Dag 6 Morton naar Seattle

En het werd een glorieuze dag. Na het opstaan direct even gekeken hoe het weer zou worden en de televisie liet zien dat het zonnig zou worden. Weliswaar ook her en der wat bewolking, maar het zonnetje zou zich uitbundig laten gelden. Buiten was nog niets te zien, want ik werd weer om kwart voor vijf wakker en dan is het nog donker. Seasons Motel heeft wel wat klasse en dus was er een prachtige koffiemachine. Cups met iets er in die je in een speciale machine zet en dan krijg je heerlijke koffie. Nespresso maar dan anders. Ik krijg Oudemolen aan de lijn en klets nog even met Thom. Wat gaat dat toch makkelijk. Hoe kun je nou 9000 kilometer ver kletsen zonder vertraging? Na de koffie nog even het blog aanpassen en dan douchen en er uit. Om 7 uur zitten we aan het ontbijt in de lobby van het motel. Dat ontbijt is inbegrepen in de prijs en heeft allerlei heerlijkheden. Wafels, worstjes, scrambled eggs.

Na het ontbijt pakken we de spullen in de auto en al voor 8 uur rijden we richting Mount Rainier. Onderweg trekken er nog wat wolken over ons heen, maar voor het grootste gedeelte is het mooi zonnig weer. Zeker als we in het National Park komen. Dan zitten we zo hoog dat we van bewolking geen last meer hebben. Het is er prachtig. We stoppen bij Narada Falls en maken mooie plaatjes.
Vlak voor Paradise stoppen we nog even voor het mooie uitzicht op Mount Rainier. AnneJan wil een groepsfoto maken met zijn camera op een statief. Door de wind valt het statief om en breekt het kijkschermpje van de camera af. Dat is pech. Gelukkig werkt de camera nog wel, maar wordt de bediening wat ingewikkeld.

We parkeren de auto boven bij Paradise. Hier ligt flink wat sneeuw dat met bulldozers aan de kant wordt geschoven. We wandelen naar boven, maar op een gegeven moment ligt er teveel ijs en sneeuw op de paden en kunnen we niet door.

Het is hier trouwens prachtig en een stuk rustiger dan 's zomers. Er zijn niet veel mensen te vinden. Dieren trouwens ook niet, want die vinden het vast ook veel te koud. Dus geen herten en beren zoals de vorige keer dat ik hier was.
Van Paradise dalen we weer af en wordt de sneeuw minder. Bij Box Canyon stappen we weer uit en bekijken de diepe kloof waar het water door stroomt. Daarna met de auto verder en verder. We zijn op zoek naar koffie, maar in deze uithoek van de VS is er geen koffie te vinden. Uiteindelijk rijden we het park uit, proberen het nog bij een resort in het bos, maar krijgen pas koffie als we bij Enunclaw Charlie's Cafe vinden. Dan is het ook al lunchtijd en bestellen we gelijk maar weer vijf hamburgers. Na de lunch nog even naar de Safeway voor een geheugenkaartje voor AnneJan's camera. De eerste is vol en aangezien hij de instellingen niet meer aan kan passen moet hij precies zo'n kaartje hebben. Dat valt niet mee, want de Safeway heeft het niet. Na de winkel zetten we koers naar Snoqualmie. Daar is de tv serie Twin Peaks (1990) gedeeltelijk opgenomen. We gaan wat locaties bekijken. Eerste doel is de Salish Lodge waar de Snoqualmie Falls te vinden is, weer een grote waterval. De waterval en de Lodge zijn in nevelen gehuld door het water wat weer omhoog stuift. Toch is wel te zien hoe imposant de hoeveelheid water is die hier over de rand stort. Liesbeth heeft hier in 1989 haar huwelijksnacht doorgebracht, wij hebben het na een half uurtje weer gezien.

Daarna rijden we langs Ronette's Bridge, de Sherrif Station waar nog een oude politieauto staat en de Packard fabriek waar hout verwerkt werd. De highschool wordt grondig verbouwd, daar valt weinig van te zien. De laatste stop is bij de Giant Log, maar onze Twin Peaks kenner AnneJan weet niet precies waar die in de serie voor komt. Na Snoqualmie rijden we in de richting van Renton. Daar bezoeken we het graf van Jimi Hendrix.

Als we er naar toe rijden wordt het verkeer steeds drukker en op verschillende punten staan we vast in de file. Dat belooft wat als we de stad nog door moeten, dus bedenk ik dat we misschien eerst vlakbij Renton naar de Southgate Mall kunnen gaan om daar spijkerbroeken te kopen. Zo gezegd zo gedaan. We hangen tot 7 uur rond bij de Mall en doen onze inkopen. Daarna nog even naar Target om toch nog een geheugenkaartje te kopen. Het verkeer is daarna lekker rustig. We rijden via de snelweg I-5 zonder oponthoud naar University District waar ons University Suites Motel ligt. We parkeren de auto in de garage en checken in. Prima kamers, suites, elk met drie bedden een zitkamer en keuken.
Het is al laat dus direct maar weer de straat op voor wat eten en drinken. Dat vinden we in de Irish Pub. We bestellen net als gisteren wat dingen om te delen en ook dit keer is het prima te eten. Je hoeft niet van die enorme borden eten naar binnen te werken. Twee voorgerechten en een pizza zijn genoeg voor vijf grote kerels.
Na twee biertjes is het tijd om naar het motel te gaan en te gaan slapen. Bij het schrijven van het blog gaat het weer eens mis. Het relaas over Mount Rainier verdwijnt door een mysterieuze toetsaanslag en ik ben te moe om opnieuw te beginnen. Maar het staat er allemaal weer op. Tot morgen.