Dusseldorf-Dubai-Bangkok

Het lag dus niet aan de wifi in het hotel, maar aan mijzelf. Wachtwoord verkeerd overgetikt vanaf een papiertje. Geen l, maar een i. En nu dus wel internet. Hier de belevenissen van gisteren.

We vertrekken dus ruim voor tijd uit Dusseldorf. Dat betekent dat we dus ook te vroeg aan gaan komen. En we hadden al ruim de tijd om over te stappen. Uiteindelijk komen we om kwart over vijf uit het vliegtuig. We hebben dus even geslapen, maar veel was het niet. We moeten van het ene gebouw naar het andere en dat doen ze in Dubai met een ondergronds treintje. Het is druk want er lopen verscheidene groepen achter hun gids aan. We moeten naar gate A1 en dat is vlakbij de plek waar we vorig jaar ook waren. We herkennen de winkels. We zoeken een ontbijtje en komen bij een koffietentje waar ze ook croissants hebben. We nemen allebei een pistache croissant. Heerlijk. Dan is het wachten tot het acht uur is. Tijd om te boarden. Weer een rustig vliegtuig met een extra plek. Ook aan boord eerst weer een broodje met koffie. Het eten komt later. Chris slaapt nog een tijdje en ik loop wat rondjes door het vliegtuig. De maaltijd is prima, kip in pepersaus en noedels met garnalen. Het lekkerste is het toetje, chocolademousse. Na de maaltijd is het nog anderhalf uur. Dat schiet op. De landing is bijna een half uur te vroeg en hij is zacht. Wonderbaarlijk met zo’n groot vliegtuig, dat je dan toch een zachte landing kunt maken. We zijn snel het vliegtuig uit en volgen de borden naar Immigration. Dat is makkelijk, je gaat de massa achterna. Maar …… als je daarna niet in de drukte terecht wilt komen, moet je een trucje uithalen. Alle toeristen lopen namelijk naar de eerste doorgang naar Immigration en stellen zich daar zigzaggend op totdat ze uiteindelijk aan de beurt zijn. De Th ise immigratiedienst is niet de snelste en het duurt dus even voordat je je stempeltje hebt. De wachtrij voor Immigration kan dus oplopen. Maar ……….. als je niet precies de borden volgt, maar net voor het laatste bord rechtdoor loopt, dan kom je in de tweede hal met immigratie mensen en daar staat bijna niemand. Alleen iemand die zich goed voorbereid weet dat. Wij lopen dus 100 meter verder, slaan linksaf en zijn de eerste in de rij. Stempeltje, fotootje maken en klaar is Christien en Paul. Vervolgens de bagage ophalen en wat denk je? Weer als eerste bij de band, want alle andere mensen uit het Emirates vliegtuig staan nog minstens een half uur in de rij bij Immigration in de eerste hal. Daarna nog een insidertje. Als je aankomt met een internationale vlucht dan is dat bijna altijd op Suvarnabuhmi. Als je vervolgens verder vliegt met een budgetmaatschappij, dan moet je daarvoor naar Don Mauang Airport. En dat is niet dichtbij. Je kunt dan met de Airport Link trein en dan verder met de BTS totdat je niet verder kunt en dan neem je bus A1, A2 of een taxi, maar dat is omslachtig. Het is niet makkelijk uit te vinden, maar er rijdt ook een gratis shuttlebus tussen de twee vliegvelden. Kost niks. Het is wel even zoeken, maar we hebben instructies van Internet gehaald, dus dat moet lukken. We vinden inderdaad de juiste uitgang, krijgen een stempeltje omdat we inderdaad van Don Mauang verder vliegen en stappen in. Wel wat aftands, maar het komende uur wel in het echte Bangkokse verkeer verder. Erg leuk. Na een uur worden we afgezet voor de deur bij het andere vliegveld en van daar is het erg makkelijk om het hotel te vinden, want er is een verbinding met een loopbrug. We checken in, krijgen twee kamerpasjes en zoeken de lift. Die is nog behoorlijk verstopt, maar we vinden hem wel. We gaan naar de vijfde verdieping, pakken snel onze zwembroek en duiken in het zwembad. We hebben nog een half uurtje voordat het gesloten wordt, dus net op tijd. Daarna nog snel wat eten. Dat kan aan de overkant van het hotel langs de straat. Thom probeert via de Whatsapp te raden hoe we hebben gegeten en hij heeft het precies goed. Drukke weg, kleine barbecue, maar weer merakels lekker gebarbecued varkensvlees, met waterspinazie in knoflook en wat rijst, Twee grote flessen LEO bier erbij en we hebben een fantastische maaltijd. Na een lange reis zijn we dan eindelijk weer in de Aziatische taferelen beland. Heerlijk. Nu nog even met één oog open dit verhaaltje tikken, maar nu is het slapen geblazen. Oogjes dicht, snaveltjes toe. Weltrusten.

Nog redelijk Duits, maaltijd met Spaetzle.