Niet al te vroeg op vandaag. Christien en Coen halen broodjes en zijn pas tegen tien uur terug. We eten dus wat later en zijn dus ook pas laat weg. We rijden vandaag naar de Bastei. In plaats van TomTom hebben we vandaag Route 66. Die kent wel meer wegen, maar laat af en toe ook wel een steekje vallen. Het is een uur rijden, maar we breken de lange rit even met een geocache onderweg. Die ligt bij een monument voor gevallenen in verschillende oorlogen. Als we aankomen bij de Bastei is er alleen maar een parkeerplaats en verder niets. Als we de auto hebben geparkeerd kunnen we met een shuttlebus verder. Het is een dubbeldekker en bovenin is nog plaats. Het ritje is niet al te lang en na een minuut of vijf zijn we er al. We lopen in de richting van de Bastei. Als we dichterbij komen zien we eerst een paar grote gebouwen. Dat blijken hotels en restaurants te zijn. Het Panorama restaurant wordt verblijd met een toiletbezoekje. Dan gaan we richting uitzichtplatform vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de Elbe en de zandsteenkegels in de omgeving. Na een tijdje lopen we verder, want iets lager ligt de Basteibrucke, een brug aangelegd over de zandsteenkegels. Aan het eind van deze brug is een oude vesting uit de 13e eeuw waar je een mooie rondwandeling over de zandstenen uitsteeksels te maken. Beneden ligt het dal van Rathen. Als we in de burcht zijn zetten we de GPS aan en zowaar blijkt er nog een cache in de buurt te zijn ook. Wel lopen een stukje terug en onder een brug is met een magneet een doosje vastgemaakt. Anna haalt hem tevoorschijn en we schrijven onze naam erbij. Daarna lopen we weer terug over de rotsen naar de uitgang van de vesting en naar de restaurants. We kijken nog even of er hier wat te eten voor ons is, maar dat halen we bij een soort houten cafetaria verderop. Veel authentieker en de wafels zijn ook erg lekker. Als we dit ophebben lopen we weer naar de bus. Die vertrekt voor onze neus, dus we moeten nog even wachten. Als we bij de auto zijn kunnen we eerst nog even gebruik maken van de toiletten voordat we weer verder rijden. Het doel ligt nu in Tsjechië. Eerst nog even met de auto naar Bad Schandau. Daar rijden we doorheen en dan volgen we de Elbe. In Hrensko slaan we af naar het oosten voor een bezoekje aan het Prebisch Tor (Pravcicka Brana), de grootste natuurlijke brug in Europa. Als we het dorp inrijden zitten we ineens midden tussen de kabouterhandelaren. We stoppen even en kijken rond. We kopen bij een Vietnamees twee kabouters en rijden dan snel weer verder. Iets verderop wordt het dal smaller en slaan we af naar rechts. Dat blijkt de verkeerde weg te zijn. We rijden terug en gaan nu de goede kant op, maar na een tijdje blijkt dat je moet parkeren en dan een heel eind moet lopen. We rijden even door naar het volgende parkeerterrein en gaan dan weer terug. We rijden in een keer door naar Hohnstein om even bij de burcht te kijken. Onderweg is het echt gaan regenen. Als we bij de burcht zijn is die al gesloten. Toch kun je nog wel even een kijkje nemen. Het blijkt een voormalig krijgsgevangenkamp voor Poolse officieren te zijn. We rijden weer door en gaan nu naar Stolpen. Dat zag er op de heenweg al mooi uit en als we er doorheen rijden blijkt het een aardig plaatsje te zijn. Het is al laat, dus we rijden door. Buiten het dorp is een Netto supermarkt en daar stoppen we even voor wat boodschappen. Daarna rijden we in een half uur terug naar huis. Christien begint direct aan het eten. Als dat klaar is gaan we aan tafel en vallen aan. We hebben honger, want binnen de kortste keren is de pan leeg. Na het eten gaan we nog even 31’en. Daarna moeten de kinderen hun voeten wassen en gaan ze naar bed. Ik tik dit verhaal en daarna is het slapen geblazen.
Eten: Spaghetti carbonara
Weer: 20 graden, bewolkt, ’s middags regen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten