We staan weer op de gebruikelijke tijd op. Dit keer hoeft er geen brood gehaald te worden, want dat hebben we nog van gisteren uit de supermarkt. Er zijn vandaag ook lekkere eitjes. Als we het ontbijt ophebben zoeken we de spullen bij elkaar en vertrekken we voor de Sachsische Schweiz. Iets met rotsen. We rijden eerst nog even naar de Miltitzer Frosch om die aan Tineke te laten zien en dan gaan we naar het zuiden. Einddoel is Bad Schandau. TomTom heeft onderweg nogal wat moeite met nieuwe wegen en is regelmatig de kluts kwijt. Toch komen we na een uur in Bad Schandau aan. We moeten verder met een treintje en dat is even zoeken. Toch vinden we vrij snel de Kirnitztalbahn die ons naar de Leichthanher Wasserfal moet brengen. Het blijkt niet helemaal de stoomtrein uit het foldertje te zijn, maar het gaat om een trammetje dat sinds 1898 hier langs de weg omhoog rijdt. De tram vertrekt op het hele uur, dus we moeten nog even wachten. Uiteindelijk komt hij er aan en de machinist rangeert totdat de locomotief weer aan de voorkant zit. Als iedereen een kaartje heeft kunnen we weg. De rit volgt precies de weg en na een half uur komen we op de plaats van bestemming aan. We lopen naar het restaurant aan de overkant van de weg, want het is koffietijd. Ondertussen gaat de waterval af, want die gaat maar om het halve uur. Als je het mist, moet je een half uur wachten. We drinken koffie en eten heerlijke torte. Als we het op hebben gaat net de waterval weer. Dan is het tijd om aan de klim naar de Kuhstall te beginnen. Het is een makkelijke wandeling van een half uurtje, maar het blijkt toch nog een behoorlijke klim te zijn. 100 jaar geleden kon je je in een draagstoel naar boven laten brengen voor 3 mark. Nu moet je het zelf doen. Onderweg komen we langs een paar enorme rotsblokken en Thom klimt even een heuvel en een rotsblok op. Als we verder gaan komen we uiteindelijk bij de Kuhstall, een enorme poort in de rotsen. Daar staan we even bij stil maar komen er al snel achter dat je nog verder omhoog kunt via een hele smalle trap. Dat doen we natuurlijk ook nog even. Bij de afdaling komen we nog een paar leuke plekjes tegen, met uiteindelijk eentje die in een grot eindigt. Erg leuk. Als we het gezien hebben, is het tijd voor de lunch. We nemen gulash, vleesspiezen, bratworsten en frikadelle. Het smaakt weer prima en kost weinig. Als we alles ophebben gaan we weer terug naar beneden. De afdaling gaat sneller dan de klim en na een korte wandeling staan we weer op het perron van het treintje. Die doet er nog 20 minuten over voordat we vertrekken en dus hebben we nog even tijd om een vingerhoed te kopen. Als het treintje komt stappen we in en dalen weer af naar Bad Schandau. Daar komen we weer uit bij de auto. We rijden direct weg, want het is natuurlijk al weer laat. We nemen een andere weg terug, wat nog een paar verrassende uitzichten bied over de rotsformaties van het zandsteengebergte. In een klein uurtje rijden we weer naar huis. Vlak voor we er zijn doe we snel nog wat boodschappen bij de plaatselijke supermarkt. Dan echt naar huis en de bbq voorbereiden. Dat gaat vrij snel; binnen de kortste keren liggen de lapjes boven het vuur. Ondertussen wordt er brood en kartoffel gemaakt. Het smaakt allemaal weer heerlijk. De kinderen eten hun worsten die ze zelf boven het vuur hebben gebraden. Na de maaltijd zijn er non marshmallows. Tot slot drinken we koffie en spelen we 31. Daarna gaat iedereen naar bed.
Weer: 20 graden, zonnig.
Eten: Varkenslapjes, spareribs, Thuringer wurst op de bbq.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten