenop. Als we uitgegeten zijn en het toilet bij de buren hebben geprobeerd gaan we meer van Zurich ontdekken. We proberen ook nog links en rechts een cache mee te pikken, maar dat mislukt een beetje door de slechte ontvangst in de stad. Na een tijdje lopen we maar weer in de richting van het station. Onderweg nog even wat snoepjes voor onderweg bij de COOP gekocht en dan naar de trein. Ook hier weer hetzelfde recept.  De trein staat er namelijk al en rijdt bijna direct weg. Tien minuten later staan we weer op het vliegveld en wandelen richting gate. Nog even de tassen uit de kluis halen en dan naar gate E35. Dat gaat eerst nog via een onbemand metrotreintje. Als we daar uit zijn moeten we nog even door de veiligheidscontrole. Gelukkig moeten dit keer de schoenen wel uit. Daarna komen we bij de gate en is het tijd om te gaan zitten. We moeten nog ongeveer een uur wachten. Ondertussen vermaken we ons met tijdschriften en mensen kijken. Als het tijd is om aan boord te gaan, nemen we maar weer eens de business balie. Dat gaat stukken sneller dan die lange rij bij economy en de ground stewards bij Swiss doen er verder niet moeilijk over. Als we zitten rijdt het vliegtuig weg. Nog even wachten met opstijgen, maar dan zijn we eindelijk op weg naar onze bestemming LA. Nog wel even 12 uur vliegen. Aan boord begint de maaltijd service meteen. Eerst een borrel met wat zoutjes en direct daarna  een soort diner. Kip met rijst, cakeje en een lekker broodje met boter. Verwennerij. Kopje koffie na en dan een dutje. Het vliegen gaat allemaal verschrikkelijk langzaam. Na bijna 6 uur is er toch nog wat te zien onderweg. We vliegen over Groenland en onder ons zijn prachtige besneeuwde bergen en gletsjers te zien. Ongerept en levensgevaarlijk. We vliegen met een leuk vaartje door. Na Groenland is de snelheid eruit. We schieten niet meer op en het Noord-Amerikaanse landschap kruipt onder ons door. Eerst het enorme Canada en dan als Winnipeg geweest is door de VS. North Dakota, South Dakota, Wyoming, Utah er komt geen eind aan. Onder ons wordt het landschap steeds droger en woestijnachtiger. In het vliegtuig wordt eindelijk weer wat lekkers uitgedeeld. Een Movenpick ijsje en even later een warme wrap. Dat gaat er wel weer in. Als we over Las Vegas vliegen is iedereen wakker en gaan de luiken voor de raampjes weer omhoog. Het is nog maar een half uur naar LA. Langzaam begint de afdaling. Het landschap wordt na de San Bernardino Mountains ook weer veel groener, maar dat komt door de irrigatie. De voorsteden van LA zijn immens en dus vliegen we het laatste kwartier alleen maar over huizen. Steeds lager en lager gaat het. Uiteindelijk hebben we een prachtige zachte landing op LAX. We rijden niet al te snel naar onze gate, omdat er nog een ander vliegtuig staat. Als dat weg is kunnen we parkeren. De flight attendant zegt toch echt dat mensen nog niet moeten gaan staan, maar luisteren is een probleem. Even later mogen we er toch uit en wandelen we naar de Immigration. Dat gaat allemaal veel efficiënter dan in Atlanta en we zijn er zo door. De koffers liggen direct daarna op de band en niet veel later zijn we ook door de douane. Voor we er erg in hebben staan we buiten en kunnen instappen in de shuttle van Dollar Rent a Car. Die brengt ons naar het verhuurbedrijf en daar krijgen we na het invullen van een hoop papieren een prachtig mooie Chevrolet mee.  Een mooie grote bak waar we wel een weekje in rond kunnen crossen. Als we de TomTom hebben geïnstalleerd kunnen we los. We rijden richting I 405 en gaan naar Hollywood. Dat valt nog niet mee, want ook op zaterdagmiddag is er druk verkeer en we staan een paar keer in een kleine file. Als het donker is geworden zijn we bij het hotel. We proberen voor de deur te parkeren, maar dat lukt niet, want er staat een grote asobak in de weg. Eerst nog even een blokje om en op de parkeerplaats van de In and Out Burger parkeren. Binnen bij de Days Inn krijgen we de keycards en we gaan terug naar de auto om die in de parkeergarage te zetten. Met onze bagage naar de kamers en even uitpakken. Robert valt in slaap en ik tik nog wat aan de weblog. Dan maar weer naar buiten om wat te gaan eten. Klaas en AJ zijn al buiten. We zitten vlakbij Hollywood Boulevard met de sterren en het Chinese Man Theater. We kijken er rond en maken er foto’s. Daarna op zoek naar eten. Het wordt het terras van een pizzatent. Typische Amerikaanse pizza’s met BBQ chicken etc. Robert neemt voor de verandering een Waldorf Salade. Het smaakt ons allemaal prima en we spoelen het weg met een Sam Adams. Die doet ook het licht uit, dus we lopen snel terug naar het hotel waar we gauw in bed kruipen.

Eten: pizza en salade in Hollywood and Highland
Weer: Amsterdam koud en droog, Zurich 5 graden en regen, LA 25 graden en zonnig.