Marokko 2022 Dag 9 Fes - Rabat

 We hebben weer prima geslapen. De wekker gaat om 8 uur, maar ik ben al veel eerder wakker. Ik bedenk me namelijk dat ik niet meer weet waar ik de auto heb geparkeerd en daarna slaap ik niet meer :-). Later blijkt dat Anna het precies weet en we lopen er in twee minuten naar toe. Eerst natuurlijk nog douchen, inpakken en ontbijten. Dat staat om half negen voor ons klaar aan de rand van het zwembad. Weer een enorme tafel vol lekkere dingen. Dat wordt volgende week weer gewoon havermout. Na het ontbijt betalen we de toeristenbelasting nog bij de Riad, de rest is al via Booking betaald. Daarna halen we onze bagage en willen naar de auto. Dat gaat zo maar niet. Twee man sterk tillen onze zware tassen en begeleiden ons naar de auto. Ze vertellen ook nog even wat ik aan de bewaker moet betalen. 4 euro voor twee dagen. Mooi goedkoop. Met de auto rijden we de stad uit. Vlak voordat we Fes verlaten komen we nog langs een Marjane supermarkt. Daar kopen we nog even rietjes, want die kun je in Nederland niet meer krijgen. We tappen ook nog even een bult geld uit de muur, want dat lukte gisteravond in Fes niet meer omdat alle automaten leeg waren. Nu hebben we weer geld genoeg. We gaan nu eerst naar Moulay Idriss, een plaatsje in de bergen waar Moulay Idriss in de 8ste eeuw de Islam Marokko in bracht. Daar zijn ze hem nu nog dankbaar voor. We rijden eerst over een N-weg, maar door een alternatieve route rijden we het laatste stuk weer binnendoor over een smal weggetje. Dat is wel de manier om Marokko in alle facetten te zien. Na Moulay Idriss rijden we nog 3 kilometer door naar Volubulis, de overblijfstelen van wat eens een van de vijf grote steden van de Romeinen in Marokko was. Nu worden er stukje bij beetje delen van de stad opgegraven. We parkeren de auto onder een boom, want het is inmiddels behoorlijk gaan regenen. Bij de auto is een koffiekeetje waar we eerst maar even onder het afdak gaan zitten met een bakkie leut. Het wil maar niet minder gaan regenen en dus nog een bakkie. Als het daarna nog steeds regent gaan we naar de souvenierwinkel om paraplu's te kopen. Vraagprijs is 250 dirham of een slordige 25 euro per stuk. In New York heb ik ooit iets vergelijkbaars gekocht voor 3 dollar, dus hier gaan we niet mee akkoord. Ik bied 100 voor twee. Dat is nog veel teveel, maar goed. Zij gaan naar 300 per twee, ik naar 150 per twee. Als ze na lang kletsen of 170 per twee zitten, bied ik 160. En daar gaan ze voor weg. We houden in ieder geval ons hoofd droog. Bij de ingang van de Romeinse stad nemen we nog een gids aan die er redelijk uitziet. Hij kost officieel 200 dirham, maar we krijgen hem voor 120 mee. Het blijkt een aardige gids te zijn die in een vuilniszak is gehuld tegen de regen. Hij vertelt honderduit over Volubulis en doet dat prima. Aan het einde van de rit geef ik hem toch maar 200, want dat heeft ie wel verdiend. Bij het tentje waar we koffie hebben gedronken halen we een broodje met ei en tomaat. Dat  gaat er wel in en is eindelijk eens een lichte lunch. Daarna in de auto en in de regen naar Rabat. Eerst tot Meknes binnendoor over kletsnatte wegen en later over de autoroute tolweg naar de stad. Als we daar op rijden wordt het steeds droger, totdat een kilometer of 20 voor Rabat de regen helemaal stopt. Via brede boulevards waarlangs om de vijftig meter twee politieagenten staan, rijden we Rabat binnen. We parkeren bij de rivier en laten onze tassen in de auto. Die staat immers op een bewaakt terrein, dus dat moet goedkomen. We nemen allen onze rugzakken met dure spullen mee. We klimmen een trap op en komen in de medina. Na twee bochten zijn we bij onze Riad. Een hele ander beleving dan gisteren. Heel klein, warm kamertje met twee te korte bedden. We moeten maar zien wat dat wordt vannacht.
We blijven niet lang binnen, maar gaan direct weer op pad. Naar de Hassan toren uit 1196 die een kwartiertje lopen hiervandaan is. Het is ontzettend druk op straat, omdat iedereen vrij is en ook iedereen lekker met de familie naar buiten is. We volgen de stroom mensen naar de toren. Jammer genoeg is het plein voor de toren gesloten, zoals alles in Marokko gesloten is. We kijken over de muur en krijgen een indruk. Dan maar naar de rivier. Ook daar loopt een enorme mensenmassa over de boulevard. Er is wat licht vermaakt met wat elektrische wagentjes voor de kinderen, maar verder is het toch vooral flaneren in je beste kleren en mensen kijken. Bekijks hebben we wel, want er is tussen deze duizenden mensen er maar eentje met blond haar en dat is Anna. Wel opvallend trouwens dat hier enorm veel vrouwen geen hoofddoekjes dragen. Dat is op het platteland anders dan in deze grote stad. We lopen langs het water naar de grote Kasbah die hoog boven het water uitsteekt en de ingang tot de rivier bewaakt. Een imposant bouwwerk op een strategische plek. Via de poort en de smalle straatjes tussen de witte gebouwen komen we boven bij een plein met een prachtig uitzicht op de Atlantische Oceaan. Straks gaat hier de zon onder, maar daar wachten we niet op. We lopen de Kasbah weer uit en gaan de medina in. We hebben een restaurant op het oog voor een laatste traditionele Marokkaanse maaltijd. Het wordt Dinarjat, een mooi restaurant in een Riad. Ze hebben er ook wijn en bier, dus dat maakt de maaltijd compleet. Anna neemt een Marokkaanse witte wijn en ik een Casablanca. We bestellen een tajine met lam en een tajine met vis. Beide zijn overheerlijk. Nog een lekker toetje erbij met bladerdeeg en custard en de maaltijd is compleet. Deze laatste smaakt weer naar jasmijn of oranjebloesem of in ieder geval iets dat het een wat zeepachtig smaakje geeft. Niet Anna's favoriet in ieder geval. Na de maaltijd nog even door de medina. Langs de voornaamste winkelstraat zijn de winkeltjes nu wel geopend en je kunt weer van alles kopen. Wat bijzonder prettig is, is dat je hier rustig kunt lopen zonder voortdurend aangesproken te worden door winkeliers. Prettig om hier te wandelen in tegenstelling tot de medina van Marrakesh waar ze je overal naar binnen proberen te kletsen. We lopen even heen en weer door de straat en wandelen dan naar onze Riad. Daar zijn wel alle winkels dicht. We kijken nog even op het dakterras, maar dat zag er op de foto's een stuk mooier uit dat in het echt. Dat geldt voor het hele hotel. Het ziet er op de foto's prima uit, maar in werkelijkheid mag er wel wat gemoderniseerd worden. We kruipen in bed (ik pas er net in) en gaan lekker slapen. Morgen de laatste dag.