Christien is al voor zeven uur wakker en probeert broodjes
te kopen bij de bakker in het dorp. Die zou om zeven uur langskomen, maar dat
blijkt toch niet zo te zijn. Nadat de kinderen ook wakker zijn, pakken ze de
auto en rijden naar Panschwitz om bij een bakker broodjes te kopen. Die bakker
(misschien dezelfde) blijkt dicht te zijn, maar gelukkig wordt er ook brood
verkocht in het klooster in het dorp. Terwijl ze weg zijn krijgt Tineke de
douche niet uit en roept de hulptroepen in. Het blijkt een kwestie van knopjes
drukken te zijn. Als Christien en de kinderen terug zijn is iedereen wakker en
kunnen we heerlijk ontbijten met frische brotchen. Na het eten moet er nog
gedoucht worden en als dat gedaan is kunnen we zo langzamerhand op pad. We
rijden het dorp uit via een onverharde weg en nemen even later de hoofdweg
richting Bautzen. Dat is onze eerste stop. Het is een klein uurtje rijden en er
is zowaar wat verkeersoponthoud als we het stadje binnenrijden. Op de TomTom
hebben we een parkeergarage in het centrum ingesteld en we rijden daar zonder
problemen naar binnen. Het is er wel redelijk druk, maar we vinden toch snel
een plaatsje. We lopen het stadje in en gaan eerst naar de VVV om wat
informatie te halen. Ze hebben een kaartje met daarop een wandelroute langs de
hoogtepunten. We beginnen bij de kerk die niet katholiek maar Luthers is. Dat
betekent een veel sombere aankleding. De kerk blijkt ook wat scheef te zijn,
maar dat duidt weer op uitbreidingen in het verleden. Na de kerk lopen we door
het stadje en komen bij de ruïne van de Nicolaikirche. Da’s wel interessant,
want in de ruïne blijkt de begraafplaats van de kerk gewoon door te gaan. We
kijken even rond en lopen dan verder. Op de Burgplatz blijkt alles klaar te
staan voor een toneelstuk. We lopen even om en vinden een kleine cache bij een
grote toren. Daarna gaat het weer verder naar de oude watertoren. Die kun je
beklimmen en bezichtigen. Coen en Tineke drinken een kop koffie en wij gaan
omhoog. Boven een aardig uitzicht over de rivier de Spree. Daarna weer naar
beneden en afdalen naar een oude kelder waar een waterpomp draait. Die zorgde
voor de drinkwatervoorziening. We gaan snel weer naar buiten, want het is er
warm. We lopen richting een scheve toren die 1.44 m uit het lood staat.
Als we die gevonden hebben zoeken we een plek voor de lunch. Da’s nog niet zo
makkelijk. We vinden uiteindelijk iets met Bratwurst en hot dogs. Het smaakt
prima en is niet duur. Na het eten nog een lekker ijsje en dan via het
winkelcentrum weer terug naar de auto. We rijden Bautzen uit en gaan binnendoor
naar Gorlitz. Da’s ook een hele leuke stad, vooral rond de Untermarkt. Daar
kunnen we niet helemaal naar toe rijden, maar we parkeren vlakbij, op de
Obenmarkt. Vandaar lopen we via VVV en een aardewerkwinkel naar de Untermarkt.
Die is prachtig. Mooie gebouwen. We gaan bij het Rathaus cafe naar binnen voor
de thee. Die smaakt goed. Ondertussen is het gaan regenen, dus ik haal de
paraplu’s en regenjassen uit de auto. Als ik terugben regent het niet meer. We
lopen in de richting van de Neise en steken met de voetgangersbrug deze rivier
over. Dan zijn we dus plotseling in Polen. We blijven niet lang en lopen direct
weer terug naar Duitsland. We lopen naar de Petrikerk en daar blijkt een symfonieorkest
aan het oefenen voor het concert van later die avond. Het klinkt leuk, maar in
zo’n kerk galmt het wel veel te veel. We luisteren naar een paar stukken en
gaan dan weer verder. We lopen terug naar de auto. Als we daar zijn stappen we
in en we rijden in de richting van de Poolse grens. Weer gaan we de Neise over,
maar dit keer met de auto. Polen ziet er toch anders uit. Ook de wegen zijn van
mindere kwaliteit dan die in Duitsland. Er zitten nogal wat hobbels in. Na een
kilometer of 20 komen we bij Zabowice. Dat is de grensplaats met Tsjechie, en
dus rijden we dat land ook nog even in. Een kilometer of 15 en drie dorpen
verder steken we de grens met Polen weer over. Daar rijden we ook maar weer
kort doorheen. We passeren een enorme bruinkoolgroeve van een paar kilometer
breed. Hier is een hele berg weg gegraven en is alleen nog maar een enorme kuil
over. Verderop staan de machines alweer klaar op de volgende berg. Als we een
paar foto’s hebben gemaakt rijden we verder naar Zittau in Duitsland. Dat was
de vierde keer dat we een grens overgingen. In Zittau zoeken we een plek om te
eten. Als we wat rondrijden valt ons oog op een leuk restaurantje op een hoek.
We parkeren de auto en lopen naar het restaurant. Het blijkt een hele oude
herberg die ook nog eens in het oudste huis van Zittau zit. Het ziet er
gezellig uit. We gaan naar binnen en bestellen allemaal wat ons het lekkerste
lijkt. Dat wordt smullen. Als alles op is kunnen we geen pap meer zeggen. We
betalen en rollen naar de auto. Christien rijdt ons in een uur terug naar
Durrwicknitz. Onderweg zien we nog herten die de weg oversteken, maar gelukkig
is er genoeg ruimte om ze niet te raken. Als we bij ons huis zijn wil Thom
graag een vuurtje. Opa helpt hem er mee, maar het gaat nog niet zo makkelijk.
Als het brandt is net de koffie klaar en drinken we een bakkie bij het vuur.
Het wordt nu koud en ik ga naar binnen. De rest komt even later. Iedereen is
moe en vertrekt lekker naar bed. Ik typ nog even dit verhaal en ga er dan ook
in.
Weer: 16 graden, half bewolkt en een paar spetters.
Eten: Lunch: worsten en Ungarische Feuerfleisch en salade.
Diner: Vleespannetjes, Schnitzel, zalmcarapaccio, Rumpsteak
Geen opmerkingen:
Een reactie posten