Mittelrheintal 2023 Dag 2

 De nacht is warm in Kamp Bornhofen. We hebben een ventilator op de kamer die het enigszins dragelijk maakt, maar verder is het een zweterig nachtje. om kwart voor acht gaat de wekker, want we hebben om half negen afgesproken voor het ontbijt. Opa en oma zijn zelfs sneller klaar dan wij, dus we haasten ons naar beneden. Het ontbijt wordt geserveerd in de knusse gelagkamer van hotel Anker. Het ontbijt is ook prima. Volgens de hotelman is het allemaal biologisch, dus daar vertrouwen we dan maar op. De koffie is in ieder geval lekker. Heerlijke broodjes, verschillende soorten kaas en worst, jam, jus d'orange, een eitje, het kan niet op. We eten ons buikje rond als ie dat al niet is. Na het ontbijt even de spullen pakken en met de auto op pad. De eerste bestemming is de Loreley, een uitstekende rots waarop volgens de sage een dame zo mooi zat de zingen dat de schippers erdoor op de rotsen liepen en verdronken. Er zijn verschillende verhalen, maar in Duitse romantiek is dit verhaal bedacht. Het uitzicht is in ieder geval erg mooi, omdat de Rijn er heel smal wordt. De laatste jaren is er ook veel gedaan om mooie uitzichtpunten te creëren. Op elk punt verwonderen we ons weer over het uitzicht dat super is. Als we de Loreley helemaal gezien hebben, pakken we de auto weer en rijden naar Assmannshausen. Hier wachten we even op de boot die ons naar Rudesheim gaat brengen. Het duurt maar even en we kunnen aan boord. We gaan een rondje maken. Bootje naar Rudesheim, dan met de kabelbaan naar het Niederwalddenkmal, dan een stukje wandelen door het bos en tenslotte met de stoeltjeslift weer naar Assmannshausen. Een mooi rondje waar je minimale inspanning hoeft te leveren. Eigenlijk alleen het stukje wandelen. De boottocht is erg leuk. We hebben twee bankjes met een tafeltje ertussen en we genieten van een verfrissend drankje als we langs de Rijnoevers varen. Het eerste doel is de Burg Rheinfels. Daar stappen flink wat mensen uit om het kasteel te bekijken. Wij blijven echter zitten en varen door. Eerst nog weer een korte stop in Assmannshausen en dan door naar Bingen en Rudesheim. Als we daar aankomen is het eerst tijd voor de lunch. We eten op het terras van het Granatapfelcafe. Goed te doen. Daarna lopen we door naar het hoogtepunt van Rudesheim, de Drosselgasse. Een smal steegje met veel wijnproeverijen en -koperijen. Ziet er erg leuk uit, maar we zijn er zo door. We komen al snel bij de kabelbaan aan. Gondeltjes voor twee personen, dus Coen en Tineke in de eerste en wij er achteraan. Een heerlijk rustig ritje over de wijnvelden. Een windje erbij die voor verkoeling zorgt, dus als we boven zijn, kunnen we alles weer aan. We wandelen naar het monument dat opgericht is na de oorlog tegen de Fransen in 1870/71. Het is bedoeld om het ontstaan van Duitsland te markeren en tegelijkertijd de Fransen te waarschuwen zich niet met Duitsland in te mengen. Het heet ook wel de Wacht am Rhein. De dame houdt ook een groot zwaard vast en dat is vast dreigend bedoeld voor een ieder die vanuit het zuiden kwam.
Na het monument wandelen we twee kilometer door het bos. Daar is veel schaduw en dus is het er vrij koel. We wandelen naar het bergstation van de stoeltjeslift. Die brengt ons, ook weer heerlijk rustig, naar beneden. In Assmanshausen wandelen we door het stadje en al snel zien we een restaurant waar de plaatselijke wijn aangeprezen wordt. We lusten wel wat en strijken dus neer op het terras van de Alte Bauernschaenke. Daar hebben ze plaatselijke Riesling die goed smaakt. Als de glazen leeg zijn begeven we ons naar de auto. Die staat er nog en brengt ons snel weer terug naar Rudesheim. Daar nemen het veer naar de overkant van de Rijn. Langs de oever rijden we weer noordwaarts naar Bacharach. Daar kijken we even rond en eten een ijsje. Het is lichtelijk in verval. Waarschijnlijk door een gebrek aan toeristen. Na Bacharach rijden we verder. Bij St. Goar weer met een pont over de Rijn en dan door naar Kamp Bornhofen. De hotelman heeft ons een restaurant aangeraden en dat wordt onze bestemming. Nog wel even zoeken, maar we vinden het met behulp van Google Maps toch. Er staan lekkere dingen op de kaart. Helaas zijn de pfifferlinge op, dus moet Coen iets anders bestellen. De rosbief blijkt ook lekker te zijn. Net als de andere gerechten. Na het diner snel naar het hotel, want we zijn moe. Nog wel even dit verhaal en de video in elkaar zetten, maar dan is het weer tijd om te slapen. Het bed is in ieder geval prima. Tot morgen.