Als je een intensieve week volpropt met activiteiten gaat ie heel snel voorbij en zo komt het dat het vandaag al weer de laatste dag in de VS is. Na het douchen hebben we alles snel ingepakt en in de auto gestopt. We rijden bij het motel weg, maar de eerste stop in Tina’s. We gaan er ook nog ontbijten, want je weet maar nooit waar het volgende restaurant is. Tina heeft natuurlijk een fantastisch ontbijt met French Toast, pancakes en andere lekkernijen. De koffie blijft als vanzelf in onze koppen stromen. Er is een grote thermoskan op tafel gezet en nog komt er iemand langs om steeds in te schenken. Als we er genoeg van hebben nemen we afscheid van Tina en rijden naar het zuiden. Het terrein wordt direct heuvelachtig en de weg slingert er op los. Na een half uur rijden zitten we plotseling weer in een vlak dal. We slaan linksaf en na een tijdje komt de eerste geocache op onze GPS in beeld. We stoppen bij een groot bord en zoeken een klein doosje. Dat blijkt snel gevonden en we schrijven even in het boekje. Dan volgt er een rit waarbij we om de vijf kilometer even een cache doen. AJ kan dan even roken en Robert kan het geheel aanschouwen. We kunnen ze goed vinden. Eentje ligt op de plek waar jagers en ander spul hun geweren proberen, want de grond ligt bezaaid met hulzen. Na drie kwartier besluiten we dat het genoeg is geweest. We rijden nu aan een stuk door naar de kust. Het duurt niet lang voordat we bij Ventura zijn en de oceaan voor ons zien liggen. De weg slaat linksaf richting Los Angeles. We volgen deze weg, maar vergeten op tijd af te slaan. Daardoor racen we met een mooi vaartje door richting LA. Het verkeer wordt steeds drukker, maar op de een of andere manier kunnen we toch steeds doorrijden. Het lampje en het piepje in de auto geven aan dat er nodig getankt moet worden, dus we slaan op Sunset Boulevard af en rijden in westelijke richting naar de Pacific. Op deze weg waren we vorige week zo’n beetje begonnen. Na een tijdje komen we bij wat winkels en al snel is er ook weer een Shell. We gooien niet al te veel in de tank want we mogen hem leeg inleveren bij de verhuurder. Daarna door naar de Santa Monica Pier. We rijden zo ver mogelijk door en dat leidt ertoe dat we de auto pal onder de pier kunnen parkeren. Eerst even plassen en dan naar de zee. We baden pootje en kijken wat in het rond. Er is niet veel te doen en dus pakken we de auto maar weer om naar Venice Beach te rijden. Hier is het ontzettend druk met parkerende auto’s, maar op de een of andere manier werkt het doorrijden naar de plek van bestemming altijd prima. Ook hier weer een parkeerplaats vlakbij. We lopen langs de souvenirwinkels en ik koop nog wat leuke t-shirts voor de kinderen. Daarna kijken we even bij Muscle Beach en de dokter die marihuana voorschrijft na een consult van 100 dollar. We lopen naar de skateboardbaan en hangen even over het hek. Dan is het ook hier weer welletjes en we lopen terug naar de auto. Bij een parkeerwacht vraag ik nog even of er in de buurt een grote mall is. Hij twijfelt even maar verwijst ons dan naar de Fox Hills Mall. We stellen de TomTom in en hij brengt ons feilloos naar het winkelcentrum. Parkeren en shoppen maar. AJ gaat op jacht naar spijkerbroeken en ik schaf nog even een paar Nike Air Max schoenen aan voor Thom. Ook nog even twee ipod shuffles voor de kinderen en dan snel weer naar buiten. We rijden met de auto naar de laatste bestemming, de Dollar Rent A Car op het vliegveld. Ook hier werkt de TomTom prima. Vlakbij onze bestemming nog even keren, maar dan zijn we er ook en kunnen we de auto uitladen. Een meneer scant de auto nog even en zegt dat we all set zijn. We krijgen een bonnetje en lopen naar de bus die ons naar het vliegveld brengt. We stappen bij Terminal C uit en gaan naar binnen. Rijen met incheckbalies waar geen passagiers staan de wachten. Heerlijk wat een ruimte. Daar kunnen ze op Schiphol nog wat van leren. We checken in en brengen onze bagage naar de veiligheidscheck. Daarna zijn we vrij om te doen en laten wat we willen. Doordat alles zo snel gaat zijn we wel veel te vroeg en daarom gaan we eerst maar weer eens wat eten. Er is ruime keuze, maar blijkbaar wennen de hamburgers snel en we zitten al weer bij zo’n fijn Amerikaans restaurant. Hamburgers, salades en ander makkelijk eten. We kunnen er goed bij zitten en nemen er een lekker biertje bij. Niet te snel allemaal want we hebben tijd zat. Als we nog een uur hebben beginnen we richting de gate te lopen. Uiteraard eerst weer door een veiligheidscheck en dit keer is het AJ die in een soort scanner moet gaan staan. Hij wordt volledig doorgelicht maar mag toch met ons mee. We lopen door, kopen van onze laatste dollar een paar liter water en gaan dan zitten wachten tot het inchecken begint. Ook dat is precies op tijd en zonder problemen stroomt het vliegtuig vol. We kunnen dan ook op tijd vertrekken. In LA ook geen ellenlange wachtrijen voor de startbaan dus voor we er erg in hebben zijn we in de lucht. Het is donker, maar toch proberen we nog een paar plaatsen te herkennen. We vliegen immers eerst over de omgeving waar we een week in hebben rondgereden. Na een tijdje is het al weer tijd voor wat eten. Chicken or pasta, het is weer precies hetzelfde. Swissair verdient geen prijs voor de maaltijden. Daarna proberen wat te slapen. Het is echt bijzonder krap, maar toch lukt het om af en toe weg te dommelen. We zijn al weer een heel eind boven de Atlantische Oceaan als we definitief wakker worden. De tijd vullen we weer met film en spelletjes. Ik weet 300.000 dollar bij elkaar te pokeren, maar helaas betaalt het computertje in mijn stoel niet uit.
Weer: Vertrek warm en zonnig, aankomst in Zurich koud en nat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten