De reis begint uiteindelijk na een kopje thee met oma en opa om vijf over half vijf, want we konden echt niet langer wachten. Thom en Lisa brengen ons in een kwartier naar Eelde, want we vliegen voor het eerst van Groningen Airport Eelde.
We kunnen voor de deur parkeren en lopen naar de rij om door security te gaan. Daar de eerste hindernis, want je mag bij Wizzair blijkbaar maar 1 stuks handbagage mee. En wij hebben we nog een rugzakje bij. Dat mag bij Ryanair dan weer wel, maar daar vliegen we pas later in de reis mee. Dus moeten we de rugzakken in onze koffertjes zien te proppen. Je houdt het niet voor mogelijk, maar een volle koffer blijkt dus helemaal niet vol te zitten. Met gemak krijgen we alles er in. We houden we de jasjes eruit en stoppen we in de zakken allerlei lekkernijen die we in de rugzakjes hadden, maar we krijgen alles mee. Thom geeft ons over de afzetting nog allerlei verpakkingen terug die we eerst bij hem hadden gedumpt omdat we dachten dat we ze toch niet mee zouden krijgen. Een leuke vertoning moet dat zijn geweest. Uiteindelijk mogen we dan toch door naar de security scan. Alles weer uit de koffers en in de bekende bakken. Riem uit, schoenen gelukkig aan en dan door het poortje. We mogen allebei in een keer door. Daarna kom je in een kleine wachtkamer waar je kunt gaan zitten totdat ze je naar het vliegtuig laten gaan. Het duurt allemaal niet zo heel erg lang, maar het is wel een beetje knullig allemaal. Het boarden duurt behoorlijk lang en je voelt je een beetje een schaap. Wachten, stukje doorlopen, wachten, naar het vliegtuig lopen, met z'n allen weer wachten, etc.
De beenruimte die je bij een 10 euro kaartje krijgt is naar verwachtig minimaal. Er zijn blijkbaar weinig lange Polen, want dit kan echt niet. Ik zit maximaal rechtop en nog steeds steken mijn knieën ver in stoel van mijn voorganger. Als die besluit om straks zijn stoel naar achteren te doen, dan breken mijn knieschijven. Achter me zit een klein kereltje die moeite heeft met stilzitten en dat laat merken door continue in mijn rug te schoppen. Gelukkig duurt deze vlucht maar een uurtje. Halverwege wisselen we ook nog van plaats, zodat we allebei een halve vlucht last van het geschop hebben. Voordat we er erg in hebben zijn we in Gdansk. We gaan gehaast het vliegtuig uit, want de bus naar het centrum vertrekt om half acht en dat is het inmiddels. Als we vier minuten over half bij de halte komen, is de bus gevlogen. Dus moeten we 50 minuten wachten. Dat doen we met het halen van geld, een kop koffie en een stuk appeltaart.
Als dat op is, is het tijd om naar de bus te gaan. Die komt iets te laat. Als ie dat bij de vorige vlucht had gedaan, dan hadden we hem gehaald. Nou ja.
De bus brengt ons snel naar de stad. Bij het Mercure Hotel stappen we uit en lopen een paar blokjes naar onze Airbnb. Buiten op de stoep komt Marek, de broer van de eigenaar, ons al tegemoet. Hij laat ons binnen en legt uit hoe alles werkt. Dan vertrekt hij. Wij installeren ons, maar gaan als snel de straat weer op, het bruisende Gdansk in. Het is druk voor de maandagavond, maar dat komt omdat er vier weken lang een jaarmarkt in de stad is. We lopen wat ronden en verwonderen ons over deze mooie stad. Morgen bij daglicht nog maar eens beter bekijken.
Als we moe zijn, gaan we op een terras zitten en bestellen bier, wijn en een schaal met lekkere hapjes. Heerlijk. Daarna slenteren we terug naar ons appartement om ons bed op te zoeken. Het is laat en de oogjes vallen toe. Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten