Parijs 2023 Dag 5 Fort Mahon Plage - Criel sur Mer

 We hebben heerlijk geslapen in een iets te klein bed. We zijn heel vroeg gaan slapen en zijn daardoor ook weer vroeg uit de veren. Dat helpt niet echt, want we kunnen pas om half negen ontbijten. Fransen hebben een idee van vakantie waar vroeg uit de veren niet bij hoort. Het ontbijt is ook een soort groeps gebeuren, want de bedoeling is dat we gemeenschappelijk met de andere gasten aan tafel gaan. Rare jongen die Galliers. Enfin, we hebben alles natuurlijk op tijd ingepakt en dus proberen we om kwart over acht aan te schuiven. De baas van het etablissement constateert droog dat we te vroeg zijn. Maar hij gaat wel zijn best doen om de zes broodjes die hij aan moet voeren over vijf minuten op tafel te krijgen. We zijn hem dankbaar. We beginnen ons, wederom, karig ontbijtje. Croissant, pain au chocolade en een broodje. Twee soorten jam, koffie en jus, daar moet je het mee doen.En Frans gezelschap. Dat is verre van sociaal en slaat onderling in wild Frans om zich heen. Dat je er niks van verstaat al hen niet deren. Moet je maar niet hier naartoe komen. Wij hebben gelukkig 10 minuten voorsprong en zijn snel klaar met ons ontbijt. We verwonderen ons nog wel over de wat vreemde gewoontes van de Fransoos. Ze hebben een bakje van de Ikea waar wij onze cornflakes in doen vol met zwarte koffie en daar wordt dan een stukje brood met jam in gedoopt. Zo kom je vast ook de dag wel door. Je bent in ieder geval na het ontbijt goed wakker.
Als we klaar zijn leren we de andere vier gasten aan tafel nog even 'goedendag' te zeggen en gaan dan onze laatste spullen uit de kamer halen en aan de fiets hangen. Vervolgens roepen we de baas er weer bij, want die moet de sleutel nog even hebben. Als hij het hek heeft geopend stappen we op de fiets en vertrekken. Eerst nog even een stukje terug naar Fort Mahon, maar daarna draaien we de Eurovelo 4 op. Deze fietsroute volgen we al een hele tijd en is bijzonder goed gemarkeerd. In tegenstelling tot de laatste paar dagen is het mooi weer. De zon komt af en toe door en het is droog. Alleen de wind waait stevig uit het westen, maar op de een of ander manier hebben we daar niet veel last van. Het zal de begroeiing langs de weg wel zijn. Als we in La Crotoy zijn is het tijd voor koffie. Gelukkig hebben ze in deze toeristische plek genoeg in de aanbieding. We strijken neer op een terras voor koffie en wat lekkers. We kunnen weer eens buiten zitten. Dat is weer eens wat anders. Na de koffie krijgen we een mooi ritje, want we gaan eerst een flink stuk oostwaarts, dus met de wind in de rug. Dat gaat supergoed. Jammer genoeg moeten we daarna ook weer terug, want we zijn om de baai van de Somme gereden en terug betekent dus weer het hele stuk tegen de wind in. Maar ook dat gaat wonder boven wonder goed, ook al waait de wind 30 km/u met uitschieters naar 60 km/u. Het deert ons allemaal niet. Het belangrijkste is dat het droog is. En daarbij komt ook nog eens dat na de middag de zon gaat schijnen. Dus ook nog mooi weer erbij. We fietsen door het mooie stadje Saint Valery, genoemd naar de relieken van St. Valery. Ik wil niet weten welke onderdelen van dit persoon hier bewaard worden. Het stadje is in ieder geval gezellig. Wij fietsen over de boulevard en kijken bij de oude stadspoort. Wel jammer dat we daarna weer een behoorlijk beklimming moeten doen, maar we wennen er zo langzamerhand aan.
We fietsen door tot we aan de meest westelijke punt van de monding van de Somme komen in La Hourdel. Hier zijn twee restaurants die beide vol zitten. Geen lunch dus. Op een bankje eten we crackers met jam. Ook lekker en het overbrugt de tijd die we moeten fietsen naar Cayeux-sur-Mer waar we vast iets te eten gaan vinden. En ja hoor, Chez Daniel maakt de lekkerste hamburgers en frietjes. We eten het op net uit de wind. Daar door naar Mers-les-Bains waar we 20 jaar geleden al eens op de camping stonden. Als we het stadje binnen fietsen ziet de bewolking er wat dreigend uit. En ja hoor, na vijf minuten komt het met bakken uit de hemel. We schuilen onder de kerk en blijven droog. Als de bui over is fietsen we naar Le Treport. Daar zijn we vorig jaar februari nog geweest. En zo rustig als het toen was, zo druk is het nu. Volop toerisme. Op een terras vinden we een plekje voor een kopje koffie en een kopje thee. Als we dat op hebben begint het ook weer zachtjes te spetteren. We  pakken de fietsen en duwen die het eerste deel van een heuvel op, omdat je er niet mag fietsen. Als we daar boven zijn begint het weer echt te regenen. En dus trekken we onze regenpakken aan en beginnen aan de laatste klim van de dag. We hadden beter even vijf minuten kunnen wachten, want het is natuurlijk al weer droog. Toch houden we onze pakken maar aan en trappen door naar Criel sur Mer. Dat is nog maar drie kilometer weg. Als we in Criel aankomen bij onze b&b kijkt de mevrouw wat vreemd. Ze had ons niet verwacht. Maar goed, ik heb mijn bevestiging van Booking, dus dat was geen probleem. Leuk huisje met alles erop en eraan, behalve internet en een groot bed. Dat eerste is vervelend omdat er dus weer geen filmpje komt, het tweede is erger, want nu moeten we weer in een smalle luciferdoos zien te overnachten. Gekke Fransen.
Als we gesetteld zijn is het zeven uur en tijd om wat te eten te zoeken. Vlakbij is een hotel restaurant waar we naar toe lopen. Als we binnen zijn wordt er gezegd dat het vol is omdat er personeelstekort is. Als ik wat zielig doe door te zeggen dat we op de fiets gekomen zijn en niet weten waar we dan moeten eten, wordt er geïnformeerd en mogen we toch aan tafel. Uiteindelijk blijkt idd dat alles vol is. Het laatste koppel dat uiteindelijk binnenkomt, wordt in het bijzaaltje gezet. Hun tafel is van ons! We bestellen wat lekkere dingen die we niet helemaal snappen. Menuutje is wat prijzig voor Franse begrippen, maar we hebben nu al twee keer van de supermarkt gegeten, dus een keer uit eten mag ook wel. We genieten er van. Op de terugweg stapt Chris in een modderplas. Hier moeten we erg hard om lachen, maar dat kan ook van de wijntjes en biertjes komen. Als we in ons huisje aankomen is het tijd om dit verhaal te tikken. Dan is dat ook maar weer gedaan. Een video komt er vandaag niet, want er is hier geen wifi. Dat stond zelfs bij de boeking op Booking.com. Maar wie let daar nou op in 2023. Nou ja, de hoop is weer gevestigd op morgen. Dan zitten we in een iets mondainer onderkomen. Hopelijk met snel internet.