We zijn al twee dagen bij Bergamo en hebben de stad nog niet bekeken. Omdat het weer in de bergen weinig goeds voorspeld gaan we vandaag dan maar de stad in. We laten de auto staan en gaan met het openbaar vervoer. Na het ontbijt lopen we naar de bushalte en wachten op de bus. Die komt om de 15 minuten, dus lang hoeven we niet te wachten. Als we net in de bus zijn en proberen uit te vinden hoe we aan kaartjes komen gaat mijn telefoon. Ma belt om te vertellen dat de operatie van pa prima is verlopen en dat hij na de operatie gewoon weer naar de zaal mag. Dat is dus erg goed nieuws. Weer een succesvolle ingreep. We hangen snel weer op. Met behulp van een Nigeriaan komen we er achter dat je 2 zones op een automaat moet intikken en dan 2 euro in het apparaat moet gooien. In ruil krijg je dan een kaartje. De bus brengt ons naar Puerto Nuova en daar stappen we uit. We lopen nog een eindje door de lage stad, Bergamo Basso. Dan komen we bij de Funiculair, een schuin treintje dat ons naar de hoge stad, Bergamo Alta, brengt. Dat duurt alles met elkaar geen minuut, maar het scheelt een hoop geloop. Het kaartje van de bus is trouwens ook geldig, dus het kost ook nog niks extras. We slenteren het stadje in op zoek naar de toeristen informatie. Daar halen we een kaartje. Daar heb je niet veel aan, want het is veel te klein en mist ieder detail. Wat wel helpt is dat Bergamo overal gratis stads-wifi heeft. Met de gratis Bergamo App krijg je dan alle informatie en gedetailleerde kaarten die je nodig hebt. Om dat allemaal uit te vissen is een terras nodig. We nemen koffie, thee en Polenta di Osei. Heerlijke kleine marsepein met roomgebakjes die zo lekker zijn dat we er even later nog een nemen. Heerlijk bij de espresso. Als we alles op hebben is het tijd om de basiliek Santa Maria Maggiore te bezoeken. Mooie kerk met een orgelspeler, maar om klokslag half een is het tijd en gaat de kerk dicht. De Heer moet maar even wachten tot half drie, dan is de siesta weer voorbij. Wij lopen ondertussen door Bergamo en zakken aan de andere kant van het stadje vermoeid weer op een terras neer. Dit keer is het tijd voor een biertje met een broodje. Het is hier wel wat prijzig, maar dan moet je ook maar niet op een a-locatie gaan zitten. Als we de lunch op hebben gaan we weer terug door Bergamo. Het gehalte aan toeristen is het laatste uur toegenomen, de campinggasten van het Gardameer zijn ook in de stad aangekomen. Voor ons is dit het teken om af te dalen naar de lage stad. We bezoeken er het museum Accademia Carrara. Een museum met erg veel schilderijen uit de 15e en 16e eeuw van alle bekende namen. Erg leuk, maar op een gegeven moment heb je zo vaak Maria met kind langs zien komen dat je er genoeg van krijgt. En dus lopen we richting station. We willen onderweg nog een pizza eten, maar komen bedrogen uit. Alle pizza restaurants openen pas weer om 19 uur. En dus nemen we dan eerst maar de trein naar Seriate. Dan eten we daar na 19 uur wel pizza. Op het station is het even zoeken naar de manier om een kaartje voor de trein te krijgen, maar dat lukt via de automaat prima. Een beetje op de gok rennen we naar een trein die om 17.07 vertrekt. Dat is ook de vertrektijd van onze trein, dus dat zou moeten kloppen. De trein staat wel heel ver weg en het laatste stukje rennen we dus maar. We zijn op tijd en de trein blijkt ook nog de juiste te zijn. In vijf minuten zijn we in Seriate. We lopen binnendoor naar ons appartement en drinken daar een biertje, eten meloen met ham en wachten tot het tijd is om naar de pizzeria te gaan.
Om kwart over zeven vertrekken we naar Gio, een restaurant hier vlakbij. Ze hebben daar 's avonds geen pizza, maar wel een heleboel andere lekkere dingen. We krijgen zonder dat we wat besteld hebben als een aperitief en een amuse aangeboden. En er komt een lekker mandje brood op tafel. Dat zal wel wat gaan kosten vanavond. We mogen ook kiezen uit mineraalwater met of zonder koolzuur. Is ook vast niet gratis. De beide obers spreken geen woord Engels, dus dat maakt het er niet eenvoudiger op. Uit zijn verhaal begrijpen we dat er vandaag geen vis is. We zullen dus geen vis bestellen. De grill wordt aanbevolen. Ik kies een Florentijse steak van een Limousin rund dat slechts staat aangeprezen met een prijs per ons. Chris neemt na lang wikken en wegen iets dat we vertalen met een rolletje met daarin tarbot. Maar, wacht eens even........ een tarbot is toch ook vis? Nou ja, tarbot zal er dan nog wel zijn. Vol verwachting wachten we op wat komen gaat. Als ons eten arriveert zijn we toch verrast. De steak blijkt een enorm ding te zijn op een houten plank met daarin een ijzeren hete plaat, Daar moet je je stukjes vlees op af grillen. Het vlees is verrukkelijk. Chris heeft een rolletje tarbot en dat is het dan ook. Een klein rolletje tarbot. We eten met z'n tweeën van de aardappels en groenten die er bij geleverd zijn. Het is erg lekker. We besluiten nog wel een toetje te nemen en dat is al even lekker. Na het betalen van een forse rekening gaan we voldaan weer naar het appartement. Nog even naar Zwolle bellen om te horen hoe het met opa gaat. Dat gaat allemaal prima. Daarna nog even spullen pakken want morgen vertrekken we al weer bijtijds voor een wandeling in de Alpen. En dan is het al weer tijd om te slapen. Weltrusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten