Om 9 uur willen we vertrekken, dus staan we al weer om half acht naast het bed. Natuurlijk nog wel eerst een ontbijtje maken uit de gevulde koelkast. Die trouwens een stuk leger is geworden. We hebben alles zo ingepakt en precies om 9 uur is de eigenaar er om af te rekenen. We kunnen dus op tijd weg. De stad uit gaan met onze C1 een stuk sneller dan de stad in. We zitten zo op de snelweg en rijden naar het noorden. We passeren Catania, een grote havenstad en rijden door naar de Etna. Nog wel even zoeken welke weg we moeten nemen, maar de kaart en de navigatie helpt daarbij. We komen steeds dichter bij de vulkaan en het landschap wordt steeds kaler. Op een gegeven moment rijden we echt op een lavastroom, tijd om te stoppen dus.
Iets onder ons op de helling staat een huis midden in een lavastroom. Die heeft het niet gered. We rijden verder en komen bij Refugio Sapienze, vanwaar de kabelbaan vertrekt. We kleden ons warm aan en kopen tickets. 30 euro pp voor de kabelbaan, 24 voor een tocht met een jeep en 9 voor de gids. 63 euro pp, maar dan ga je ook naar 3000 meter hoogte om een van de jongste kraters van de Etna te bekijken. De kabelbaan gaat langzaam, de jeep nog langzamer. We kruipen omhoog tot we bij het einde van de weg zijn. Een weg die trouwens voor een groot deel over de sneeuwvelden voert.
Bovengekomen blijkt het bijzonder koud. Rijp groeit aan rotsblokken en maakt prachtige ijskristallen. We lopen een rondje over twee nieuw ontstane kraters uit 2002 en 2003. Van november tot januari heeft de krater toen zoveel lava uitgebraakt dat er twee stromen zijn ontstaan, eentje richting bos en een andere die de hele kabelbaan heeft weggevaagd. Spectaculair om de stromen de berg af te zien gaan.
Als we rond zijn, snel weer in de jeep en naar beneden. We eten onze crackers met worst en kaas boven op de vulkaan achter een hutje om uit de wind in de zon te kunnen zitten. De kabelbaan brengt ons weer naar beneden en we rijden via binnendoor weggetjes naar ons volgende verblijf. Het is een soort omheind appartementencomplex waarvan wij een appartement met eigen zwembad hebben. Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat. Verder ziet het er allemaal wat kaal uit. We brengen onze spullen naar binnen en proberen het zwembad natuurlijk even. Dat is nog niet echt warm. Even een paar baantjes en hup er weer uit. Dan met de auto naar Taormina dat hier een paar kilometer vandaan ligt. We rijden naar de lage kant van het stadje omdat je daar goedkoop schijnt te kunnen parkeren en met de kabelbaan naar het hoger gelegen gedeelte kunt. Helaas, helaas, ook beneden aan moet je duur parkeren en wat erger is, de kabelbaan is in onderhoud en daarom gesloten. Moet je maar in het seizoen komen. We pakken de auto en kruipen via een weggetje langs een rotswand omhoog naar de parkeergarage van de stad. Eerst nog een verkeerde afslag waardoor we bijna de parkeergarage van het ziekenhuis intuffen, maar gelukkig hebben we net op tijd door dat we verkeerd zitten. Nog een paar ijzingwekkende haarspelden en dan zijn we er. We rijden door de busingang naar binnen en denken even een busparkeerkaart te hebben (110 euro voor 3 uur) maar aan de kassa bekijkt een dame het kaartje en het blijkt gelukkig een autokaartje te zijn. We wandelen Taormina in en het blijkt een groot toeristisch circus te zijn. Een hoofdstraat met winkels, af en toe een kerk en vooral veel mooi uitzicht op zee. Stefano uit Siracusa heeft ons al gewaarschuwd voor de toeristische restaurants met 'plastic food' zoals hij het noemde en dus pakken we snel de auto weer en rijden naar een plaatsje aan zee waar een restaurant zit dat hij aanbeveelt. Die is Siracusa was ook goed, dus deze doen we ook. We kunnen hem alleen niet vinden. We rijden kilometers, bekijken de kaart via Tripadvisor en staan dat op een plek waar ie echt niet is. En dus besluiten we na een uur dwalen in het Siciliaanse donker maar weer richting appertement te gaan en daar in de buurt wat te eten te zoeken. We rijden via de snelweg terug en als we de snelweg af zijn zie ik een bord van een trattoria en zie ook wat mensen binnen zitten. Snel stoppen en naar binnen. Het is een eenvoudig restaurantje zonder kaart, maar met een bediening die je een beetje inschat en dan kijkt wat je lekker vindt. Wij krijgen een antipasto, een heerlijk bord met huisgemaakte hapjes, eigenlijk al genoeg voor een hele maaltijd. Daarna het hoofdgerecht, voor Christien twee hele gevulde paprika's en voor mij twee heerlijke worsten met anijs er in. Erg lekker. Sla erbij en smullen maar. We bestellen geen toetje, maar we ontkomen niet aan het lokale fruit. Een soort kruising tussen peren, pruimen en abrikozen. We krijgen een bakje vol en een mesje en schillen maar. Daarna nog een leuk gesprekje en een kop koffie. Om 11 uur rijden we terug naar ons appartement, proberen nog wat te tikken, maar dat mislukt. We vallen als een blok in slaap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten