We stonden vroeg op en vertrokken om half acht voor onze rit naar Noorwegen. De grens passeerden we zonder problemen, en al snel zagen we de eerste rendieren langs de weg. Het bleef niet bij één: onderweg liepen er steeds weer kleine groepjes, soms zelfs midden op het asfalt.
We reden lange stukken met een maximum van 80 kilometer per uur, waarna de weg ons over het uitgestrekte fjell voerde. In een klein plaatsje (naam nog op te zoeken) hielden we een korte pauze voor koffie en een koek, lekker, maar flink aan de prijs.
De E6 bleek een wat trage route, dus kozen we voor een afslag binnendoor via weg 15, een stuk leuker om te rijden. Even later besloten we nog een stukje af te snijden over de oude Strynweg. Dat bleek een waar hoogtepunt: een smalle, slingerende weg door een dal waar nog grote hopen sneeuw lagen. Overal gutsten watervallen naar beneden, sommige zo dichtbij dat we het water konden horen kletteren.
Na Stryn reden we door naar de veerboot richting Volda. Vanaf daar was het niet ver meer naar Ørsta, waar we bij de Spar nog wat boodschappen deden. Bij de huisjes aangekomen werden we hartelijk ontvangen door een vriendelijke oma. Het huisje bleek prachtig te liggen. De kinderen sprongen meteen op de trampoline en pakten de fietsen, terwijl wij onze spullen uitpakten en genoten van het eerste Noorse uitzicht.
Eten: Penne?
Weer: 19 graden buitje, zonnetje
Geen opmerkingen:
Een reactie posten