We staan om 7 uur op, want we willen om 8 uur weg. Dat wordt natuurlijk moeilijk, want er moet nog van alles gedaan worden. De paarden moeten nog verzorgd, de broodjes moeten nog gesmeerd en er moet nog worden gegeten. Uiteindelijk lukt het ons om 8.15 uur weg te komen. Via de gebruikelijke weg door Noord-Duitsland suizen we richting het zuidoosten. Het is zondagochtend, dus er is weinig verkeer onderweg. Even na Bremen stoppen we bij een Raststatte en gaan naar de wc. Bij de auto eten we een broodje en Christien haalt de hondenpoep van Thom zijn schoen. We herkennen plotseling de speeltuin, dit is dezelfde raststatte als die waar we vorig jaar met Pim en Avalon zijn gestopt op weg naar de Harz. Als we een broodje en wat te drinken hebben gehad vervolgen we onze tocht. Na ongeveer anderhalf uur zijn we bij de voormalig Oost-Duitse grens. Daar stoppen we voor een kop koffie met wat lekkers. Als we de Kuchen ophebben lopen we het oude grensterrein op. De gebouwen die vroeger nodig waren om een repressieve grenscontrole te kunnen houden, staan er nog steeds. In de verschillende gebouwen zijn tentoonstellingen die laten zien hoe vroeger de DDR-burgers binnen de grenzen moesten worden gehouden. Het is een indrukwekkend verhaal. In het Zollgebouw is ook nog een bijeenkomst van interregionale kantklossters. Anna is onder de indruk van de mooie garens en koop een mooi gekleurd klosje garen. Made in Holland. Dan is het tijd om weer verder te gaan. Na een snelle sanitaire stop gaat het verder richting Magdeburg, Halle en Leipzig. Het is zo rustig dat we met 150 door kunnen knallen. Even voor Dresden stoppen we nog even en neemt Chris het stuur over. Na een dik half uur en wat leuke binnenwegen komen we in Durrwicknitz. Even daarvoor hebben we de tank nog volgegooid in Panschwitz-Kuckau. Daar kun je bij de pomp ook koud bier kopen, dus dat doe ik dan ook maar direct. Als we bij het huisje aankomen, blijkt de eigenaar net bezig te zijn met een laatste check. Alles is ok en hij laat ons even het huis zien. Het ziet er allemaal prima uit. Een prachtig lemen huis dat goed voorzien is van alle gemakken. Er is zelfs een sauna voorhanden. Dat is toch prachtig. Er zijn allerlei beesten en speelattributen, dus de kinderen vermaken zich ook direct. Nadat we alles bekeken hebben is het tijd voor een borrel en wat snacks. We bellen even met Oudemolen en horen dat daar alles ok is. Dan is het tijd voor het eten. Ik rij nog snel even terug naar de pomp om te kijken of ze er alcoholvrij bier hebben. Dat hebben ze dus niet. Als ik terug ben, is het tijd om aan te vallen. Lekkere taco’s, dus smullen maar. We eten alles op. Na het eten is het tijd voor een wandeling. We nemen de gps mee en zoek een cache die Miltitzer Frosch heet. Nadat we een klein omweg gemaakt hebben, komen we bij de Frosch aan. Het blijkt een enorme kei te zijn in een bosje. Vlakbij ligt de cache, een mooie doos met mooie inhoud. Hij is goed verstopt, maar wordt door twee stokken verraden. We lopen terug, want het wordt al schemerig. Als we terug bij het huisje zijn, is de koffie klaar en drinken we nog een bakkie buiten. Heerlijk weertje en nog steeds een prachtig uitzicht. De kinderen proberen met wisselend succes een kat te vangen en te aaien. Na de koffie gaan de kinderen naar bed en wij ook. Nog even het programma voor morgen doornemen en dan dit verhaal tikken. Als het klaar is, ga ik er ook in. Welterusten.
Weer: 18 graden, halfbewolkt, droog.
Eten: Taco’s
Geen opmerkingen:
Een reactie posten