USA 2019 Dag 16 Holbrook, AZ - Mesa, AZ

Vandaag de laatste dag van onze Arizona rondrit. We staan vroeg op en begeven ons naar het ontbijt. Dit keer geen wafelmaker, maar een pannenkoekenautomaat. Je drukt op een knop en een minuut later komt er een verse pannenkoek uit de zijkant van het apparaat. Heerlijk. Ei en worst erbij en smullen maar.

De pannenkoekenautomaat

Na het ontbijt rijden we in drie kwartier naar onze eerste bestemming. Ook hier zijn we 34 jaar geleden geweest. Walnut Canyon, een plek waar 800 jaar geleden de indianen in huizen die in de rotswanden gebouwd waren, woonden. Het is een anderhalf kilometer lange wandeling, die eerst een behoorlijke afdaling maakt en aan het einde weer stijl omhoog gaat.

We zitten op 2000 meter hoogte, dus dat is best wel even hijgen. Gelukkig is het niet zo warm. Het is mooi op zo'n bekende plek terug te zijn en tegelijkertijd besef je je hoeveel je toch weer vergeet in 34 jaar. Na Walnut Canyon pakken we de auto en rijden we naar Flagstaff. Hier doen we een stukje Route 66, maar het is de moeite niet waard, want het is nu een weg met 6 banen geworden. Weinig nostlagie over. We tanken in Flagstaff en zetten dan koers naar Sedona. Onderweg komen we door Oak Creek Canyon, een mooie weg door bossen en langs de Oak Creek, een klein riviertje. We stoppen even en verzamelen stenen voor Liesbeths tuin.

Daarna een stukje door. We eten een pizza bij een restaurantje dat aan de rivier en langs de weg ligt. Mooi plekje met een beetje schaduw. We drinken er root beer. Heerlijk is dat. Daarna rijden we verder. Er is een Slide Rock State Park, maar daar is het op deze zondag erg druk. Je kunt er niet parkeren en je moet ook betalen om er met je auto in te rijden. Dus rijden we maar door naar Sedona.

Sedona is omgeven door Rode Rotsen, Red Rocks. Dat zorgt voor prachtige plaatjes.

Deze rots wordt Snoopy Rock genoemd, omdat ie lijkt op Snoopy die op zijn rug op zijn hok ligt.

Dat is een erg toeristische plaats met heel veel souvenierwinkels. Dat is voor ons geen probleem. We lopen langs de winkels, kopen t-shirts en andere leuke dingen en eten een dikke ijsco. Om half zes is het tijd om te gaan rijden. We volgen niet de snelweg, maar gaan dwars door het Tonto National Forest. Dat is een mooie tocht waarbij je hele einden met hoge snelheid afdaalt richting Mesa. We komen immers van 2000 meter hoogte en moeten terug naar zeeniveau. Om half acht zijn we weer thuis. Liesbeth heeft nog lekkere spareribs in de vriezer. Die ontdooien we en we eten ze samen met een salade. Prima maaltijd. Daarna zijn we moe en gaan we slapen.