Vrijdag 28 juli 2006: Seattle
Tweede poging, Liesbeth deed net de stroom eraf en ik was
alles kwijt wat ik tot nu toe van vandaag had geschreven.
We komen vandaag was langzaam op gang. Paul en Thom zijn
als eerste op, maar Anna en Christien slapen nog lang. Een mooie gelegenheid om
het verslag te schrijven. We eten wat cereal en koffie. Als uiteindelijk
iedereen klaar is met eten, douchen en pakken, nemen we de auto om naar de
Snoqualmie Pass te rijden voor een lekkere wandeling. Paul neemt nog snel even
wat geocache prints mee. Na een klein uurtje rijden over I90 komen we bij de
Denny Creek Campground. Daar begint het pad naar Denny Creek waar we heen
willen. Bij het begin van het pad kun je parkeren, maar daar moet je dan wel
een pass voor hebben. Wij hebben die niet en zetten onze auto iets verder terug
neer. We lopen wel iets verder. Bij het begin van het pad is het erg druk met
auto’s en onderweg komen we ook veel mensen tegen. Het is een mooie wandeling
langs hele hoge bomen en diepe kloven met een riviertje beneden. Het is wel een
beetje lawaaiig, want hoog boven ons loopt I90. Na een tijdje komen we bij de
plek waar we zijn moeten. De rivierbedding heeft hier het gesteente
gladgepolijst. Een mooie plek om in het water te spelen, maar dat vinden veel
meer mensen ook. Het is er erg druk. Als we richting een leuk plekje lopen
worden we voorbijgesneld door een vervelende man die er snel voor zorgt dat hij
het hele plekje heeft ingepikt. En het is ook nog eens op de locatie van de
cache. We zoeken eens goed in het rond en uiteindelijk is het Christien die de
eerste cache in de US weet te localiseren. En er zit nog een TB in ook. Vlakbij
de plek gaan we ook aan het water zitten. De kinderen spelen in hun ondergoed
in het water. Thom valt weer eens om en, zoals we gewend zijn, op zijn
voorhoofd. Gelukkig valt het mee. Zijn sokken worden gebruikt als koud doekje
en daarom moet hij later roze sokken van Anna aan. Daar is hij heel blij mee,
maar niet heus. Na een half uurtje beginnen we aan de afdaling. We hebben nog
meer te doen. Eerst weer terug naar de auto. De GPS heeft geen ontvangst, dus
een tweede cache in de buurt is niet te doen. Chris rijdt een stuk in de auto,
maar dat bevalt niet erg. Toch moet ze twee keer keren op de weg en dat gaat
prima. In de buurt van Franklin Falls parkeren we de auto en gaan op weg naar
nog een cache. Een wandeling van 500 meter over een bijna vlak pad. De ontvangst
is slecht, dus het is nogal moeilijk om de cache te vinden. Uiteindelijk lukt
het Paul op een hele andere plek dat we aanvankelijk zochten. Er zou een TB
inzitten, maar die is niet te vinden. Hierna lopen we naar de eigenlijke
waterval. Het blijkt een hele mooie te zijn. We gaan er maar even bij zitten,
zodat de kinderen nog wat kunnen spelen. Na een tijdje komen er mensen waarvan
er eentje zelfs onder de waterval gaat zwemmen. Wat moet dat koud zijn. Het is
voor ons het teken om terug naar de auto te gaan, want we moeten om zes uur
terug zijn voor de spareribs van Hunter. Het wordt iets later door het drukke
verkeer, maar we zijn toch bijna op tijd. De ribs worden al gebraden op de bbq.
De corn moet nog even gekookt worden en dan kunnen we los. Heerlijke ribben en
corn. Dat gaat er wel in. Na het eten nog een lekker toetje met ijs, maar dan
is Christien al op de bank in slaap gesukkeld. We spelen nog een spelletje met
de kinderen en dan gaan we allemaal lekker slapen.
Eten: spare
ribs Hunter’s style en corn on the cob
Weer: ‘s ochtend bewolkt, maar oostwaarts zonnig, 25 graden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten