We zijn weer vroeg wakker. Kopje thee, douchen en spullen pakken. Het wordt al bijna routine. Toch zijn we er nog een hele tijd mee bezig. Om tien voor acht rijden we bij ons appartement weg en gaan we naar de bakker die iets verderop zit. Die gaat om acht uur open en terwijl we wachten wordt het steeds drukker voor de deur. Het is in Duitsland nog echt een dingetje om op zaterdag en zondagmorgen verse broodjes te halen. De brandweergarage neemt zelfs een paar grote zakken mee. Wij komen voor een ontbijtje. Dat wordt klaargemaakt, waardoor de rij maar langzaam geholpen wordt. Want een van de twee bakkers is bezig met onze bestelling, de andere doet de rij. Het gaat allemaal snel genoeg. Als wij om kwart over acht bezig zijn met ons ontbijtje is de rij opgelost. Om kwart voor negen zijn we klaar voor vertrek. De eerste 20 kilometer gaan licht berg op. Voor een gedeelte op een opgedoekte spoorlijn, dus dat is heel rustig een berg oprijden. Je merkt bijna niet dat er hoogteverschil is. De route gaat door een mooi dal en af en toe stoppen we even om rond te kijken. Na 20 kilometer komen we op het hoogste punt aan. We stoppen even en er stopt ook een Duitser die wil weten of we ook fietskamperen. Terwijl ie dat vraagt valt ie van zijn fiets en neemt mij bijna mee in zijn val. Dat moeten we niet hebben, dus we jagen hem wat bot weg en vervolgen zelf ook onze tocht. Heerlijk 20 kilometers afdalen. Na 35 kilometer komen we in Einbeck aan. Daar zijn we jaren drie jaar geleden ook geweest toen we op weg waren naar Berlijn. We rijden om de kerk en stoppen bij een bakkerij voor een kop koffie. Daar moet natuurlijk ook weer wat lekkers bij en zo zitten we weer lekker in het zonnetje op een terras in Einbeck. Na de koffie weer verder richting het oosten. Het weer is intussen prachtig geworden. Een zonnetje, een wolkje en vooral, de wind in de rug. We suizen richting Praag. In Northeim is het lunchtijd en dus sturen we richting de binnenstad. Daar is niet veel aan, maar we vinden wel een Kochlöffel, een soort fast-food restaurant. We bestellen patatjes, currywurst en een hamburger. Erg weinig soeps, maar het vult en dus is het een succes. Nog een lekker ijsje van de ijsboer aan de overkant en de lunch is compleet. We vervolgen onze weg richting Duderstadt. We komen weer op een omgebouwde spoorbaan en daar suizen we met hoge snelheid overheen. Heerlijk. Tien kilometer voor Duderstadt stoppen we weer, want we hebben nog een thee gemaakt vandaag. Het kooktoestel werkt erg goed. Water in twee minuten gekookt en de thee is dus snel klaar. Nog een lekker stuk Bienenstich erbij die we vanmorgen bij het ontbijt al gekocht hebben en we kunnen er weer tegen. De laatste 10 kilometer gaan ook weer erg makkelijk en dus zijn we snel bij ons hotel. Het is een soort motel net buiten de stad. Er is geen receptie en om binnen te komen krijg je na boeking een code voor de deur. Die werkt gelukkig direct. We komen in een prima kamer. Alles erop en eraan. Een keukentje, een grote koelkast en een super badkamer. Hier komen we de nacht wel door. We douchen het luie zweet er af en sluiten een heleboel apparaten aan op opladers. Daarna nog even op de fiets naar de binnenstad om iets te eten te halen. De historische Altstadt is wel aardig. Mooie kerk, mooi raadhuis en wat vakwerk. We kijken naar wat restaurantjes en besluiten voor de Indier te gaan. Dat blijkt een groot succes te zijn. Heerlijke butter chicken en fantastische lam uit de tandoori oven. Smullen maar weer. Na de maaltijd terug naar het hotel en dit verhaaltje tikken. De wifi blijkt geheel verdwenen, dus kijken of we met de hotspot iets kunnen uploaden. En anders morgen maar. Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten