Kuala Lumpur 1

Een dagje KL oftewel Kuala Lumpur. We zijn vroeg wakker door de wekker, maar vallen allebei weer in slaap en komen er pas om half negen uit. Douchen en naar de overkant voor een ontbijt. Het ziet er allemaal erg lekker uit, maar ze hebben geen thee. Christien neemt niets en ik wat French toast. Dat wordt geserveerd met gebakken banaan en sinaasappel. Erg lekker. Op het terras bestellen we vervolgens weer een Grabcar om naar de Batu Caves te rijden. Dat is een complex met een aantal hindoe tempels, waarvan de bekendste in een enorme grot zit. Om er te komen moet je eerst 272 treden op klimmen. Ooit schijnt er een hindoegod geweest te zijn die vond dat je dat met een schaaltje gele bloemetjes op je hoofd moet doen. Wij klimmen al zwetend de lange trap op, onderweg gade geslagen door een groot aantal aapjes. Makaken. Boven is er inderdaad een indrukwekkende grot met allemaal tempels daarin. Voor hindoes waarschijnlijk erg belangrijk, want op een belangrijke feestdag in het jaar komen er hier 1 miljoen tegelijk. Gelukkig is dat niet vandaag, maar ook nu is het er erg druk. Busladingen vol worden hier heen gebracht. Als we weer naar beneden lopen, zien we hoe een aap een complete boodschappentas bij iemand uit de handen rukt en eens gaat zitten kijken wat er voor lekkers in zit. Een pakje brood is zijn favoriet, de rest laat ie vallen. Beneden aan kopen we nog wat souvenirs en lopen dan richting het treinstation om terug te gaan naar de stad. Voordat we bij het station zijn, zien we nog een kleinere grot. Hier moet je zelfs 1 euro toegang voor betalen. Het is er wel leuk. Er is een soort religieus sprookje uitgebeeld waarbij de ene god de andere verslaat. Het lijkt net op de Efteling. Er is zelfs een hertje. Buiten lopen we weer naar het station. Blijkt dat de trein niet helemaal naar de stad gaat, maar dat je ergens onderweg over moet stappen op de bus. Dan maar weer een Grabcar. We willen naar een museum en vullen dat als bestemming in. Blijkt het verkeerde museum te zijn. De chauffeur is erg aardig en is al eens in Nederland geweest. Hij brengt ons keurig bij het museum, maar dat blijkt over geld en economie te zijn. Het is ook gevestigd in de Nationale Bank. Er is wel een goed restaurant met heerlijke broodjes waar we voor weinig geld verantwoord eten. We laten het museum voor wat het is en nemen weer een Grabcar naar het Merdeka Plein.

Later meer. Nu eerst naar de stad.

Zo, 't is 10 voor 11 en we zijn na een leuke avond weer thuis. We waren op Merdeka Plein gebleven. Daar hebben we alle gebouwen die rond het plein lagen bekeken en natuurlijk ook even de 100 meter hoge vlaggenmast met de vlag van Maleisie aanschouwd. Die wappert er natuurlijk om de vrijheid te vieren. Dat kunnen ze overigens over een kleine twee weken weer, want we hoorden van een Grab chauffeur dat er op 9 mei landelijke verkiezingen zijn. Dat gaan we meemaken. Als we de St. Mary's Kathedraal aan het einde van het plein bekeken hebben, is het tijd om richting de lightrail te lopen, want we willen wel weer naar huis om te rusten en te zwemmen. Eerst nog even bij Masjid Jamek langs, dat is de vrijdags moskee. Die staat op de plek van de Klang rivier en de Gombal rivier samenkomen en dat is ook de plek waar de eerste nederzetting van Kuala Lumpur ontstond. We lopen de moskee in en op dat moment begint het te regenen. Het is een echte tropische bui, kort maar hevig en met enorme knallen onweer. We hebben net onze islamitische jurk aangekregen en nu vluchten we het gebouw in op onze blote voeten. Ooit heeft de profeet gezegd dat je bergschoenen van 180 euro niet mee naar binnen mag nemen. We krijgen uitleg over het ontstaan van het enige ware geloof (zoals er nog 2999 andere ware geloven zijn) en luisteren aandachtig. Daarna wachten tot het droog is. Als het iets minder hard plenst wagen we het er op. Op een droge plek trekken we onze sokken en schoenen weer aan en krijgen dan van een aardige bewaker een grote paraplu. Hier komen we mee bij de uitgang. Daar schuilen we weer tot het echt bijna droog is. Dan met de trein naar Pudu en een klein stukje lopen naar het hotel. Hier trekken we de zwembroek aan en gaan naar de 20ste verdieping. Het zwembad heeft een schitterend uitzicht over de stad waar je hangend over de rand van kunt genieten. Het is inmiddels droog en nog maar 27 graden. Dat voelt koel aan, zeker als je uit het natte zwembad komt. Na een tijdje bij het bad gelegen te hebben en wat heen en weer geappt te hebben met Nederland, gaan we weer naar beneden. Douchen, aankleden en met de trein naar de stad. Grab is geen optie, want het verkeer zit muurvast naar alle kanten. De trein is er zo en voor we er erg in hebben staan we in Chinatown. Hier treffen we een mengelmoes aan van toeristenrommel met vervalste merkartikelen, Chinese eetstalletjes en wat arts en crafts standjes. Wel aardig en gelukkig een stuk minder opdringerig dan in Vietnam en Cambodja, waarbij de laatste echt de kroon spant. Wat een volk. We kopen een t-shirt en verder niks. Chris wil hier niks eten, zeker nu ze zich weer wat beter voelt. Geen risico. En dus gaan we naar Central Market dat vlakbij is en wat vroeger de grootste versmarkt was, maar dat nu omgebouwd is tot markt met winkeltjes met authentieke Maleise spullen. We neuzen wat rond en ontdekken een food court. Tafels en stoelen in het midden en daaromheen allemaal middenstanders die hun waren aanprijzen. We lopen alles af en kiezen uiteindelijk voor de Pakistaan die tandoorikip en iets met kikkererwten heeft. Naan erbij, heerlijk. Als het eten op is gaan we verder. We pakken bij Masjid Jamek weer de trein, dit keer naar KLCC, het park voor de Petronas torens. We zijn er net op tijd, iets voor 10 uur. Om 10 uur gaan namelijk de winkels dicht en is ook de laatste voorstelling van de licht- en watershow in de grote vijver voor de torens. We zoeken een mooi plekje en laten ons verrassen. Ziet er prachtig uit tegen de achtergrond van de Petronas torens. Dan is het echt laat. We zoeken een plek om ons door een Grabcar op te laten pikken. Het wordt het Traders Hotel. De auto komt er snel aan en binnen 10 minuten zijn we weer bij het hotel. Nog snel even dit verhaaltje afmaken en dan slapen. Het was een lange, uiterst vermoeiende dag.