Na een lange nacht (van 9 tot 9) sta ik weer redelijk fris op. We doen rustig aan vandaag en dus liggen de kids weer tot een uur of 11 in bed te stinken. Als we ze bij elkaar hebben pakken we de auto en rijden naar Liberec. Daar is een hoge berg met een karakteristieke tv toren uit de communistische tijd. Je kunt er met een kabelbaan naar toe, dus met minimale inspanningen. We parkeren de auto op de dichtstbijzijnde parkeerplaats die beneden aan met 'vol' wordt aangeduid. Daar moet je natuurlijk niet op letten, want er gaan ook altijd weer mensen weg. Het is nog maar een klein eindje lopen naar de lift. Het loket is dicht, maar dat duurt niet al te lang. We kopen 6 kaartjes voor de prijs waar je er in Oostenrijk nog niet een voor krijgt en wachten tot we in de gondel mogen. Na een korte rit komen we boven. We lopen naar de tv toren die ook tot hotel is omgebouwd. Binnen kun je koffie en taart krijgen, dus we laten ons niet weerhouden en nemen het er maar weer van. We waren eigenlijk van plan om vanaf de berg naar beneden te lopen, maar boven blijkt dat je voor weinig een step met helm kunt huren om met gepaste snlheid terug naar de auto te suizen. Daar heeft iedereen wel oren naar en dus huren we zes steps. Dat heeft nog wel wat voeten in de aarde met id, handtekeningen, routes etc. maar na 10 minuten hebben we dan toch allemaal onze step en kan de afdaling beginnen. Dat valt nog niet mee, de stukken naar beneden worden niet door iedereen met dezelfde snelheid genomen en de stukken om hoog zijn maar wat vervelend. Gelukkig zijn er daar maar weinig van. We hebben veel lol en op de een of andere manier blijft ons groepje, ondanks het grote verschil in snelheid, redelijk goed bij elkaar. We zijn ongeveer een uur onderweg voordat we weer beneden zijn. Daar leveren we de steps en de kaart weer in, eten een ijsje en lopen naar de auto. De dames willen natuurlijk nog wel even shoppen en als we onderweg zijn naar het centrum van Liberec komen we langs een enorme shopping mall. Daar parkeren we de auto en gaan naar binnen. Veel, heel veel kledingwinkels. De meiden gaan al snel huns weegs en wij lopen verder om te kijken of er leuke winkels zijn. Die zijn er wel, de leukste is die voor de boodschappen. Dat blijkt de Albert Heijn te zijn, al heet ie hier alleen Albert. Maar gewoon de AH logo's op de verpakkingen. We hebben weer een kar vol voor maar 25 euro. Dat is leuk shoppen hier.
Als we klaar zijn met winkelen rijden we terug naar Turnov. Net ten noorden van die stad moet het beste restaurant uit de omgeving (volgens Foursquare tenminste) zijn. Het is even zoeken en we rijden eerst de verkeerde kant op, maar uiteindelijk vinden we Abeluv Mlyn, het restaurant waar het om gaat. Er is een eenvoudige kaart, gelukkig in het Engels, en het eten blijkt super te zijn. Heerlijk malse biefstuk en super toetjes. We eten ons buikje rond, voor zover die dat nog niet was, en rijden met volle maag terug naar het huisje. Daar schakelen Anna en Britte de computer in, want er is een belangrijke aankondiging van 5 second of summer te zien op de een of andere site. Inmiddels zitten we een uur te kijken naar een graffiti artiest die een muur beschilderd, maar de boodschap is nog niet duidelijk. Anna en Britte vinden het zo langzamerhand wat saai worden. Wij denken dat er weer eens een nieuwe cd aan komt, want de kassa moet natuurlijk wel blijven klinken. Het is nog niet zo laat, maar we maken het vanavond niet laat. Morgen iets eerder op, want dan gaan we naar het Reuzengebergte. Daar is het iets koeler dan hier. De voorspellingen gaan weer richting de 30 graden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten