De laatste dag. We staan rond 7 uur op en pakken de spullen in de auto. Na een provisorisch ontbijtje stappen we om 8.15 uur in de auto. Via de nieuw ontdekte weg bij Miltitz rijden we naar de snelweg. Er is heel erg weinig verkeer op deze zondag morgen, dus we kunnen lekker snel. Zonder enig oponthoud passeren we Dresden, Leipzig en Halle. Even na Halle moet er geplast worden, dus tijd voor een korte stop. Er is op deze parkeerplaats niets te krijgen, dus we rijden door. Na een tijdje gaat er iets mis met de auto. De motor heeft steeds minder vermogen en de snelheid loopt rap terug. Binnen de kortste keren doet ie het helemaal niet meer. Gelukkig rijden we met de overgebleven snelheid nog net een parkeerplaats op. Iedereen verlaat de auto om te duwen. Achter ons doemt een politieauto op en een agent springt er uit om ook mee te helpen. Daardoor komen we nog net op een parkeerplaats tot stilstand. De auto heeft het helemaal begeven. De politieagent belt met het bureau en die nemen contact op met de ADAC. Het duurt een hele tijd voordat die komt en de monteur begint onmiddellijk met groot onderzoek. Hij denkt dat het een zekering is en probeert uit te vinden welke. Uiteindelijk heeft hij een relais ontdekt, maar kan er niet bij. Dan geeft hij het ook op en belt de sleepauto. Het duurt weer een hele tijd voor die komt. Hij begint ook niet direct met slepen, maar gaat eerst uitzoeken waar hij ons heen moet brengen. Daarvoor belt hij met de ADAC die weer met de ANWB. Een heel gedoe, maar uiteindelijk worden we naar Bernburg gebracht. Daar weet de chauffeur een leuke jeugdherberg voor ons. Dat lijkt ons niet zoveel, maar we gaan toch maar even kijken. Omdat Thom en ik met de sleepauto kunnen, gaan de anderen met de taxi. Die komt achter ons aan. Bij de jeugdherberg is niemand, dus dat wordt niets. Onderweg zijn we langs het Parkhotel gekomen. Dat is wel veel duurder, maar de verzekering betaalt. Ik ga met de sleepauto en Anna om de auto weg brengen naar de garage van Freser en Wittig waar de sleepauto van is. Daar komt ie achter slot en grendel. De volgende ochtend zal ie dan naar de Ford garage gebracht worden voor reparatie. Als we de auto achter hebben gelaten brengt de sleepauto ons naar het hotel. We worden al opgewacht en gaan direct naar onze kamer kijken. Het hotel is goed, maar iets aan de verlopen kant. Er is ook geen zwembad en da’s toch wel een minpuntje. De sauna en fitnessruimte kunnen dat niet goed maken. We gaan eerst maar eens wat drinken op het terras. Daarna zetten we koers naar het station van een treintje dat ons een eind in de richting van de stad moet brengen. Het is een toeristentreintje dat mensen heen en weer brengt van de sprookjeshof naar de dierentuin. Als we uitstappen zetten we koers naar de oude stad. Er is een mooi kasteel dat het doel van onze visite wordt. Het stadje is nog in opbouw dus nog niet alles ziet er even fraai uit, maar als we boven zijn blijkt het kasteel toch heel aardig te zijn. Jammer genoeg is het half vijf en gaat de boel om vijf uur dicht. Nog net even tijd voor de Uilenspiegeltoren, maar geen tijd voor het museum. De toren is de moeite waard, bovenin zit Uilenspiegel een mooi verhaal te vertellen. Opa en oma zijn ondertussen afgedaald naar het terras in de kasteeltuin en hebben wat lekkers besteld. Als wij daar zijn komt het drankje net, dus we bestellen er ook nog maar eentje. Lekker. Daarna beginnen we aan de afdaling. Buiten de poort is een berenverblijf, maar de beren laten zich met dit weer niet zien. We hebben zicht op een pontje dat naar de overkant gaat en daar gaan we naar toe. Het is slechts een klein overtochtje. We lopen verder in de richting van een café aan het water. Daar blijkt ook iets te eten te krijgen. Het is niet veel en het is goedkoop, dus wat wil je nog meer. Het is een echte authentieke uitspanning, zoals je ze vroeger in Nederland ook had. Eigenlijk heel aardig en goed druk. Als we alles op hebben lopen we verder naar ons hotel. Daar aangekomen gaan we naar onze kamer en bereiden ons voor op de sauna. Die moet eerst nog aan worden gezet door iemand van het hotel. Als dat gelukt is gaan we er naar toe. Hij doet het goed. Als we goed gezweet hebben duiken we in het dompelbad. Daarna lekker uitrusten op riante ligbedden. Ze hebben het hier goed voor elkaar. Na nog een saunaatje is het tijd om naar bed te gaan. We gaan weer naar onze kamers en stoppen de kinderen in. Nog een lekker biertje uit de minibar en dan lekker slapen.
Eten: schnitzel en worsten aan de Saale.
Weer: 32 graden en zonnig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten