USA 2019 Dag 14 Tucson, AZ - Willcox, Az

We hebben overnacht in Tucson in de Red Lion Inn. In 2012 hebben we tijdens onze grote rondreis door het westen ook overnacht in een Red Lion Inn in Coose Bay in Oregon. Dat is ons destijds prima bevallen. Dit keer was het wat minder. De kamer was op zich goed en het ontbijt ook. Maar het gebouw en de ligging waren niet best. Maar ik had al geboekt, dus we moesten wel. Na het prima ontbijt vertrokken we dan ook maar weer snel. De eerste bestemming was maar 15 minuten weg. De oude missiepost van San Xavier del Bac was het doel. De Spanjaarden probeerden dit gebied onder controle te krijgen en de indianen te bekeren tot het christelijke geloof. Daarvoor werden in de rivierdalen missieposten gesticht.

Na de missie gaan we verder naar onze tweede bestemming, een Titan raketlanceerinstallatie uit de Koude Oorlog. Als we de site willen bekijken moeten we een rondleiding van een uur en een kwartier doen die pas drie kwartier laten begint. Dat duurt dus veel te lang. We bekijken wel de tentoonstelling die erbij hoort, zodat je een idee krijgt hoe het er uit ziet, maar we kunnen niet de silo met de Titan raket zelf bekijken. Maar dat betekent wel dat we snel door kunnen. 

Het museum is genoemd naar Ferdinand van Galen. In Groningen staat Bernard van Galen bekend als Bommen Berend. Is dit dan Raketten Freddy? 

Eerst naar een winkel om wat lekkere dingen te kopen voor de lunch. Daarna rijden we door naar de volgende missiepost, dit keer in Tumacacori National Historical Park. Ook hier een oude missiepost, maar nu eentje die het zwaar te verduren heeft gehad van de aanvallen van de indianen en uiteindelijk ook weer in de steek is gelaten. 

Vanuit de missiepost is het een kleine wandeling naar de rivier. We verwachten er niet veel van, maar als we bij de rivier zijn blijkt daar toch water door te stromen en is het duidelijk waarom de Franciscanen deze plek hebben uitgezocht om een missiepost neer te zetten. 

De Santa Cruz rivier. Eén van de grote rivieren in Arizona.

We wandelen terug en pakken de auto voor een langere rit naar Tombstone. Onderweg stoppen we bij een Reststop, een parkeerplaats om onze gekochte lekkernijen op te eten. Het blijkt een vieze bedoening, dus we eten van achter uit de auto. Ondertussen cirkelen de gieren boven ons hoofd. 

Kip, wortels, tomaatje en wat broodjes. Lekkere lunch onderweg.

Misschien zien ze dat er wat te eten is of misschien wachten ze tot wij omvallen. Dat gebeurt natuurlijk niet en we rijden snel door naar Tombstone. Daar komen we om een uur of vier aan. Dit is de plaats die beroemd is geworden door Sherrif Wyatt Earp en de Gunfight at the OK Corral. Het hele stadje ademt nog de sfeer van 150 jaar geleden uit en nog dagelijks worden er gunfights opgevoerd. Wij zijn natuurlijk weer eens te laat, maar toch zie je nog een heleboel cowboys door de straten lopen. Iedereen in het stadje houdt zich aan de kledingvoorschriften. De postkoets die rondrijdt maakt het nog echter. 

We lopen door het stadje, bekijken de souvenirwinkels en drinken wat in een echte, oude saloon. 

Ik drink Sarsaparilla, een frisdrankje uit de cowboytijd.

Het is er erg leuk, maar terwijl we rondlopen gaat de ene na de andere winkel dicht en wordt het steeds stiller op straat. Als we de hele Mainstreet gehad hebben lopen we terug naar de auto. In de straat waar we geparkeerd hebben loopt een roedel herten die de weg wat kwijt is. Ze schieten tussen wat huizen door en zijn verdwenen. We besluiten nog een uurtje door te rijden en in Willcox te kijken of er een respectabel motel te vinden is. Als we Tombstone uit zijn worden we geconfronteerd met de gevolgen van het Trumpiaanse presidentschap. Er is een controlepost van de Border Patrol, de grensbewaking. Mijn paspoort (ik ben de enige niet-Amerikaan) wordt uitvoerig gecontroleerd. Ik heb nogal veel stempels in mijn paspoort, dus de man kan de juiste stempel niet vinden. Uiteindelijk geeft ie het op en mogen we doorrijden. In Willcox vinden we een prima motel voor een zacht prijsje, de Quality Inn. Ik kom er achter dat wanneer je bij de balie vraagt wat hun prijs voor kamer is, dat die dan lager is dan wat je op Booking.com moet betalen. Dus zolang je niet in het hoogseizoen in Amerika reist ben je goedkoper uit als je niet reserveert.  Tegenover het motel is een restaurant, het Double S Steakhouse. Het is bijna niet te vinden, maar het is er wel. We bestellen ons eten met een lekker biertje erbij. Ik heb de Prime Rib Steak. Die is prima te eten. 

Na het eten wandelen we terug naar het motel en gaan lekker slapen.