26 juli 2006
Vandaag is de dag. We zijn naar Elburg gekomen, omdat we
vandaar door pa naar Schiphol gebracht kunnen worden. We staan om half zes op
en douchen allemaal. Daarna snel naar beneden om de laatste spullen in te
pakken en een ontbijtje te eten. Lekkere bolletjes en veel krentenbollen.
Daarna afscheid van ma en in de auto naar Schiphol. Het eerste stuk door de
polder is het lekker rustig, maar ook als we na Lelystad op de snelweg komen,
is het nog steeds niet druk. Het is vakantietijd en daardoor komen we filevrij
op het vliegveld bij terminal 3 aan. Op de borden langs de weg kun je zien waar
je afgezet moet worden. We nemen afscheid van pa, die nog even langs de baan
gaat kijken en we gaan naar binnen. We moeten inchecken bij balie 26 en daar
staat al een lange rij. Na een tijdje blijkt dat die rij voor een andere balie
staat. We schuiven dus in een andere rij, maar het gaat niet snel. Uiteindelijk
kunnen we inchecken. Dat gaat natuurlijk wel vlot. We krijgen boardingpasses
voor de hele vlucht naar Seattle en gaan naar de paspoortcontrole. Die gaat wel
snel, want er zijn veel poortjes open. Na de controle gaan we snel op zoek naar
het boek Harry Potter en de Orde van de Feniks. In de eerste boekwinkel hebben
ze hem niet, maar even verderop is er nog één en die heeft hem gelukkig wel.
Christien koopt ook nog even de nieuwe Nicholas Evans en daarna lopen we
richting onze gate G9. We moeten daar om 9.00 uur zijn, dus dat is ook nog eens
opschieten. Onderweg nog een lekker ijsje bij Haagen Dasz. Bij de gate blijkt
dat de Security Check niet zo lang duurt. Een paar simpele vragen en je bent
klaar. Maar dan kun je niet meer weg en moet je wachten. Tijd om oma nog maar
eens te bellen. Na ongeveer drie kwartier is het dan zover en kunnen we boarden.
Eerst zone 1, dan 2 en 3 en al heel snel daarna komt het achterste stuk van het
vliegtuig aan bod. Daar zitten wij in zone 4. Door dat hele security gedoe is
wel iedereen mooi op tijd bij het vliegtuig. Het boarden gaat ook razendsnel.
Nog net even tijd om oma in Elburg te bellen om te zeggen dat we in het
vliegtuig zitten. Daarna rijden we weg. Dan moet je nog wel half Noord Holland
door om bij de startbaan te komen. Maar daarna waren we snel op weg. We zaten
twee aan twee achter elkaar in een 767. Al snel na de start kwamen de
stewardessen langs met drankjes. Dat bleeft zo’n beetje de hele vlucht
doorgaan. Jammer genoeg was er geen persoonlijk videoscherm, maar moesten we
het doen met tv schermen aan het plafond. Daarop was telkens te zien waar we
ons bevonden, wat de snelheid was, de richting en de buitentemperatuur. Na
ongeveer een uur werd de eerste maaltijd geserveerd. Een keuze uit kipfilet of
pasta. Paul had kip, de anderen namen de pasta. Het was allemaal prima te eten.
Na het eten begon de eerste film. Die hadden we al gezien, want het was Ice
Age: the Meltdown. Na de film kregen we een ijsje. Alweer een Haagen Dazs. Deze
keer in een bekertje. Het enige probleem was dat het werkelijk keihard was. Het
meegeleverde lepeltje was er niet in te krijgen. Anna was zo slim om ze een
tijdje in de zon te zetten. Daarna waren ze wel wat los te bikken. Heerlijk. Na
het ijs de tweede film, 16 blocks, een gewelddadig geheel met Bruce Willis.
Niet echt een leuke film voor de kinderen. Daarna volgde er nog een soort
samengesteld tv programma met wat nieuws van ABC en wat series. De vlucht was
nog al bumpy. Veel turbulentie onderweg. Dat begon eigenlijk al direct na
Engeland. Het ergst was het eigenlijk vlak voor de landing. We zakten een paar
keer leuk naar beneden. Maar uiteindelijk kwamen we bijna een uur te vroeg in
Atlanta, GA aan. Daar moesten we eerst naar Immigration waar het een
behoorlijke chaos was. De ambtenaren stonden gezellig te kletsen en er werden
maar weinig passagiers afgehandeld. Op een gegeven moment werd er zelfs door
een supervisor omgeroepen dat er eens aan het werk gegaan moest worden omdat er
passagiers in de ruimte waren.
Er ging een hek open en aan de andere kant waren ook nog
loketten. Christien dook onder wat touwen door en al snel stonden we vooraan.
Toen bleek dat we nog de achterkant van de immigratieformulieren in moesten
vullen. Snel gedaan en daarna naar het loketje. Wat kom je doen? Wanneer ben je
hier voor het laatst geweest? Daarna nog even je linker- en rechterwijsvinger
op een scanner en een fotootje laten maken en dan krijgen we onze stempeltjes.
We mogen er weer in. Als we bij de bagageband aankomen draaien onze koffers al
in het rond. Die halen we van de band en lopen ermee langs de douane. Niets aan
te geven. Na de douane geven we onze koffers direct weer af. Die worden
doorgestuurd naar Seattle. Daarna lopen we de andere gates. Maar dat gaat zo
maar niet, eerst nog een security controle. Zelfs de schoenen moeten uit. Als
dat gedaan is, gaan we met een treintje naar terminal A waar we weer verder
moeten vliegen. We komen echter aan in terminal T en nemen een loopband terug
naar A, langs prachtige beeldhouwwerken uit Zimbabwe. Daar kijken we wat rond
en besluiten dat we in de grote terminal op zoek naar eten gaan. Weer terug met
de loopband naar T en dan naar de hal. We komen buiten de security zone en
moeten straks dus weer de schoenen uit. Bij de Atlanta Bread Company eten we
heerlijke broodjes voor een stevige prijs. Daarna dus weer terug naar terminal
A en wachten op het vliegtuig. Er is iets vreemds aan de hand met
vertrektijden, maar we hebben niet in de gaten dat we zijn overgezet op een
andere vliegtuig. Dat blijkt al we na het boarden plotseling op hele andere
stoelen zitten dan we aanvankelijk gereserveerd hadden. We zitten zelfs met
twee stoelen op de achterste rij, iets dat je echt niet wilt. Maar goed, het is
niet anders. Wat ook niet anders is, is de slechte service aan boord. Wel wat
te drinken, maar een maaltijd is er niet bij. Een lichte snack, die bestaat uit
wat crackers en een koekje. Da’s niet best. De vlucht gaat verder wel goed. Het
rammelt af en toe wat, maar het valt allemaal mee. De kinderen slapen veel en
we vallen zelf af en toe ook even weg. Daardoor gaat het allemaal vrij snel. De
film is She’s the Man, maar daar zien we niet veel van. Na vier en een half uur
landen we dan eindelijk in Seattle. Nog wel een leuk uitzicht op Mount Rainier.
Nadat we uit het vliegtuig zijn moeten we met het treintje naar de terminal.
Dat gaat snel en direct nadat we met de roltrap omhoog komen, is Liesbeth er
ook al. Samen gaan we naar de bagageband om onze koffers te halen. De band
blijkt stuk, dus we moeten even wachten. Na een half uur zijn onze koffers er
en kunnen we naar de auto, een grote Ford Explorer. Na een korte rit komen we
op 34th Ave S aan. Een leuk huisje met een nieuw gedeelte speciaal voor ons
gebouwd. Jammer genoeg is de badkamer nog niet klaar, maar daar komen we ook
wel overheen. We ontmoeten Hunter die ons bij de trap staat op te wachten. We
brengen onze spullen naar binnen en zakken op de bank. De kinderen zijn al weer
wakker en willen niet meer naar bed, maar uiteindelijk gaan we er toch in. Nog
een lekker biertje en de eerste, lange, dag is ten einde. We zijn in Seattle.
Eten: kipfilet, pasta met spinazi, pizza, broodjes in
Atlanta, light snack
Weer: 35 graden in NL, 32 graden in Atlanta, 29 in Seatlle. Overal zonnig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten