Vrijdag 20 oktober 2023
Eindelijk is het na vier jaar weer zover dat we naar Amerika
kunnen vertrekken. Een dikke week San Francisco en wijde omgeving. We hebben er
weer zin in. Wel een dikke domper, want Peter kan niet mee. Hij heeft corona
opgelopen en besluit op het laatste moment niet mee te gaan. Het eerste stuk
gaat met de trein. Klaas en AnneJan zijn in Groningen opgestapt en zitten er al
in. Christien heeft mij naar het station in Assen gebracht en daar wachten we
nog even tot de trein komt. Ik neem afscheid en stap in. Er is nog plek
tegenover de mannen, dus dat komt goed uit. In Zwolle komt Robert er nog bij en
gezamenlijk zetten we de tocht naar Schiphol voort. Onderweg meldt Peter dat
hij voor zondag geboekt heeft, dus hij komt over twee dagen na. Goed nieuws
dus. De reis naar Schiphol gaat toch erg gesmeerd. Heel wat anders dan vroeger.
Toen moest je eerst met de trein naar Utrecht en dan van de Jaarbeurskant met
de bus naar het vliegveld. Precies op tijd komen we op de luchthaven. Even
zoeken naar vertrekhal en balie, maar dat is met apps en schermen ook niet
moeilijk. Bij de balie is het ook nog eens heel erg rustig. Er staat een klein
rij met koffers, maar die is zo verdwenen en we kunnen onze boarding passen
ophalen. Vier tegelijk en wel even informeren of de plek van Peter ook vrij
blijft. Dat geeft iets meer ruimte voor ons als grote mannen. De mevrouw weet
het niet, maar adviseert ons bij de gate weer even te informeren. Dan door
security. Ik heb een tijdsslot gereserveerd voor 13 uur, maar we zijn drie
kwartier eerder. Dus gewoon aansluiten in de gewone rij. Security gaat dus ook
snel, ware het niet dat Robert de enige is die niet nader geinspecteerd hoeft
te worden. Klaas, AnneJan en ik moeten onze tassen openen en laten inspecteren.
Gelukkig zijn we clean en we mogen door. Paspoortcontrole gaat ook reuzesnel
met van die automatische poortjes. En zo staan we in de vertrekruimte. We
zoeken een plek om te zitten en die vinden we met uitzicht op een paar grote
vliegtuigen. Ik haal koffie en thee bij de Mac en zo brengen we onze tijd door.
Na een uurtje nog even een cheeseburger van de Mac. Die gaat daar voor 4,85
weg. Te gek voor woorden, maar nog altijd beter dan mijn McChicken die 8,50
moet kosten. Daar kun je twee hele kippen voor kopen. Als de maaltijd op is,
lopen we naar gate D2. Dat is nog een eindje weg en we hadden ons een wandeling
kunnen besparen, want de gate is ondertussen veranderd naar E21. Omkeren en
daar dus naar toe. We kunnen rustig aandoen, want er is al een vertraging van
40 minuten aangekondigd. E21 blijkt aan het einde van de E pier te zijn. Daar
daal je de roltrap af en dan kom je in een grote ruimte waar je moet wachten.
Geen slurf, maar een bus dus. We zoeken stoelen en wachten rustig af. De
vertraging neemt toe. Ik loop naar de gate en vraag daar aan een aardige
mevrouw of de stoel van Peter nog leeg is. We hebben er immers voor betaald,
dus hij is van ons. Gelukkig blijkt ie nog leeg te zijn. Niet veel later begint
het rijden met bussen. Onze vlucht is een volle Boeing 777, dus er zijn nogal wat
bussen nodig. Wij zitten in de allerlaatste. We leggen een behoorlijk lange weg
over de luchthaven af. Uiteindelijk komen we op de parkeerplaats van ons
vliegtuig. Snel uit de bus en de trap op, want het regent pijpestelen. Het valt
nog niet mee om binnen te komen, want er zijn mensen met veel te grote
handbagage en die krijgen hun koffer niet in het bagagerek. Dat een half
vliegtuig moet wachten, deert ze blijkbaar niet. Uiteindelijk komen we op onze
plekken. De stoel van Peter is nog vrij, dus dat geeft ruimte. Het duurt even
voor we vertrekken. Uiteindelijk
anderhalf uur vertraging. Bij vertrek valt er niet veel te zien, want het is
behoorlijk bewolkt. Tot aan Schotland is er wat lichte turbulentie, maar het
valt mee. Na een uurtje krijgen we een maaltijd. Niet uitgebreid, maar de
tandoori kip is prima. Daarna gaat het licht uit en wordt het wat rustig. Ik ga
een uurtje wandelen en staan en daarna maar weer eens een filmpje. Zoolander.
Blijft leuk.
Als de film af is maar weer wat rondlopen. Ondertussen worden er allemaal lekkere dingen rondgebracht in het vliegtuig. United is niet karig. Op de een of andere manier gaat de vlucht vrij smooth en met een uurtje vertraging komen we uiteindelijk in San Francisco aan. We vliegen over de Golden Gate Bridge en downtown, dus een mooie binnenkomst. De landing gaat goed, we zijn er zo uit en we gaan ook snel door immigration en douane. Die laatste zien we al helemaal niet. Met een treintje gaan we naar de autoverhuur. Daar staat een lange rij mensen te wachten. Het duurt dus wel even voordat we een auto hebben. We zijn er in geslaagd om de allergrootste te huren. Gigantisch. Hoger dan mijzelf. We rijden naar ons hotel en parkeren er onder. We krijgen drie kamers en brengen onze spullen daar naartoe. Vervolgens nog even een hapje eten bij de Italiaan om de hoek. Hoge, hoge prijzen, dus daar moeten we dan maar aan wennen. Na het eten terug naar het hotel. Het laatste stukje van dit verslag typen en dan lekker slapen. Hoe lang? We zullen zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten