Om half acht gaat de wekker, maar ik ben natuurlijk al iets eerder wakker. We zijn om 8 uur precies bij het ontbijt en kunnen direct aanschuiven. Het ontbijt is identiek aan dat van gisteren, alleen is de brioche vandaag vervangen door een croissant. Ook lekker. Als we klaar zijn halen we onze spullen en verlaten we de Riad. Er is niemand bij de receptie, maar we hebben betaald en dus kunnen we weg. Jammer dat we geen afscheid kunnen nemen van de aardige jongens die ons twee dagen hebben begroet en de voordeur voor ons hebben opengedaan. Via de steegjes weten we makkelijk de parkeergarage weer terug te vinden. De beheerder herkent ons nog en haalt de auto voor ons op. Bagage erin en we storten ons in het verkeer van Marrakesh. Dat gaat eigenlijk heel makkelijk want je zoekt een beetje je eigen weg. Als je je spiegels goed gebruikt is het niet moeilijk. In het begin is het nog druk, maar na een tijdje worden bebouwing en verkeer steeds dunner. We beginnen aan onze tocht de Atlas in. Dat wordt een prachtige rit, maar wel eentje met een heel slecht wegdek. Ze zijn een nieuwe weg aan het aanleggen, maar dat gaat wel ten koste van het rijplezier op de oude. Veel gaten en slechte stukken. Uiteindelijk komen we bij stukken waar ze hard aan het werk zijn met grote rotsblokken. De weg is afgezet en iedereen moet wachten tot de weg begaanbaar is en we verder kunnen. We rijden de file voorbij naar een koffietentje. Daar kijken we even, maar dan begint er iemand te roepen. We kunnen weer en hij is zijn chauffeur kwijt. Wij springen in de auto en zijn dus bijna als eerste weer weg. Na een tijdje komen we op een gloednieuw stuk weg. Dat schiet mooi op. Steeds hoger en hoger komen we in de Atlas. Bij een paar restaurantjes langs de weg stoppen we even voor koffie met Pringles. En we kopen nog twee oorbellen voor Anna. Als we verder rijden komen we over de Tizi n Tichkapas die 2260 meter hoog is. Daarna gaat het alleen maar naar beneden. Op een gegeven moment willen we een kleinere weg op naar links, maar die weg ziet er zo slecht uit dat we besluiten toch maar op de hoofdweg te blijven. We worden door de politie aangehouden, maar die wil alleen maar weten uit welk land weg komen. We krijgen wel trek in wat lekkers, maar de restaurants onderweg zijn dicht of zien er niet aantrekkelijk uit. En dus rijden we door naar Ait Benhadou. Dat is toeristisch, dus daar moet wat te eten te vinden zijn. We zoeken op Google Maps naar iets met een goede rating en dat wordt La Terrazza. Blijkt dus een pizzeria te zijn met uitzicht op de Kashbah van Ait Benhadou. En daar moet je dus flink voor betalen. Het smaakt ons ook nog niet echt goed, want mijn pizza heeft natuurlijk weer iets van een stinkkaas erin en Anna heeft juist een panini die naar niks smaakt. Als we gegeten hebben steken we de rivier (of wat er van over is) over en gaan de oude stad in. Er zijn verschillende musea waar je voor moet betalen. De prijs is gering, maar toch. We bekijken een Kashbah en een Ksar en krijgen een rondleiding in iemands museum. Wat oude gebruiksvoorwerpen die je in Nederland ook wel kunt vinden. Ach, toch wel aardig. We hebben het inmiddels knap warm, want de thermometer wijst al weer 30 graden aan. Het zal nog wel een paar weken duren voordat we dat in Nederland ook halen. En we moeten ook nog een hele berg opklimmen om boven in deze Unesco Werelderfgoed site te komen. Maar het lukt ons en we kunnen genieten van een prachtig uitzicht. Daarna weer naar beneden. Dat gaat toch een stuk makkelijker. Bij de auto kopen we nog even wat te drinken en dan rijdt Anna de auto naar Ouazerzate, Dat is nog maar drie kwartier zodat we om kwart over vier uur al bij ons hotel zijn. Als we onze kamer hebben (het zou best zo kunnen zijn dat we vandaag de enige gasten zijn) pakken we onze zwembroek en gaan naar het zwembad. Mooi bad. Wel wat koud nog, maar je moet er even aan wennen. We zwemmen een paar baantjes. De afkoeling doet ons goed. Op de kamer nog even douchen en dan even terug naar Ouazerzate om wat te eten te vinden.
Dat lukt nog net, want als we bij de Carrefour komen, blijkt dat die nog maar 8 minuten open is. Maar ... binnen is binnen en we slagen er in om lekkere broodjes en beleg te kopen. Salami (van varken!), Goudse kaas en Franse smeerkaas. We halen nog weer wat dirhams uit de muur, het geld vliegt hier uit de portemonnee. We rijden terug naar ons hotel en beleggen daar een picknick op de kamer. Het smaakt allemaal weer. We kijken nog wat tv al is Al Jazeera de enige zender in het Engels en daar gaat het alleen maar over oorlog en ellende. Daar is ook niets aan. Dan maar dit verhaaltje afmaken en het videootje in elkaar zetten. Daarna gaan we vast slapen. Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten