Thailand en Vietnam 2024 dag 1 Aankomst Bangkok

Na de maaltijd is het middernacht en begint de nieuwe dag. Ik heb al direct door dat slapen niet gaat lukken, maar Chris doet dappere pogingen. Ik kijk de eerste aflevering van een serie op Netflix, iets met vampieren.Daarna zet ik muziek op en maak af en toe een wandelingetje. Om vier uur komen ze langs met broodjes voor wie wakker is. Ik dus. Bekertje water erbij en we zijn weer voorzien. We zijn over de helft, dus dat is goed. Maar we moeten dus ook nog een helft. Da's minder.

Uiteindelijk lukt het me toch om een uurtje te slapen. Om half zeven NL tijd zijn we wakker. Dat is ook onze normale tijd, dus dat is niet zo gek. Zo langzamerhand wordt het tijd voor ontbijt. Dat is een soort bami met twee vruchtensalades en weer een plakje roggebrood. Als we het op hebben zijn we op anderhalf uur van Bangkok, dus het schiet al weer op. Ik maak maar weer eens verbinding met internet om wat berichtjes te versturen. Een uurtje later landen we op Suvarnabuhmi. Dat is bekend terrein, maar toch is er weer van alles veranderd. Zo hoef je niet meer ellenlang te wachten bij Immigration, maar heb je je stempeltje zeer snel in je paspoort staan. In ruil moet je wel je vingerafdrukken inleveren, maar dat komt de criminaliteitsbestrijding weer ten goede. Als we binnen zijn lopen we naar de bagageband. Vroeger lagen je koffers al lekker rond te draaien, maar tegenwoordig ben je zo snel Thailand in, dat je best lang moet wachten. Uiteindelijk komen ze er aan. We wandelen door de douane en zoeken dat een kantoor van AIS waar we simkaarten willen halen. Die heeft de moderne reiziger echt nodig, want hoe zoek je anders je weg door steden en landerijen en hoe voorkom je dat je in een restaurant vol gifmengers terecht komt. De prijzen zijn behoorlijk gestegen, maar de handelingen zijn nog net zo snel als 7 jaar geleden toen we hier voor het eerst kwamen. We hebben internet. Nu nog cash en de trein naar de stad. Ook daar is iets veranderd. De rode Air Link heeft nu Express en is groen. Maar goed, we komen er. We halen een token om de trein in te mogen en rijden naar de stad. Bij station Makassan gaan we er uit want we moeten overstappen op de metro. Dat betekent munt van de Air Link inleveren en weer een munt van de MBT kopen. Erg handig allemaal. Maar goed, het lukt allemaal en niet al teveel later staan we plotseling buiten de metro in de zon naast een prachtige tempel. Achter die tempel ligt ons hotel en daar wandelen we rustig naar toe. Als je alles heel langzaam aan doet, dan kom je er wel. We checken in in de Rose Residence. Best een stijlvol hotel met hier en daar we een tikje ouderdom. Maar onze kamer is prachtig. Hier kunnen we het zeker drie nachten uithouden. Ruim, een enorm bed en een aangename temperatuur. Het zwembad is schitterend gelegen tussen de tropische planten. Echt een plaatje. Er worden cocktails en mocktails geproduceerd. We nemen er allebei eentje en de decadentie straalt er vanaf. Heerlijk met zo'n glas met parasolletje aan het zwembad.
Na het zwemmen douchen en daarna de omgeving nog even in. We zitten vlakbij de Patpong markt, maar dat vreselijk toeristisch met heel veel namaak kleding en andere prullaria. Bovendien zijn er behoorlijk wat pingpong shows. Daar zitten we ook niet op te wachten. Wel lopen dus door en vinden een leuk restaurantje met Isan gerechten. Traditionele gerechten uit de provincie dus. Met name uit Uban Ratchaton. Heerlijk is het allemaal. We zijn uit, dus de vegetarische regel geldt even niet. En dat is maar goed ook, want ze hebben echt fantastische pork gerechten. Smullen geblazen. Een lekker Singha bier erbij om het weg te spoelen. Het is wel prijzig, want het kost uiteindelijk 25 euro. Maar we hebben ook voor vier personen gegeten. We rollen terug naar het hotel, kopen onderweg nog een grote fles water bij de 7Eleven en duiken bij thuiskomst ons bed in. De gemist nacht breekt toch een beetje op. Morgen is er weer een dag. Nog wel even dit verhaaltje en een filmpje. Dat lukt net met dichtvallende oogleden.