We hebben voor de verandering vandaag de wekker niet gezet en de rolluiken naar beneden gedaan. Uitslapen dus. Nou, ....... om tien over zeven zijn we op en om iets over half acht zitten we aan het ontbijt. Wel iets later dan normaal, maar niet heel veel later. We hebben de meeste spullen gisteren al verdeeld over de fietstassen en een grote vuilniszak, want morgen kan alles achterin de auto en dus hoeft het niet netjes ingepakt te worden. Als we bij het ontbijt aankomen, worden we onthaald door de eigenaar van het hotel die vertelt dat al onze autoruiten naar beneden zijn. Dat is vreemd en vervelend, want het regent. Ik ren snel naar buiten en haal de autosleutels uit het zijvak van de fietstas. Ik weet waar ze zitten, dus hoef niet te zoeken. Ik loop naar de auto toe en zie inderdaad alles open staan. Ook is de auto niet op slot. Ik zie dat de ramen nog niet zo lang open zijn, want het is nog niet erg nat binnen in de auto. Er zitten was spetters aan de binnenkant van de deur, maar niet veel. Ik sluit snel de ramen en ga weer naar binnen. Vreemd. Ik wijt het aan de problemen die we sowieso hebben, een sensor die een melding over de moter geeft en de richtingaanwijzers van de fietsdrager die het goed doen, maar wel een foutmelding op de auto geven. Een elektrisch probleem dus. En dat zijn vaak de lastigste om te verhelpen. Het blijft vreemd. We genieten wel weer van het ontbijt. Basic, maar goed verzorgd en compleet. Als we het op hebben gaan we de auto inpakken. Fietsdrager er uit, bagage achterin en de fietsen achterop. Nog even de kamer betalen en we kunnen weg. Hoe zou de auto het doen? Op de heenweg twee keer in de noodloop en beide keren na een korte stop weer verholpen. Nu is het afwachten. Het is toch een beetje op eieren rijden. De eerste kilometers gaan prima. We dalen af naar Wertheim, dus daar kan nog niets gebeuren. De klim aan de andere kant van de Main gaat ook prima en we draaien de A3 naar het noorden op. So far so good. We rijden rond de 100 omdat het slecht weer is en de Duitse snelwegen nog lang niet allemaal van goed asfalt zijn voorzien. Het zicht is dus beperkt. Google stuurt ons de A45, de Sauerland Autobahn op. Het is hier erg rustig, omdat er bij Lüdenscheid werkzaamheden zijn waardoor de weg in zijn geheel is afgesloten. Veel automobilisten en vooral vrachtwagenchauffeurs mijden deze weg daarom blijkbaar. Voor ons prima, wij gaan straks een stukje binnendoor. Omdat het rijden erg goed gaat, besluiten we er maar gewoon mee door te gaan. Na drie en een half uur komen we bij de omleiding in Lüdenscheid. We gaan de snelweg af en volgen de route die Google ons aangeeft. Die volgt wel een andere dan de officiële omleiding, maar dat is prima, want nu is het lekker rustig. We zoeken een bakker en vinden er een die geen zitjes en vooral geen wc heeft. Dan maar weer door. We tanken goedkoop bij de Esso en kunnen ook zo weer door. Binnen de kortste keren zitten we weer op de stille snelweg, alleen hebben we nog een bakker gezien. Maar geen nood, na een kilometer is er een raststätte en daar halen we een lekker broodje met koffie. Wel iets prijziger dan bij de bakker, maar dat geeft niet.Chris koopt nog leuke sokken en daarna weer door. Rijden zolang het goed gaat. Uiteindelijk is er weer een storing vlak voor Münster. Dat hebben we lang vol gehouden. Eigenlijk hetzelfde als op de heenweg. Drie uur rijden, stoppen, door en dan na een uurtje storing. We stoppen op een parkeerplaats, laten de auto een half uurtje afkoelen en gaan weer door. Probleem weer weg. Ondertussen zitten we nog eens na te denken over de ramen die open waren. Het is wel erg vreemd dat dit probleem zich pas voordeed toen wij al weer terug waren. Zou het kunnen dat je dit met de sleutel kunt regelen? Na wat gezoek op internet zet ik de auto op een parkeerplaats, druk lang op de open knop van de afstandsbediening en ja hoor: alle vier de ramen gaan naar beneden. Prima functie voorals het heet is. De sleutel heeft waarschijnlijk klem gezeten in de fietstas, waardoor 's ochtends bij het verplaatsen van de tas de knop is ingedrukt en 50 meter verderop de ramen naar beneden zijn gegaan. Probleem opgelost. Als je trouwens op de sluiten knop drukt, gaan ze weer omhoog. Heeft vier jaar geduurd om te ontdekken. Hierna weer door. Bij Emsbüren nog even een stop bij de Mac voor een kop koffie en dan nog een uurtje naar huis. Dat laatste stuk verloopt zonder problemen. Zelfs de wegomlegging die Google aangaf is al weer opgelost, dus we kunnen zo door naar huis. Daar worden we onthaald door Anna, Liesbeth en opa en oma. Liesbeth en Anna hebben voor de maaltijd gezorgd en met deze smulpartij eindigt onze vakantie. O ja, tijdens de maaltijd eindelijk weer een lekker biertje van eigen makelij. Als die Duitsers toch eens wisten wat ze missen ..........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten