Zoals gewoonlijk weer om zes uur op. Dat bevalt erg goed, misschien hou ik dat er thuis ook wel in. Het ontbijt is om half zeven, maar ik laat de mevrouw wat schrikken als ik stipt om half zeven binnen kom. Ze had nog niet op iemand gerekend, want het is vandaag 1 mei en dan is iedereen vrij. Dan sta je dus niet vroeg op. Ze was verbaasd om te horen dat wij niet aan 1 mei doen in Nederland. Ik leg uit dat dat met de koninginnedag van 30 april te maken had. Die zat in de weg. Eén keer vrij was wel genoeg. Toch is er al genoeg te ontbijten. De broodjes zijn net warm en de spek ook. Ik krijg alvast het eerste portie dat klaar is. De scrambled eggs zijn ook klaar, dus het feest kan beginnen. Het is een uitgebreid ontbijtbuffet, maar daar was de prijs ook naar. Ik eet snel en ga dan naar de kamer om de spullen te halen. De dame van het ontbijt heeft ondertussen de garagedeur open gedaan, dus mijn fiets kan er uit. Twee keer lopen en alles zit er op en in ben klaar voor vertrek. Om kwart over zeven ga ik los. Ik wil vandaag zover mogelijk komen, om Nederland in twee etappes te doen in plaats van drie. Dan ben ik een dag eerder in Oudemolen. Maar daarvoor moeten er vandaag wel kilometers gemaakt worden. Eerst door Xanten. Aardig stadje, maar het hoogtepunt is natuurlijk buiten de stad. De oude Romeinse nederzetting die weer tot leven is gewekt. Ik fiets er naar toe, maar er is nog weinig te zien. Het is dicht. Niet getreurd, ik heb de drone nog. Die laat ik op en kijkt voor mij hoog over de muur. Dat werkt prima. Ik durf hem niet over het terrein te laten vliegen. Dat komt nog wel eens. Hierna begint de eigenlijke fietstocht. De eerste 40 kilometer door Duitsland. Langs Kernwasser Wunderland, het pretpark dat Henny van der Most bouwde in een leegstaande kerncentrale en dat nog steeds een succes is. En langs Emmerich, waar ik lang geleden als kleine jongen voor het eerst in het buitenland was. Wat was dat spannend. Na 40 kilometer kom ik in Millingen aan de Rijn. Een bekende plaats voor een oversteek van de Rijn met het pontje Heen en Weer. Vanaf nu kom ik de hele tijd over bekende stukken fietspad, want veel van de Rheinradweg hebben we in de loop der tijden al gedaan. Bij Arnhem, bij Oosterbeek, bij Wijk bij Duurstede, telkens kom ik bekende plekjes tegen. Het fietsen gaat prima. Het hoogteverschil na Arnhem wordt zonder veel moeite overbrugd. Ik beklim de Wageningse Berg om het stadion te fotograferen voor mijn voetbalgekke collega's. Ik ga op de Grebbeberg kijken waar de voorbereidingen voor 4 mei in volle gang zijn. Na Wijk bij Duurstede zit ik ten zuiden van de Lek en volg ik grotendeels de Linge. Een mooi riviertje waar volop in gevaren en zelfs gezwommen wordt. Het is dan ook 27 graden en iedereen zoekt verkoeling. Dat de watertemperatuur nog niet zo hoog is, neemt men op de koop toe. Na 163 kilometer kom ik in Asperen. Ook dat ken ik, want hier hebben we een maand of twee geleden nog een mooie fietstocht gemaakt. De wereld is niet zo groot. Ik neem mijn intrek in hotel de Schildkamp. Ik heb een eenpersoonskamer geboekt en het is inderdaad een eenpersoonskamer met een eenpersoonsbed. Dat wordt smal slapen vannacht. Ik eet nog wat bij een cafetaria aan de overkant en ga dan de video en dit verhaaltje maken. Daarna slapen. Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten