Om half zeven gaat de wekker, want we willen vroeg op pad. Het wordt vandaag heet en dus willen we in de ochtend nog genieten van wat koelere uren. We hebben het meeste al ingepakt, dus de auto is zo klaar voor vertrek. Thom heeft hoofdpijn, maar knapt na wat paracetamol wel weer een beetje op. We maken tot voorbij Praag (Pruhonice waar we 25 jaar geleden bij Zbinek zijn geweest is geheel en al onherkenbaar geworden met gigantische bedrijven en zelfs een Albert Heijn) goede kilometers, het schiet lekker op. Daarna gaat het echter helemaal niet meer, want de weg wordt tweebaans, we staan soms helemaal stil en vaak schiet het niet echt op. Uiteindelijk zijn we wel rond half twaalf bij de grens. Daar gooien we nog even tegen een zeer lage prijs de tank vol en geven de laatste kronen uit aan chips in de winkel. Dan zijn we in Oostenrijk. De temperatuur is inmiddels 36 graden en dat valt niet mee in een auto waarvan de airco het niet doen. In Oostenrijk komen we ook weer op de snelweg, dus dat geeft een enorm geraas van de wind. De kinderen horen het niet, want die hebben allemaal oordopjes met muziek in. We stoppen onderweg bij een Raststatte en schrikken ons een hoedje van de prijzen. Nou is deze ook wel heel erg duur. Wie eet er nu een 28 euro steak langs de snelweg in een ongezellige tent? We rijden nog een klein stukje door naar een winkelcentrum en daar kun je sushi, pizza en Mcdonalds krijgen voor een normale prijs. Ondertussen begint het linkerraam van de auto wat moeilijk te doen. De motor krijgt hem niet meer op de juiste plek en soms zakt ie zo maar naar beneden. Wel behoorlijk lastig. Gelukkig krijgen we hem nog wel steeds op de juiste plek. Kijken of we maandag de garage kunnen halen.
De laatste 90 kilometer leggen we af over tweebaans wegen. Onderweg nog even een stop in een dorp om wat boodschappen voor vanavond te doen. Soep, brood, sla, mais, worst. Zo komen we de avond wel door. Een uurtje later zijn we bij ons huis in Hollersbach im Pinzgau. De laatste kilometers gaan behoorlijk bergop, maar het huis staat dan ook op 1000 meter hoogte. We worden begroet door de eigenaresse die ons allerhartelijkst het hele huis laat zien. Er zijn veel kamers en het is even zoeken wie precies waar gaat slapen. Uiteindelijk zijn de slaapkamers weer verdeeld en kunnen we de spullen op de juiste plek zetten. Ondertussen zijn we bezig met douchen en het voorbereiden van eten. De maaltijd is niet groots, maar wel lekker. Na het eten nog wat rommelen en dan lekker slapen. Morgen vroeg op. Het wordt weer warm en dus moeten we 's ochtends wat doen, 's middags is het te warm en daarna volgt waarschijnlijk onweer.
Vandaag geen foto's, maar die van gisteren en eergisteren zijn wel bijgevoegd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten