De laatste dag is al weer aangebroken. We staan zoals gebruikelijk weer vroeg op. Liesbeth komt nog even langs om de Senseo pads op te halen die we gisteren vergeten zijn mee te nemen naar downtown. Ondertussen maken we ons klaar voor vertrek. Als Lies weer weg is, pakken wij ook onze spullen. AnneJan heeft bij de balie van het hotel nog even een factuur van zijn iPad geprint. We gaan checken of de tax free regeling nog steeds werkt. In Canada kun je belasting terugkrijgen op aankopen die je daar gedaan hebt. Peter rekent het hotel af en krijgt een veel te hoge nota. Die wordt even later bijgesteld naar beneden. Dan is het tijd om te vertrekken. We rijden de stad uit, want we gaan ontbijten langs de snelweg I 5 bij Everett. De Denny's, een restaurantketen met een bedenkelijke reputatie, is ons doel. In Chicago hebben we daar al eens het Lumberjack Slam ontbijt gehad. Dat is weer ons doel. Via de navigatie komen we makkelijk bij onze bestemming. We eten inderdaad weer een lekker ontbijtje. Geen idee wat mensen nou precies tegen hebben op de Denny's. Prima, al is het misschien een beetje massaal. Na het ontbijt weer verder naar het noorden. Na anderhalf uur komen we bij de grens. Daar ben je wel een half uurtje mee zoet. Elke auto moet stoppen, de papieren worden bekeken en er worden lastige vragen gesteld. Wanneer ben je in de VS gekomen, hoe laat vertrekt je vliegtuig, etc. Allemaal vanuit wantrouwen, niet positief. We laten de grens snel achter ons en rijden het stadje White Rock in. Dat ligt prachtig aan het water. Er is een boulevard met horeca waar we op een terras neerstrijken voor koffie. We zitten lekker in het zonnetje en genieten van onze laatste koffiemomentje. Daarna is het tijd om naar het vliegveld te rijden. Dat duurt ook nog een half uur. We leveren de auto zonder problemen in bij Alamo en lopen naar de terminal. Er is bij Lufthansa geen rij en we zijn dan ook snel van onze bagage af. Die zien we in Amsterdam pas weer.
We hebben nog wat tijd voordat het vliegtuig gaat. Nog even bij de sushi langs voor een bentoboxje. Het vliegtuig komt op tijd voor rijden. We hebben prima plekken om te wachten. Er worden erg veel mensen opgeroepen die een upgrade krijgen naar een hogere klasse in het vliegtuig. Wij zijn daar helaas niet bij.
Het boarden gaat in omgekeerde volgorde, dus eerst het achterste gedeelte waar wij zitten. We zijn dus snel aan boord. De stoelen zijn ok, de beenruimte ook. We zitten met vijf op een rij, waarbij Klaas een buurman heeft die erg groot is en die ook nog riekt. Die heeft het dus niet best.
Ik heb weer geluk, want bij het eten is de kip weer eens op. AnneJan heeft de laatste. Ik laat weer weten niet op pasta gesteld te zijn. De stewardess vraagt of ik even wil wachten. Dat wil ik wel. Ik laat nog weten ook wel een moslim of kosher maaltijd te willen. Een minuut later krijg ik een business class maaltijd aangereikt. Draadjesvlees met rode kool en aardappelpuree. Gegrilde worteltjes om het af te maken. Dat is dus weer een meevaller. Na het eten snel slapen. Ik slaag er in nog een paar uur te pitten in de meest onmogelijke houdingen. Ik word drie kwartier voor de landing wakker. We zitten dan net ter hoogte van Denemarken en naderen de Duitse noordkust. Blijkbaar komen we over een beste storm. Wij merken en niets van en landen zacht in Frankfurt. Daar gaan we door de pascontrole en opnieuw door security. We zoeken een plekje bij de gate om te wachten op het vertrek van de vlucht naar Amsterdam.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten