We lopen naar Rangnam Road en proberen daar een taxi te krijgen naar Wat Pho waar de liggende buddha te vinden is. Dat zoeken van een taxi valt nog niet mee, want over grote afstanden in druk verkeer willen ze voor toeristen de meter niet aanzetten. Dat levert niet genoeg op. In plaats daarvan willen ze je alleen meenemen voor een afgesproken prijs. En die begint hoog. Dus de eerste taxi vroeg 300 baht en dat is zeker drie keer de normale prijs. Na een aantal pogingen krijgen we er eentje voor 150 baht. En nog een grote ook. De man is uiterst vriendelijk en zet ons bij een rustige ingang van Wat Pho af. We kunnen zonder gedoe naar binnen, onze korte broeken en blote schouders zijn vandaag geen probleem. We kijken wat rond en genieten van de prachtige bouwwerken. Na een tijdje is het tijd om de grote liggende buddha op te zoeken. Volg de drukte en je bent er. Vlakbij is een punt waar je een gratis flesje water van het Thaise waterleidingbedrijf op kunt halen. Mooie service. 1 flesje per bezoeker. Daarna gaan we de tempel in. Schoenen uit in een tasje. Eerst langs de liggende buddha, een enorm liggend beeld van goud. Imposant. Daarna aan de achterkant van het beeld langs een lange rij schalen waar je muntjes in moet gooien. Aan het begin koop je een schaaltje kleine muntjes en die laat je in de metalen schalen klinken. Leuk. Geen idee waarom we dit doen. Het zal wel iets met offers te maken hebben. Als we klaar zijn is het echt wel weer warm geworden. Er zijn nog een paar leuke torens om te bekijken. Als we dat gedaan hebben zoeken we de uitgang op. Aan de overkant is een cafe waar we binnen in de gekoelde ruimte neerzakken. Moe, maar voldaan, genieten we van koffie, sap, pizza hawaii, broodje ham kaas en pannekoeken met mango. Na deze pauze lopen we weer naar de rivier. Er gaat een boot naar de overkant waar nog een mooie tempel, Wat Arun, te bekijken is. Deze staat in de steigers, dus daar zijn we snel klaar mee. We lopen naar de steiger van de rivierbus en varen een aantal haltes verder naar Chinatown. Gisteren waren we zo laat dat alle winkels gesloten waren, dus vandaag maken we dat goed. Er zijn ontelbaar veel kleine winkeltjes met prullaria en andere rommel. Alles spotgoedkoop. Na een paar honderd meter door een smalle steeg met aan weerzijden winkeltjes van maximaal 10 vierkante meter te hebben gelopen komen we in een iets bredere straat. Die volgen we naar Yaowarat Road. Als we die recht oversteken komen we in een steeg met weer andere winkeltjes. Veel gedroogde vis, kruiden, snoep en andere etenswaren. Leuk om te zien. We kopen kauwgom en snoep in grote hoeveelheden. Als we dit straatje uit zijn, zien we aan de overkant een Starbucks. Die komt als geroepen. Binnen is bijna niemand, want dit is natuurlijk veel te duur voor de Thai en de backpackers. We kunnen in de luie stoelen gaan zitten. We bestellen koffie en sapjes en wat lekkernijen en laten onze moeie voeten rusten. Ondertussen bedenken we dat we een massage kunnen doen. Vlakbij is een massagesalon. We lopen er naar toe. Christien, Thom en Lisa kiezen voor de voetmassage en Anna en Paul doen de hoofd-, nek en schoudermassage. Drie kwartier voor 150 baht oftewel 4 euro. Heerlijk. We vallen bijna allemaal in slaap. Na drie kwartier krijgen we nog een lekker sapje en dan gaan we verder. Op de hoek nog even wat stokjes gebarbecuede kip en dan een taxi aanhouden. Die brengt ons voor 100 baht (afgesproken prijs) na MBK, een gigantisch warenhuis, waarvan er veel zijn in Bangkok. Zeven verdiepingen van alles wat voor lage prijzen, als je tenminste af wilt dingen. Ze vragen je namelijk altijd eerst veel te veel en dan moet je maar zien dat je de prijs naar beneden krijgt. Een probleem is ook dat veel spullen hier namaak zijn. Dat kun je soms aan de prijs zien, maar soms ook niet. We blijven hier veel te lang hangen. Zo lang dat we maar besluiten hier ook te eten. Er zijn een aantal enorme food courts waar voor elk wat wils te vinden is. We halen een kaart met 100 baht per persoon. Daar ga je mee naar de balie van je keus. Je haalt je eten en het bedrag wordt van je kaart afgeschreven. 100 baht is 2,75 en daar hebben we allemaal genoeg aan. Een goedkope maaltijd dus.
Na het eten naar de taxistand. Nummertje trekken en wachten tot je aan de beurt bent. We hebben geluk, er stopt een grote taxi voor de deur. De chauffeur zet op verzoek de meter aan en we rijden naar het hotel. Dat is dus 85 baht, met fooi dus 100. Weten we dat voor de volgende keer ook weer. Voor die afstand in het drukke verkeer dus 100. De taxi brengt ons voor de deur. De kids rennen naar boven want het zwembad is tot 20 uur open en het is bijna zo laat. Zwemkleren aan en erin. Het is nu 20.40 uur en ze zijn nog steeds niet terug. Dat gaat dus prima. Straks met de taxi naar Khao San Road, het backpackers district. Even kijken hoe het daar is.
Groot feest. De taxi brengt ons met wat licht oponthoud in het verkeer tot vlakbij Khao San Road. We lopen er een paar meter op en je wordt direct van alle kanten besprongen door mensen die bier, cocktails, lachgas, gefrituurde schorpioenen en ping pong shows aanbieden. Alles vergezeld van een enorme hoeveelheid lawaai uit enorme speakers. We lopen de straat helemaal door en komen dan op een terras terecht waar een bandje staat te spelen. Klinkt goed en we kiezen wat drankjes uit. Vooral mojito's en mai tai's. Na de tweede ronde stappen we weer op en lopen weer een stukje verder. Anna ziet een henna tattoeage standje en daar zoekt ze samen met Lisa een tattoeage uit. Die wordt in 20 minuten op de arm gezet. De dames zijn tevreden. We lopen weer een stukje verder. Om de hoek is een parallelstraat aan Khao San. Daar is het ook leuk, maar aanmerkelijk rustiger. We strijken er weer op een terras neer en bestellen wat te drinken en te eten. Er komt een groepjes jongens voor ons op straat die breakdancen. Erg leuk. Ze worden vergezeld van een human beatbox. Een jongen die in zijn eentje prachtige muziek maakt met zijn stem. Het is inmiddels behoorlijk laat geworden, dus we pakken de taxi terug naar het hotel. Geen gezeur, gewoon met de meter en bijna zonder verkeer op straat. Om een uur of 1 zijn we terug in het hotel. Lekker slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten