We slapen uit en zitten zo ongeveer om kwart voor negen bij het ontbijt. Weer een heerlijk buffet op een heerlijk plekje aan de rivier. Of beter gezegd de lagune, zoals ze dat hier noemen. Een vijver met enorme koi-karpers en andere grote vissen. Het buffet is zo ongeveer hetzelfde als in Bangkok, alleen iets uitgebreider. We ontbijten heerlijk en natuurlijk veel teveel. Gelukkig heel veel fruit. De kinderen komen een voor een ook aan tafel en rond half tien komt Thom als laatste aanschuiven. We debatteren nog even over wat we allemaal gaan doen. Voor morgen boeken we een toer naar Erewan National Park en nog een paar dingen en voor vandaag een boottocht over de River Kwai met een paar stops erin. We informeren nog even naar de scooters, maar die van het resort zijn op en als je er dan eentje wilt huren buiten het resort wordt dat een heel gedoe met paspoorten etc. Dus dat doen we dan later wel. Vandaag wordt het programma dus eerst zwemmen, dan de boottocht, daarna lunchen en daarna weer zwemmen en dan als het donker is naar de avondmarkt. Een rustige dag met een vol programma. Om half twaalf hebben we de boot besteld en die komt dus ook mooi op tijd. Het is een lage boot met een gigantische motor achterop met een schroef aan een lange stang. Hij maakt een enorme hoeveelheid lawaai, maar gaat ontzettend snel. We varen eerst stroomopwaarts richting de beroemde brug. Daar zijn we al na een paar honderd meter en dus zijn we weer snel aan land. We klimmen de trap op die naar de brug gaat en even later staan we tussen de rails. De trein komt nog maar 2 keer per dag, dus we kunnen rustig de rivier oversteken. Er zit een violist die nadat we hem 10 Baht geven opveert en vraagt waar we vandaan komen. Als we Holland zeggen wijst hij op een gat in het staal van de brug en roept 'kogelkat'. We prijzen hem voor zijn goede Nederlands. We lopen naar de overkant waar wat souvenirwinkels zijn. Even een rondje en nog wat lekkers gekocht. Daarna weer terug naar de overkant naar ons bootje. We varen weer stroomafwaarts en komen na verloop van tijd bij het oorlogskerkhof van Chong Kai waar 1700 Britse en 300 Nederlandse slachtoffer van de Birma spoorweg begraven liggen. Interessant om dit zo ontzettend ver van huis tegen te komen. Het is inmiddels wel bloedjeheet geworden. Op de boot is het prima, want dan waait de wind om je heen, maar als we stil liggen of moeten lopen is het niet te doen. De volgende stop is bij de grotten van Wat Tham Khao Pun. Je daalt met een trapje af en loopt van door een klein grottenstelsel met een paar ruimtes met boeddhabeelden. Leuk, maar niet meer dan dat. Ergens wat lager kom je weer met een trap uit de grot. Vanaf de boot hebben we een shuttle genomen. Een brommer met zijspan waar we met z'n vijfen op passen. Het ding stinkt aardig als ie de heuvel heeft genomen. Maar zo hoeven we niet te lopen. We spekken ook nog even de kas van de vrouw van de brommerchauffeur door 2 flessen water te kopen. Dan weer met de boot verder. Laatste stop is weer op de weg terug bij het War Museum. De boot is inmiddels gloeiend heet aan alle kanten, dus oppassen met uitstappen, je kunt je overal aan verbranden. Het oorlogsmuseum is gebouwd op de plek waar het originele kamp was van de soldaten die aan de brug over de rivier moesten werken. Er zijn vooral foto's te zien, maar wat interessant is, is dat er krantenartikelen uit de Nederlandse kranten hangen over soldaten die terugkeren naar Kanchanaburi naar de plek waar ze aan de brug hebben gewerkt. Er hangt overigens ook een negatief artikel uit de Volkskrant dat verhaalt over de manier waarop het gebied in een toeristische attractie is veranderd. Er komen inderdaad veel toeristen, maar dat is ook logisch, want dit is een van de centrale plekken op de wereld waar de tweede wereldoorlog een gezicht heeft gekregen. En dus komen mensen uit alle windstreken hier naar toe. Wij pakken na de korte visite de boot weer terug naar het resort. We zijn twee en een half uur onderweg geweest en hebben honger. Even opfrissen en dan lunchen aan de rivier. De kinderen zien hun kans schoon en bestellen een hamburger met friet. Het smaakt allemaal weer prima. Vooral de drankjes met mango en kokosnoot vallen in de smaak. Na de lunch naar het zwembad. Daar bedenkt Anna dat een massage wel goed is. Ze informeert even bij de balie hoe dat gaat. Je bestelt en ze komen naar je kamer. Anna reserveert gelijk voor vijf personen. Een half uur later zijn er vijf Thaise dames om ons een uur lang onder handen te nemen. Heerlijk. Ze kruipen op handen en knieen over je heen en nemen elke spier en gewricht onder handen volgens een vast ritueel. Heerlijk. En dat voor 7,50 euro. Na de massage bestellen we maar weer wat lekkers. Mango lassi en kokosnoot lassi. Drankje met yoghurt. Heerlijk.
Nu nog even wachten tot de kinderen voor de derde keer uit het zwembad komen en dan naar de avondmarkt.
Het is al laat als we op stap gaan naar de avondmarkt. We lopen langs een uitgaansstraat met veel cafés waar oudere Britse mannen zitten die bier drinken. De markt is 2 kilometer verderop en dat is een heel eind in deze warmte. Op de markt alleen maar lokale mensen. Geen toeristen. We kijken wat rond en kopen her en der telefoonhoesjes. Er zit iemand brillen te maken en hij heeft ook Raybans. Op de vraag wat zo'n bril kost op sterkte antwoordt hij: 1000 baht. Dat is niet veel, dus ik bestel een bril. Duurt 20 minuten, zegt ie. Als we na 20 minuten weer terug zijn, blijkt dat ie er gewone glazen op sterkte in heeft gezet. Da's nou jammer, geen zonnebril erbij. We zoeken wat te eten, maar er zijn alleen maar stalletjes waar je eten kunt kopen, maar niet kunt zitten. We lopen terug naar het hotel via de grote, oninteressante weg. Vlakbij het hotel kiezen we een leuk restaurantje waar we weer van alles bestellen en oppeuzelen. Na het eten gaan de kids naar het hotel en wij blijven nog voor de koffie. Op de terugweg zien we een gigantische schorpioen bij het hotel. Herinnert je eraan dat je weer in de tropen bent. Als we thuis zijn, lekker slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten