Naar Praag Dag 6 Artern - Leipzig

En weer vroeg op. Het wordt warm vandaag en dus moeten we op tijd op de fiets zitten. We hebben gisteren het meeste al ingepakt, dus we kunnen douchen, aankleden en naar het ontbijt. We zijn er vroeg bij, dus het is rustig. Het ontbijt is compleet, zoals de dat in Duitsland krijgt. Broodjes, vleeswaren, eieren, spek, worsten. Daarnaast ook de muesli ’s en cornflakes. Koffie, thee, sapjes. Het is weer veel te veel. We stoppen ons goed vol, want we zullen het weer nodig hebben vandaag. Na het ontbijt halen we de fietsen uit de schuur en pakken onze bagage er op. Dat is nog een heel gesleep. Ieder drie tassen en een accu. Chris heeft in het schuurtje de accu opgeladen, dus die heeft minder te verhuizen. Eenmaal opgepakt vertrekken we richting Leipzig. Na een kilometer lopen we al vast. De route laat ons zien dat we een steile trap af moeten die geen gootjes heeft. Dat wordt dus niks. Een blik op de kaart laat zie dat we ook een stukje parallel op de grote weg kunnen fietsen. Dat doen we dan maar. De meeste auto’s geven je genoeg ruimte op deze wegen, maar er zijn er bij die je toch in willen halen als een tegenligger aankomt.
Als we de grote weg verlaten komen we bijna direct op de Unstrut Radweg die we 40 kilometer gaan volgen. Het is een heerlijke fietsroute waarop we heel snel vooruit komen. Die 40 kilometer zijn voorbij voor je er erg in hebt. We slaan linksaf en moeten direct een behoorlijke heuvel op. Dat vergt de nodige bijstand van de motor van onze fiets. Boven is een dorpje waar een bakker zou zitten, maar navraag leert dat ie al twee jaar dicht is. Een blik op het dak leert ons dat er waarschijnlijk brand is geweest. Nou ja, dan maar geen brood. We hebben nog koekjes. Een eind verder eten we de koekjes op een bankje op en spoelen ze weg met water. Nog steeds is het tempo hoog en leggen we een mooie afstand af. Na 55 kilometer komen we in een wat grotere plaats met supermarkten. En die hebben bakkers. Bij Bakker Lampe strijken we neer voor boterhammen en koffie. Als het op is gaan we nog even naar de Rewe, want dat is een iets betere supermarkt. We kopen wat lekkere dingetjes voor bij de thee en vervolgen onze weg. We dalen af naar de oever van een enorm meer. De Geiseltalsee. Dat was een bruinkoolmijn die volgelopen is met water. Je mag bijna nergens bij het meer komen, omdat de oevers van die mijnen behoorlijk instabiel zijn. Het waren rechte wanden die stijl naar beneden liepen en ze kunnen dus instorten. Zwemmen is er dus op de meeste plaatsen langs de 30 kilometer lange oever niet bij. Alleen in het uiterste noordoosten is een badstrand, maar daar is het ontzettend druk, dus dat laten we aan ons voorbijgaan. We fietsen door en komen in Merseburg. Dat is een mooi stadje aan de Saale, maar aan ons even niet besteedt. Het is namelijk ontzettend warm geworden. Niet te doen. We blijven dus maar fietsen, want dan heb je nog een windje. In een klein dorpje maken we onze drankjes en hapjes van de Rewe op. We zitten in onze opvouwstoeltjes en ons tafeltje en vormen op die manier best wel een bekijks op de brink van dit dorpje. Als we een half uurtje gezeten hebben vervolgen we onze weg. We hebben nog een uur te gaan en dan zijn we bij Hotel de Drei Linden bij Leipzig. We checken in en gaan naar onze kamer. Ik loop nog even terug voor twee biertjes. De man aan de receptie is erg geinteresseerd in Nederland. Hij is er al een paar keer geweest op vakantie en wil graag weten waar ie nog meer naar toe kan. Hij is overal al geweest, dus dat valt niet mee. Breda lijkt hem wel wat en ik prijs het van harte aan. En van daaruit kun je natuurlijk ook naar Antwerpen, Gent en Brugge. Om van Vlissingen en de rest van Walcheren maar te zwijgen. Nederland is zo mooi en de mensen zijn zo aardig (zijn woorden, niet die van mij). Met de biertjes in de hand ben ik tien minuten later terug op de kamer. Het is tijd om het luie zweet eraf te werken en te beginnen met verhaal en video. Dat staat nu klaar voor de afsluitende maaltijd. Die gaan we zo hiernaast halen. Daarna meer.
We zijn terug. Een op en top Duits restaurant. Schweinemedallions, Rostbraten, gegrillde Forelle, Apfelrotkohl. Noem maar op. Duitser kun je het niet krijgen. Nou….. ok ……..Döner Kebap dan…. maar dat is pas van de laatste paar jaren. Wij nemen allebei Schweine Schitzel. Ik met Kartoffelsalat en Chris met groene sla. Het smaakt goed, maar dat is ook ten dele te wijten aan de vele kilometers die we vandaag weer afgelegd hebben. Strave gaf 66 aan, maar die hebben we pas na 6,5 km aangezet, zodat we ook vandaag weer boven de 100 kwamen. Morgen ietsje minder hopelijk. Dan naar Döblen over 87 kilometer. Wel weer met warm weer. Tot morgen.