De laatste etappe staat te beginnen. Uiteraard weer om zes uur op en om half zeven aan het ontbijt. Als ik een tijdje bezig ben komt er een horde mensen binnen die vandaag eens even lekker aan het teambuilden gaan. Of zoiets. Ze komen uit en zaal en strijken om zeven uur neer bij het ontbijt. Ik ben bijna klaar met mijn muesli, dus dat komt goed uit. Geen lawaai op de vroege morgen. Ik haal de bagagekar weer op en probeer met zo weinig mogelijk lawaai bij mijn kamer te komen. Maar die kar piept en kraakt dat het een lust is. Her en der maakt ie ook nog een krasje op de verf. Maar ik kom bij mijn kamer en zet de bagage op de kar. Dan naar beneden en naar de fiets schuur. Die is helemaal vol. Grijs Nederland is er weer op uit. Ik pak mijn spullen op de fiets en breng de bagage kar weer terug. Dan kan de rit beginnen. Het eerst stuk tot Gorinchem is er bekend, want we fietsten dit vorige maand nog de andere kant op. De dijk langs de Waal is nog steeds niet klaar en dus fiets ik langs de grote weg Gorinchem in. De route gaat verder met een oversteek over de brug van de A27 of je kunt met een pont naar Sleewijk. Ik kies voor de laatste, want pontjes zijn altijd leuk. Hij staat al weer klaar en ik blijk de enige passagier te zijn. Wat een luxe. In vijf minuten of minder ben je al weer aan de overkant. Het veer gaat nog verder naar Werkendam en daar moet ik ook heen, maar ik ben bezig met een fietstocht, niet met een boottocht, dus ik laat hem alleen verder gaan. Maar goed ook, want ik ben eerder in Werkendam dan de boot. Dan gaat de route door de Biesbos. Omdat ik dat stuk van de Rijnroute ook al eerder met Christien heb gefietst, zoek ik mijn eigen weg wat kriskras door het natuurgebied. Uiteindelijk kom je dan bij het veer naar Dordrecht. Die ligt voor de verandering eens aan de overkant, dus even wachten. Via Dordrecht en Papendrecht kom ik bij Kinderdijk. Tourist trap nr. 1. Hordes toeristen in groepjes die een fietstocht maken, Viking River Cruiseschepen die zelfs een eigen aanlegplaats hebben en souvenirwinkels. Terwijl het alleen maar om een dubbele rij molens gaat. Leuk om eens langs te fietsen als je in de buurt bent. Aan het eind is de aanlegsteiger voor de veerboten. De Waterbus gaat zelfs helemaal naar Rotterdam. Ik moet het kleine pontje naar Ridderkerk hebben. Maar die laat nog een half uur op zich wachten. Ik raak wat aan de praat met een man die op de fiets van Berlijn naar Hoek van Holland onderweg is. Hij vraagt zich af of dit ver naar Ridderkerk wel gaat, want de vorige heeft ie niet gezien. Nou ja, hij komt er met aan. En heel klein bootje. Misschien heeft ie hem over het hoofd gezien. In Ridderkerk ga ik van boord en pik gelijk de route weer op. Een klein stukje en dan begint de beklimming van de van Brienenoordbrug. Aan de andere kant van de brug kom ik bij het stadion van Excelsior. Die gaan vandaag promotie naar de Eredivisie veilig stellen. Ik fiets verder langs de Maas. Rotterdam is echt wel een grote stad. Wat een kolossale gebouwen staan hier. Ik heb het station van Sparta nog nooit gezien, dus ik kijk op de kaart waar dat is. Het ligt bijna op mijn route, dus ik maak een detour. Het Kasteel ligt strak in de woonwijk. Daarna toch maar weer richting Hoek van Holland. In Schiedam kom ik langs het veld van SVV dat sinds 1991 geen betaald voetbal met speelt. Ook een icoon van het Nederlandse voetbal. De wind is pas van voren als ik Vlaardingen en Maassluis passeer. Dat maakt het wel lastig. Bij de stormvloedkering in de Nieuwe Waterweg is een heuvel. Vast het hoogste punt van Zuid Holland. Ik fiets er tegenop en heb een mooi overzicht over de kering. Het is dan nog maar 8 kilometer naar Hoek van Holland. Het laatste deel op de pier mag je niet fietsen. Daar heb ik uiteraard lak aan en ik fiets naar de paal aan het eindpunt. Dat maak ik een filmpje en laat ik een foto maken van mijzelf. 1538 kilometer van Tschamut naar hier. Het ging bijna vanzelf. De volgende tocht is in juli. Dan op nieuwe fietsen. Deze kraakt inmiddels te hard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten