Zesrivierentocht 2022 Dag 18 Troisvierges - Monschau

We hoeven vandaag niet extra vroeg op, want de etappe is maar 78 kilometer en gaat over de Vennbahn. Dus geen grote hoogteverschillen. Na het ontbijt, dat weer meer Frans dan Duits is, pakken we de fietsen op en rijden bergafwaarts naar Troisvierges. Daar begint de Vennbahn, een oude spoorlijn naar Aachen die over een lengte van 125 kilometer bijna geheel geasfalteerd is. Aan het begin staat een informatiebord waarop met grote letters staat vermeld dat de gemiddelde stijging en daling niet meer dan 2% is. Al snel blijkt dat dat niet klopt, want precies aan het begin van de baan staat een bord met 10%. De oorspronkelijke spoorbaan gaat namelijk na het station van Troisvierges door een tunnel. De fietsroute gaat echter over het bergje waar deze tunnel doorheen gaat. Later komen er nog twee borden met 10%, maar ik vraag me af of de stijging daar ook echt 10 was. Meer iets van 5. Al snel pikken we echter de route op. Het gaat als volgt. Je stijgt eerst heel licht over een kilometer of 7. Dan daal je weer zo'n stuk en dan ga je weer een tijdje omhoog. Het wisselt zich steeds af. Vooral de dalingen zijn natuurlijk een feestje. Zonder inspanning kom je vooruit. Je gaat ook niet te snel, want daarvoor is de helling niet stijl genoeg. Nadeel van deze route is wel dat je niet door de dorpjes komt er dan je dus ook geen horeca aantreft. Voor koffie en Kuchen liefhebbers als we zijn, is dat wel even lastig. Na een tijd komen we in St. Vith. Dat is dan al in België, want ergens zijn we de grens gepasseerd en hebben we Luxemburg achter ons gelaten. St. Vith is geen feest en het is ook nog eens maandag. Ruhetag. En dus gaan we naar de Carrefour. Beetje rare winkel. Veel teveel vloeroppervlakte voor het assortiment. Maar we konden vinden wat we nodig hadden. We hebben ingrediënten voor de lunch gekocht. Stokbrood, boerenpate, koud water. Buiten alles in de fietstassen gepakt. Toen viel ook pas de halve pizza weer op. Chris had gisteravond haar pizza maar voor de helft op en de andere helft hadden we in een door meegenomen. En die had ik vanmorgen dubbelgevouwen onder mijn snelbinder gedaan. Helemaal vergeten. Nu hadden we dubbele lunch. Na een tijdje fietsen kwamen we bij een mooi bankje met uitzicht over een veengebiedje. Erg mooi. We hebben de pizza maar soldaat gemaakt. Bubbelwater erbij, heerlijk. Het stokbrood en de paté blijven vast goed tot morgen.
Na de lunch peddelen we verder. Het landschap is weer wonderschoon en we genieten van elke kilometer. Omhoog is niet lastig en naar beneden is een feest. Het landschap is afwisselend en vandaag zien we zelf een echte bever. Ze zitten in Oudemolen ook, maar daar heb ik er nog nooit een gezien. Hier dus wel. Vijftien kilometer voor de finish komen we in Sourmondt. Hier eindigt een dressinroute over de Vennbahn. Een dressin is zo'n fiets op het spoor. In Zweden hebben we hier fantastische tochten mee gemaakt. Hier laten we mensen in groepen achter elkaar aan fietsen. Op het eindpunt draaien en een biertje drinken en dan met z'n allen weer terug. De afstand is een kilometer of drie, vier. Niet al te gek dus. Op de fiets is het zo gepiept. Als we ze allemaal hebben ingehaald zijn we al weer bijna op onze bestemming. Vandaag slapen we bij Jeje en Anna in het Eifel Haus in Monschau. Hoog boven Monschau. We komen om een uur of vier aan en douchen en kleden ons voor het stadje. Met de fiets dalen we af in de kloof naar de Roer, want dat is de rivier waar Monschau aan ligt. We parkeren onze fietsen (lantaarnpaal met slot er omheen) en wandelen wat rond. Het is druk. We zien een terras met een tafeltje en strijken daar neer. Het is bijna zes uur, dus ook wel tijd om te eten. Chris neemt spaghetti en ik de lackierte Bauchspeck. Goed te eten. Ondertussen zijn er meer eters dan tafels. Er staan steeds meer mensen te wachten. Maar goed dat we direct zijn gaan zitten. Als we de koffie op hebben zijn er ook al weer gegadigden voor onze tafel. We staan hem met alle plezier af en lopen nog wat door het stadje. Het is een stuk rustiger geworden nu alle winkels dicht zijn. We halen onze fietsen op en fietsen terug de heuvel op. Het laatste stukje bij ons onderkomen is echt te stijl, dus daar moet nog geduwd worden. We stallen de fietsen en halen op de kamer de laptop en e-reader. Op het terras drinken we een biertje en tikken dit verhaaltje. Zo nog even de video in elkaar knutselen en dan is het tijd om te slapen. Uploaden gaat lukken, dus met een uur is de video wel online (sorry, maak dat twee uur, want zo snel gaat het ook niet). Tot morgen. Dat knallen we over de Vennbahn naar Aachen (alleen heuvel af) en daarna door stedelijke gebied naar Haaren in Duitsland. We gaan het weer zien.