Sicilë 2016 Trapani - Erice - San Vito lo Capo

Zondag 24 april 2016: We staan om half negen op. We hebben prima geslapen, al is het natuurlijk altijd wennen in een ander bed. Het begin van de nacht was wat onrustig, want het is hier een feestweekend. Morgen is bevrijdingsdag en dat wordt hier groots gevierd. Muziek, wijn, laat enzovoort. We slapen midden in het uitgaanscentrum, dus we krijgen er wel wat van mee. Zo speelt op dit moment buiten een duo Back in Black van Amy Whinehouse met een zwaar Italiaans accent. Wel erg leuk natuurlijk.
Het ontbijt is Italiaans, dat betekent dat we koffie en een croissant krijgen. Daarvoor moeten we wel naar een bar aan de overkant van de straat. Cafe Gral. We nemen een croissant met pistache pasta. Heerlijk en het vult ook nog eens even. Lekker vingerhoedje koffie erbij en wat orange juice. Dat gaat er in. We hebben bijna alles meegenomen en kunnen dus bijna weg, we moeten alleen nog even terug naar de kamer omdat het geheugenkaartje van de camera nog in de laptop zit. Daarna wandelen we naar de auto die er nog goed bijstaat. 

In vier minuten rijden we naar de kabelbaan die ons naar Erice, een stadje hoog op de rotsen zal brengen. Parkeren is een makkie, de hele parkeerplaats is voor ons. Er is wel net een hele groep per bus gearriveerd, die mogen eerst. Maar na een paar minuten mogen we de gondel in en beginnen we voor een lange rit naar boven. Dat duurt zeker 10 minuten. Net als gisteren is Erice trouwens in nevelen gehuld. De omgeving is zonnig, maar de berg zelf trekt blijkbaar de bewolking aan. Via de Porta Trapani komen we in een werkelijk prachtige stadje met smalle steegjes. Blijkbaar zijn er in dit kleine stadje 40 kerken die je bijna allemaal kunt bekijken. Ook is er een kasteel en natuurlijk een prachtig uitzicht naar alle kanten. Af en toe lopen we in de zon en af en toe komen de wolken zo laag dat we in de mist lopen. Dit geeft nog een extra mysterieus gevoel. 

We kopen een boekje met een rondwandeling en volgen die. Je kunt een kaart kopen om alle bezienswaardigheden te bekijken, maar wij kiezen ervoor om afzonderlijke kaartjes te kopen. Dat scheelt tijd, want dan hoef je niet overal in. Tijdens onze horeca stops is het telkens tijd voor koffie en een Siciliaanse specialiteit. De eerste stop een Arranciata. Dat heeft niets met sinaasappels te maken, behalve dat de kleur een tikje oranje lijkt. Het is een balletje risotto, gevuld met ham en mozarella dat gefrituurd is met een kroketachtig laagje. Heerlijk. De tweede koffiestop nemen we cassata. Dat is ricotta met vruchtjes, een laagje cake en marsepein erover. Goddelijk, vooral omdat ik al twee maanden geen suiker meer heb gehad. Dat geeft energie. 
De lunch is weer light. Met Wasa light crackers en salami, gezeten op een betonnen randje bij een van de kerken. Wel met een fantastisch uitzicht.

.

In Erice kopen we een fantastische aardewerken schaal met citroenen en vissen motief. Het ziet er geweldig uit en we willen nog wel meer meenemen. Maar hoe doe je dat met Ryanair? Het blijft bij deze ene, die echter wel perfect is voor het serveren van vis.
We dalen weer van de berg af in Erice en pakken onze auto voor een uitje naar zee. We rijden een half uur naar San Vito lo Capo. Daar is de zee schitterende blauw en het water super helder. 

Het lijkt er alleen een beetje veel op een grote badplaats en dat is op deze drukke zondag geen pre. We parkeren, lopen naar het water en kijken wat rond bij de Arabische sieradenverkopers. Dan maar snel weer terug naar onze illegaal geparkeerde auto. Met verkeersregels nemen we het trouwens niet zo nauw. Niet alleen parkeerverboden met wegsleepregelingen worden genegeerd, ook inhaalverboden en snelheidslimieten worden door elke Siciliaan aan de laars gelapt. Het zou gevaarlijk zijn om je er als toerist wel aan de afspraken te houden, dus we doen vrolijk mee. In een half uurtje zijn we weer in Trapani. We proberen wat dichter bij het hotel te parkeren, alleen lukt dat niet zo. We moeten een enorm eind omrijden door de stad en als we na het nemen van heel veel smalle straatje weer terug zijn, blijkt dat bijna alles vol is. Toch vinden we iets verderop nog een klein plekje. We parkeren en lopen terug naar het hotel. Daar is de bekerfinale net halverwege. Ook maar eens even kijken. Het is lang niet zo spannend als vorig jaar. Maar toen waren we ook zelf bij. Feyenoord weet te winnen. Anna zal blij zijn.
Wij pakken onze spullen en gaan op zoek naar een restaurant. La Vele is volgens Tripadvisor goed en dat blijkt ook wel uit de rij die voor de deur staat. Toch maar eens even informeren en we kunnen snel een tafel krijgen. Wel in het pizza gedeelte van het restaurant. Ach, dan maar pizza. We bestellen een lekker wijntje, een antipasta van tonijn en twee pizza's. Alles is weer prima te eten. We genieten er van. Als het op is, nog even langs dezelfde koffie bar als gisteren voor een americano en een capuccino. Daarna terug naar het hotel. Het is immers al 11 uur. Door dat late eten kun je wel snel gaan slapen. Morgen is er weer een dag. Dan naar Segesta, Selinunte en Agrigento. Veel tempels.