Vandaag de laatste dag dat we tegen de wind in moeten
zwoegen. Het heeft de hele nacht geregend, maar als we opstaan is het droog. We
pakken onze fietsen in en nemen afscheid van onze host. Er is geen ontbijt, dus
de eerste stop is bij de boulangerie in het dorp. Lekkere broodjes en een
baguette voor onderweg. Op de stop eten we alvast de pain au chocolat. Als we
Criel uit fietsen moeten we direct weer omhoog. Dat zal de komende 12 kilometer
zo blijven, want we moeten een heuvel over om in Dieppe te komen. Je fietst dan
een stuk omhoog, gaat weer wat naar beneden, gaat dan weer omhoog enzovoorts.
Na een paar hellingen is er een mooie picknickbank waar we ons ontbijtje eten.
Jammer dat de Franse bakkers geen contact met hun Duitse collega’s hebben. Dan
hadden ze ook een leuke koffiehoek kunnen hebben. Nu hebben we broodjes zonder
koffie. Maar wel een mooi plekje. Na het ontbijt weer verder. Tot nu toe is het
droog, maar af en toe zie je wel dreigende wolken. Na een tijdje komt er eentje
over. Het waait zo hard dat we de regenjas nog niet aan hebben of hij is al
weer voorbij. We fietsen verder tot we de afdaling naar Dieppe in kunnen
zetten. Tot twee keer toe komen we borden tegen die aangeven dat de weg is
afgezet en dat we om moeten rijden. Maar omrijden doe je op de fiets niet. En
twee keer blijkt dat we er wel langs kunnen. Net voordat we in Dieppe aankomen
is er weer een bui en dus schuilen we even achter een huis. Na vijf minuten is
de bui weer voorbij en kunnen we verder. In Dieppe zelf drinken we koffie bij
de haven en doen we een boodschapje voor de lunch onderweg bij de Carrefour.
Dan is het tijd om de Avenue Vert op te zoeken een fietspad die op een oude
spoorlijn is aangelegd en die we 50 kilometer gaan volgen. Het pad blijkt
onderdeel te zijn van de fietsverbinding tussen Londen en Parijs en fietst
heerlijk. Alleen de wegversmallingen op de plekken waar je een weg kruist zijn
hinderlijk. Je wordt gedwongen om af te remmen terwijl je net een lekker tempo
hebt. Onderweg kwamen we langs een dorpje waar ze voor de vermoeide fietser
drie overdekte picknicktafels hadden neergezet en waar je de fietsbanden op kon
pompen. Daar hebben we onze broodjes opgegeten.
Het hele pad naar Forges-les-Eaux, onze bestemming voor vandaag, is 60
kilometer. Dat zijn 60 makkelijke kilometers, al regende het onderweg nog wel
een keer. In Forges is het eerste dat we zien de Super U. Daar doen we weer een
paar boodschapjes. Als we buiten komen is het weer gaan plenzen. We maken de
vergissing om toch maar te gaan fietsen, omdat het nog een klein eindje is.
Daar wordt je wel weer goed nat van. Uiteindelijk moeten we nog drie kilometer.
We komen bij onze bed & breakfast aan. Daar worden we begroet door
Francois, een ADHD’er in het kwadraat. Hij wil vooral behulpzaam zijn, maar
wordt dan wat overenthousiast. Geeft niks, maar Chris vind het allemaal wat
lastig. Wel handig dat onze was gedaan wordt en dat Francois met de auto onze
pizza in het dorp gaat halen, maar wel allemaal net even iets teveel. Als hij
terug is met de pizza moeten we dat natuurlijk in het restaurant van de b&b
opeten, krijgen we er een glas wijn bij en wordt het geheel afgerond met een
huisgestookte calvados. Lekker allemaal. Na het eten nog even dit tikken. Zo
direct gaan we nog even zwemmen in het binnenbad dat hier ook nog is. We zijn
vandaag nog niet nat genoeg geworden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten